რაც არ უნდა შეემთხვეს მუსლიმს: დაღლილობა, ავადმყოფობა, შფოთვა, მწუხარება, უსიამოვნება, სევდა ან თუნდაც ეკლის ჩხვლეტა — ალლაჰი აუცილებლად აპატიებს მას ამის გამო [რაიმეს] მისი ცოდვებიდან
გადმოსცემს აბუ სა'იდ ალ-ხუდრი, და აბუ ჰურეირა (ალლაჰი იყოს მათით კმაყოფილი), რომ შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თქვა:
«რაც არ უნდა შეემთხვეს მუსლიმს: დაღლილობა, ავადმყოფობა, შფოთვა, მწუხარება, უსიამოვნება, სევდა ან თუნდაც ეკლის ჩხვლეტა — ალლაჰი აუცილებლად აპატიებს მას ამის გამო [რაიმეს] მისი ცოდვებიდან».
«مَا يُصِيبُ الْمُسْلِمَ مِنْ نَصَبٍ وَلَا وَصَبٍ وَلَا هَمٍّ وَلَا حُزْنٍ وَلَا أَذًى وَلَا غَمٍّ حَتَّى الشَّوْكَةِ يُشَاكُهَا إِلَّا كَفَّرَ اللهُ بِهَا مِنْ خَطَايَاهُ».
შუამავალი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) განმარტავს, რომ რაც არ უნდა შეემთხვეს მუსლიმს: ავადმყოფობა, წუხილი, სევდა, უბედურება, განსაცდელი, სირთულე, შიში თუ შიმშილი - ეკალიც კი რომელიც შეესობა და აწუხებს - ეს ყველაფერი მისი ცოდვების გამოსასყიდი და ცოდვების წაშლის მიზეზი იქნება.
نصب: التعب.
وصب: المرض .
ალლაჰის სიკეთის და წყალობის განმარტება თავისი მორწმუნე მსახურთა მიმართ. მის მიერ ცოდვების პატიება მათზე თავს დამტყდარი მცირე უბედურების გამოც კი.
მუსლიმს უნდა ჰქონდეს ალლაჰისგან ჯილდოს მიღების იმედი იმ ყველაფრისთვის, რაც მას შეემთხვევა, და გამოიჩინოს მოთმინება როგორც მცირე, ასევე დიდ სირთულეებთან შეხვედრისას, რათა ეს გახდეს მისი აღმატებულების მიზეზი და ცოდვების გამოსყიდვის საფუძველი.
საჰიჰ ალ-ბუხარი (7/ 114) (5641).
საჰიჰ მუსლიმ (4/ 1992) (2572).
მეტი... (11)
كنوز رياض الصالحين.
لمجموعة من الباحثين (1/ 489).
شرح رياض الصالحين.
لابن عثيمين (1/ 242).
شرح النووي على مسلم (16/ 126).
تطريز رياض الصالحين.
لفيصل آل مبارك (ص44).
بهجة الناظرين شرح رياض الصالحين.
لسليم الهلالي (1/ 96).
نزهة المتقين شرح رياض الصالحين.
لمصطفى الخِن وغيره (1/ 70).
Cited in books
2 Booksმეტი... (2)
- رياض الصالحينرياض الصالحين مع فوائد وهدايات - 1 «مَا يُصِيبُ الْمُسْلِمَ مِنْ نَصَب وَلاَ وَصَبٍ وَلاَ هَمٍّ وَلاَ حَزَنٍ وَلاَ أذىٰ وَلا غَمٍّ، حَتَّىٰ الشَّوْكَةُ يُشَاكُهَا إِلَّا كَفَّرَ اللهُ بِهَا مِنْ خَطَايَاهُ».
- موسوعة الأسئلة (المجموعة الأولى)« مَا يُصِيبُ الْمُسْلِمَ مِنْ نَصَبٍ وَلَا وَصَبٍ وَلَا هَمٍّ وَلَا حُزْنٍ وَلَا أَذًى وَلَا غَمٍّ، حَتَّى الشَّوْكَةِ يُشَاكُهَا إِلَّا كَفَّرَ اللهُ بِهَا مِنْ خَطَايَاهُ».