Encyclopedia of Prophetic Hadiths

როცა ალი იბნ აბუ ტალიბმა (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი) შუამავალს (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) იემენში ჯერ კიდევ გაუწმენდავი ოქროს მადანი გამოუგზავნა, მოციქულმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) იგი ოთხ ადამიანს გაუნაწილა: უიაინა იბნ ბადრს, აყრა'ა იბნ ჰაბისს და ზაიდ ალ-ხაილს, ხოლო მეოთხე პირი ან ალყამა ან 'ამირ იბნ ატ-ტუფაილი იყო. ერთ-ერთმა საჰაბამ თქვა: "ჩვენ უფრო მეტი უფლება გვქონდა მასზე". ალლაჰის შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) უპასუხა: «ნუთუ თქვენ მე არ მენდობით? როცა მე მინდობილი ვარ იმის, ვინც ცაშია და ყოველ დილა-საღამოს ჩემთან ზეციდან ამბები მოდის». ამ დროს მოვიდა კაცი ჩავარდნილი თვალებით, გამოშვერილი ყვრიმალებით, ამობურცული შუბლით, ხშირი წვერით, გაპარსული თავით და დაბლიდან ამოკეცილი იზარით. მან შესძახა: "ო, ალლაჰის მოციქულო! გეშინოდეს ალლაჰის". მოციქულმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) უპასუხა: «ვაი შენ! განა მე არ მაქვს ყველაზე მეტი უფლება, რომ მეშინოდეს ალლაჰის?» შემდეგ, ის კაცი მოტრიალდა წასასვლელად, და ხალიდ იბნ ალ-ვალიდმა თქვა: "ო, ალლაჰის მოციქულო! ნება მომეცი, თავი მოვკვეთო მას!" მაგრამ მოციქულმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) უპასუხა: «არა, რადგან შესაძლოა, ის ლოცულობდეს». ხალიდმა თქვა: "რამდენია ისეთი, ვინც ენით ამბობს, მაგრამ გულში სხვა რამ აქვს!" მაშინ ალლაჰის მოციქულმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თქვა: «ჭეშმარიტად, მე არ დამევალა, რომ ჩავიხედო ხალხის გულებში და გავკვეთო მათი შინაგანი სამყარო». შემდეგ, როდესაც ის კაცი ზურგით შებრუნდა და მოშორდა, ალლაჰის მოციქულმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) შეხედა და თქვა: «ჭეშმარიტად, ამ კაცის შთამომავლობაში გაჩნდებიან ადამიანები, რომლებიც გაუჩერებლად კითხულობენ ალლაჰის წიგნს, მაგრამ ეს კითხვა მათ ყელს იქით ვერ გავა, და ისინი რელიგიიდან გამოვლენ, როგორც ისარი გავარდება ნადირის სხეულიდან.». და, როგორც ჩანს, მან დაამატა: «ჭეშმარიტად, თუ მე მივაღწევ იმ დროს, როცა ისინი გამოჩნდებიან, უეჭველად გავანადგურებ მათ, როგორც განადგურდნენ სამუდიანები!»

მოციქულმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თქვა ერთი სიტყვა და მე ვთქვი სხვა. მოციქულმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თქვა: «ვინც მოკვდება ისე, რომ ის ალლაჰის გარდა სხვა ვინმეს ევედრებოდა - შევა ჯოჯოხეთში», მე კი ვთქვი: ვინც მოკვდა ისე, რომ ის ალლაჰთან ერთად სხვას არ ევედრებოდა შევა სამოთხეში.

«ჭეშმარიტად, ალლაჰი არ უყურებს თქვენს გარეგნობას და თქვენს ქონებას, მაგრამ, ის უყურებს თქვენს გულებს და საქმეებს».

«თქვენ შორის არ იქნება არცერთი, ვისთანაც მისი უფალი არ ისაუბრებს შუამავლის გარეშე. ადამიანი მარჯვნივ გაიხედავს და ვერაფერს დაინახავს, გარდა თავისი საქმეებისა, შემდეგ მარცხნივ გაიხედავს და კვლავ ვერაფერს დაინახავს, გარდა თავისი საქმეებისა, შემდეგ წინ გაიხედავს და მის წინ ვერაფერს დაინახავს, გარდა ცეცხლისა... ასე რომ, დაიცავით თავი ცეცხლისგან, თუნდაც ნახევარი ფინიკის გაღებით!»

