សព្វវចនាធិប្បាយហាទីសរបស់ព្យាការី

“ចូរឲ្យក្រុមទាំងឡាយដែលបោះបង់ចោលជុមអាត់ត្រូវតែបពា្ឈប់សកម្មភាពនេះ។ បើមិនដូច្នោះទេ អល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងបោះត្រាភ្ជិតទៅលើដួងចិត្ដរបស់ពួកគេ។ ក្រោយមក ពួកគេប្រាកដជានឹងក្លាយជាអ្នកព្រងើយកន្ដើយជាមិនខាន”។

ខ្ញុំធ្លាប់បានឃើញរ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ លោកឲ្យសាឡាមទៅខាងស្តាំ និងទៅខាងឆ្វេង រហូតដល់ខ្ញុំឃើញថ្ពាល់សរបស់លោក។

មានបុរសម្នាក់បានសួរណាពី ﷺ ខណៈពេលដែលលោកនៅលើមិមពើរថា៖ តើលោកយល់យ៉ាងណាចំពោះសឡាតពេលយប់? លោកបានឆ្លើយថា៖ “ពីររ៉ក្អាត់ឲ្យសាឡាមម្តង ពីររ៉ក្អាត់ឲ្យសាឡាមម្តង។ ប្រសិនបើគេខ្លាចពេលស៊ូពុសមកដល់ គឺគេត្រូវសឡាតមួយរ៉ក្អាតដែលជាការសឡាតវីតៀរសម្រាប់រូបគេនូវអ្វីដែលរូបគេបានសឡាត”។ ហើយលោកធ្លាប់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ “ចូរពួកអ្នកចាត់ទុកសឡាតវីតៀរជាសឡាតចុងក្រោយរបស់ពួកអ្នក”។ ពិតណាស់ ណាពី ﷺ លោកបានបង្គាប់ប្រើដូចនេះ។

“ប្រសិនបើមនុស្សបានដឹងនូវអ្វីដែលមាននៅក្នុងការអាហ្សាននិងការសឡាតនៅជួរទីមួយ ក្រោយមក ពួកគេគ្មានមធ្យោបាយអ្វីដើម្បីធ្វើដូច្នោះក្រៅតែពីការចាប់ឆ្នោត នោះពួកគេនឹងធ្វើការចាប់ឆ្នោតជាមិនខាន។ ហើយប្រសិនបើពួកគេដឹងពីផលបុណ្យនៃការរួសរាន់ទៅសឡាត នោះពួកគេនឹងប្រជែងគ្នារួសរាន់ទៅសឡាត។ ហើយប្រសិនបើពួកគេដឹងពីផលបុណ្យនៃសឡាតអ៊ីស្ហានិងសឡាតស៊ូពុស(នៅម៉ាស្ជិត) នោះពួកគេនឹងទៅសឡាតទាំងពីរនេះជាមិនខាន ទោះជាត្រូវវារក៏ដោយ”។

“ខ្ញុំត្រូវបានគេបញ្ជាឱ្យក្រាបស៊ូជោត(ក្រាបថ្វាយបង្គំ)លើអវយវៈទាំងប្រាំពីរគឺ ថ្ងាស ហើយលោកបានចង្អុលទៅកាន់ច្រមុះរបស់លោក ដៃទាំងពីរ ក្បាលជង្គង់ទាំងពីរ និងចុងម្រាមជើងទាំងពីរ។ ហើយយើងមិនត្រូវមូរសម្លៀកបំពាក់ ឬសក់ឡើយ”។

