សព្វវចនាធិប្បាយហាទីសរបស់ព្យាការី

“ជនណាការពារកិត្ដិយសបងប្អូនរបស់ខ្លួន អល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងការពារមុខរបស់គេពីឋាននរកនៅថ្ងៃបរលោក”។

“ក្នុងចំណោមប្រការដែលបញ្ជាក់ថា ភាពជាអ៊ីស្លាមរបស់បុគ្គលម្នាក់បានល្អប្រសើរនោះ គឺគេបោះបង់ចោលនូវអ្វីដែលគ្មានប្រយោជន៍”។

“អ្នកដែលមានក្តីមេត្តាទាំងឡាយនឹងត្រូវបានម្ចាស់ដ៏មហាសប្បុរសមានក្តីមេត្តាចំពោះពួកគេ។ ចូរពួកអ្នកមានក្តីមេត្តាចំពោះអ្នកដែលនៅលើផែនដី នោះអ្នកដែលនៅលើមេឃនឹងមានក្តីមេត្តាចំពោះពួកអ្នកវិញ”។

“មិនមែនជាអ្នកមានជំនឿឡើយ អ្នកដែលចូលចិត្តបន្តុះបង្អាប់គេ ចូលចិត្តដាក់បណ្ដាសាគេ និយាយពាក្យសម្ដីអាក្រក់ និងអសីលធម៌នោះ”។

“ពិតប្រាកដណាស់ ក្នុងចំណោមអ្នកដែលជាទីស្រលាញ់មកចំពោះខ្ញុំជាងគេនៃពួកអ្នក និងមានឋានៈជិតមកចំពោះខ្ញុំជាងគេក្នុងចំណោមពួកអ្នកនៅថ្ងៃបរលោក គឺអ្នកដែលមានសីលធម៌ល្អជាងគេ។ ហើយពិតណាស់ អ្នកដែលជាទីសម្អប់មកចំពោះខ្ញុំជាងគេនៃពួកអ្នក ហើយឃ្លាតឆ្ងាយអំពីខ្ញុំជាងគេនៃពួកអ្នកនៅថ្ងៃបរលោកគឺ ពួកអាសសើរសារូន(ពួកដែលនិយាយច្រើនឥតប្រយោជន៍) ពួកអាល់មូតាស្ហាត់ទីគូន(ពួកដែលអួតកេ្អងក្អាង) និងពួកអាល់មូតាហ្វៃហ៊ីគូន”។ ពួកគេបានសួរថា៖ ឱរ៉ស៊ូលុលឡោះ! ពួកយើងបានដឹងហើយអំពីពួកអាសសើរសារូន និងពួកអាល់មូតាស្ហាត់ទីគូន។ ចុះចំណែកពួកអាល់មូតាហ្វៃហ៊ីគូន វិញ? លោកបានឆ្លើយថា៖ “គឺពួកដែលក្រអឺតក្រទម”។

“គ្មានអ្វីដែលមានទម្ងន់ធ្ងន់នៅលើជញ្ជីង(ថ្លឹងទង្វើ)របស់អ្នកមានជំនឿនៅថ្ងៃបរលោកជាងសីលធម៌ល្អឡើយ ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់ពិតជាស្អប់អ្នកដែលមានពាក្យសម្ដីអាក្រក់ និងអសីលធម៌”។

លោកមិនមែនជាមនុស្សអសីលធម៌ និងមិនធ្វើទង្វើអសីលធម៌នោះឡើយ ហើយក៏មិនមែនជាមនុស្សដែលស្រែកឡូឡានៅតាមផ្សារនោះដែរ។ ហើយលោកមិនតបតអំពើអាក្រក់ដោយអំពើអាក្រក់នោះឡើយ។ ក៏ប៉ុន្តែ លោកលើកលែងទោស និងអធ្យាស្រ័យ។

“តើខ្ញុំមិនបានប្រាប់ពួកអ្នកពីមនុស្សដែលល្អបំផុត និងមនុស្សដែលអាក្រក់បំផុតក្នុងចំណោមអ្នកទេឬ”? គាត់បាននិយាយថា៖ ពួកគេបាននៅស្ងៀម។ លោកបានសួរបែបនេះដដែលៗចំនួនបីដង។ ពេលនោះ មានបុរសម្នាក់បាននិយាយថា៖ ពិតមែនហើយ ឱរ៉ស៊ូលុលឡោះ! សូមលោកប្រាប់ពួកយើងអំពីមនុស្សដែលល្អបំផុតនៃពួកយើង និងមនុស្សដែលអាក្រក់បំផុតនៃពួកយើងផង។ លោកបានឆ្លើយថា៖ “មនុស្សដែលល្អបំផុតក្នុងចំណោមពួកអ្នក គឺអ្នកដែលគេរំពឹងថានឹងទទួលបានសេចក្ដីល្អរបស់ជននោះ ហើយគេមានសុវត្ថិភាពពីប្រការអាក្រក់របស់ជននោះ។ រីឯមនុស្សដែលអាក្រក់បំផុតក្នុងចំណោមអ្នកវិញ គឺអ្នកដែលគេមិនរំពឹងថានឹងទទួលបានសេចក្ដីល្អរបស់ជននោះ ហើយក៏មិនមានសុវត្ថិភាពពីប្រការអាក្រក់របស់ជននោះដែរ”។