"ალლაჰის ჭეშმარიტმა და სანდო მოციქულმა მუჰამმადმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თქვა: „ჭეშმარიტად, თითოეული თქვენგანი თავის დედის მუცელში ფორმირდება ორმოცი დღე და ღამე, შემდეგ ამავე ხნის განმავლობაში რჩება შედედებული სისხლის სახით, შემდეგ ამავე ხნის განმავლობაში რჩება ხორცის პატარა ნაჭრის (მუდღის) სახით. შემდეგ მისკენ იგზავნება ანგელოზი, რომელსაც ეძლევა ბრძანება ჩაწეროს ოთხი რამ: მისი განგება, სიცოცხლის ხანგრძლივობა, მისი საქმენი და იქნება თუ არა ის ბედნიერი ან უბედური, შემდეგ ჩაბერავს მასში სულს. ნამდვილად, თითოეული თქვენგანი შეიძლება აკეთებდეს სამოთხის ბინადართა საქმეებს, სანამ არ დარჩება სამოთხემდე მხოლოდ ერთი იდაყვის მანძილი, შემდეგ კი შესრულდება ის, რაც მასზე იყო დაწერილი, და ის დაიწყებს ჯოჯოხეთის ბინადართა საქმეების შესრულებას და შევა ჯოჯოხეთში. ასევე, ნებისმიერი თქვენგანი შეიძლება აკეთებდეს ჯოჯოხეთის ბინადართა საქმეებს, სანამ არ დარჩება ჯოჯოხეთამდე მხოლოდ ერთი იდაყვის მანძილი, შემდეგ კი შესრულდება ის, რაც მასზე იყო დაწერილი, და ის დაიწყებს სამოთხის ბინადართა საქმეების შესრულებას და შევა სამოთხეში».

«შემწყალებლებს იწყალებს შემწყალებელი, შეიწყალეთ ისინი, ვინც დედამიწაზეა და შეგიწყალებთ ის, ვინც ზეცაშია».

«ერთხელ ჯიბრილი ალლაჰის მოციქულის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) გვერდით იჯდა, როცა მოულოდნელად ზემოდან ხმა მოესმა. ჯიბრილმა ცას ახედა და თქვა: "ეს ცის კარია, რომელიც დღეს პირველად გაიხსნა და აქამდე არასდროს გახსნილა", შემდეგ, ამ კარიდან ერთმა ანგელოზმა ჩამოსვლა დაიწყო, ჯიბრილმა თქვა: "ეს ანგელოზია, რომელიც პირველად ჩამოვიდა დედამიწაზე და მანამდე არასდროს ჩამოსულა", ანგელოზმა მოციქულს (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) მიესალმა და უთხრა: "გიხაროდეს! შენ მოგეცა ორი ნათელი, რომელიც შენამდე არც ერთ წინასწარმეტყველს არ მიუღია: სურა ალ-ფაათიჰა და სურა ალ-ბაყარას ბოლო აიათები, შენ ამ აიათებიდან როცა რომელიმეს წაიკითხავ, აუცილებლად მოგეცემა ის, რასაც ითხოვ"».

ერთხელ, როცა მოციქული (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ცხენით მგზავრობდა, ხოლო მის უკან, უნაგირზე მუ'აზი იჯდა, მოციქულმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) უთხრა: «ო მუ'აზ იბნ ჯაბალ!» მუ'აზმა მიუგო: "აქ ვარ შენს წინაშე, ო ალლაჰის მოციქულო, ბედნიერი ვარ შენი მსახურებით!" მოციქულმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) კვლავ უთხრა: «ო მუ'აზ!», შენს წინაშე ვარ, ო, ალლაჰის მოციქულო, ბედნიერი ვარ შენი მსახურებით!" ასე განმეორდა სამჯერ და შემდეგ მოციქულმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თქვა: «რომელმა (ალლაჰის) მსახურმაც გულწრფელად აღიარა, რომ არ არსებობს სხვა ღვთაება, რომელიც ღირსია თაყვანისცემის, გარდა ალლაჰისა და რომ მუჰამმადი მისი მსახური და მისი მოციქულია, ალლაჰი მას აუცილებლად აუკრძალავს ცეცხლში შესვლას ». მუ'აზმა ჰკითხა: "ო, ალლაჰის მოციქულო, არ უნდა გავაგებინო ეს ხალხს, რომ გაიხარონ?" მან უპასუხა: «მაშინ ისინი მხოლოდ იმედს დაამყარებენ და დატოვებენ საქმეს (მსახურებას)», - მიუხედავად ამისა, მუ'აზმა ეს სიტყვები თავის სიკვდილამდე ცოტა ხნით ადრე გაამხილა, რადგან თვლიდა, რომ მათი დამალვა ცოდვა იქნებოდა (სასარგებლო ცოდნის დამალვის გამო).