ពិតណាស់មានបុរសមួយក្រុមបានទៅជួបនឹង សះល៍ ពិន សាអាត់ អាស្សាអ៊ីទីយ៍ ខណៈដែលពួកគេបានប្រកែកគ្នាចំពោះរឿងមិមពើរ(របស់ណាពី) ថាតើវាធ្វើពីឈើអ្វី។ ពេលនោះ ពួកគេក៏សួរគាត់ពីបញ្ហានេះ។ គាត់បាននិយាយថា៖ សូមស្បថចំពោះអល់ឡោះ! ខ្ញុំពិតជាដឹងថាមិមពើរនេះធ្វើអំពីអ្វី។ ពិតណាស់ ខ្ញុំបានឃើញវានៅថ្ងៃដំបូងដែលគេបានដាក់មិមពើរនេះ និងនៅថ្ងៃដំបូងដែលរ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ បានអង្គុយលើវា។ រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ លោកបានបញ្ជូនទៅកាន់មនុស្សម្នាក់(គឺស្រ្តីម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអាន់សរដែល សះល៍ បានដាក់ឈ្មោះឲ្យនាង)ថា៖ ចូរនាងប្រើអ្នកបម្រើរបស់នាងដែលជាជាងឈើឲ្យធ្វើមិមពើរឲ្យខ្ញុំដែលខ្ញុំអាចអង្គុយពីលើវានៅពេលដែលខ្ញុំនិយាយទៅកាន់សហាហ្ពាត់។ ដូចនេះ ស្ត្រីនោះក៏បានប្រើអ្នកបម្រើរបស់ខ្លួន ហើយគេក៏បានធ្វើវាពី ឈើនៃដើមតើរហ្វាកព្រៃដែលមាននៅក្រៅម៉ាទីណះភាគខាងលិច(ស្រដៀងដើមស្រល់) ក្រោយពីធ្វើរួចរាល់ ស្ត្រីនោះក៏បញ្ជូនវាទៅឲ្យរ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ ។ ហើយលោកបានប្រាប់ឲ្យដាក់នូវនៅកន្លែងរបស់វា។ ក្រោយមក ខ្ញុំបានឃើញរ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ លោកសឡាតនៅលើមិមពើរនោះ និងបានតឹកពៀរនៅលើវា។ ក្រោយមក លោករូកុនៅលើវា។ បន្ទាប់មក លោកបានចុះមក ដើរថយក្រោយបន្តិច រួចលោកក៏ស៊ូជោតនៅត្រង់គ្រឹះមិមពើរនោះ ក្រោយមក លោកក៏ត្រឡប់ទៅលើមិមពើរវិញ។ នៅពេលដែលលោកសឡាតរួចរាល់ លោកបានបែរទៅកាន់សហាហ្ពាត់ ហើយបានមានប្រសាសន៍ថា៖ “ឱមនុស្សលោកទាំងឡាយ! តាមពិតខ្ញុំធ្វើ(មិមពើរ)នេះ គឺដើម្បីឲ្យអ្នកទាំងអស់គ្នាអាចតាមដាន និងរៀនសូត្រពីការសឡាតរបស់ខ្ញុំ”។

“រាល់ចន្លោះរវាងការអាហ្សានទាំងពីរ គឺមានសឡាត។ រាល់ចន្លោះរវាងការអាហ្សានទាំងពីរ គឺមានសឡាត”។ បន្ទាប់មក លោកបានមានប្រសាសន៍នៅលើកទីបីថា៖ “សម្រាប់អ្នកដែលចង់”។

“សឡាតរួមគ្នា(ជើម៉ាអះ) គឺល្អប្រសើរជាងការដែលម្នាក់ៗនៃពួកអ្នកសឡាតម្នាក់ឯងចំនួនម្ភៃប្រាំកម្រិត។ ហើយម៉ាឡាអ៊ីកាត់ពេលយប់ និងម៉ាឡាអ៊ីកាត់ពេលថ្ងៃជួបជុំគ្នានៅពេលសឡាតស៊ូពុស”។ ក្រោយមក អាពូហ៊ូរ៉យរ៉ោះ បាននិយាយថា៖ ចូរពួកអ្នកសូត្រចុះ ប្រសិនបើពួកអ្នកចង់៖ “إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ كَانَ مَشْهُودًا” “ពិតប្រាកដណាស់ ការសឡាតស៊ូពុស គឺត្រូវបានគេធ្វើជាសាក្សី”។