«هر کس بگوید: به الله به عنوان پروردگار، و به اسلام به عنوان دین، و به محمد به عنوان پیامبر راضی شدم، بهشت بر او واجب می‌شود».
از ابوسعید خُدری رضی الله عنه روایت است که رسول خدا صلی الله علیه و سلم فرمودند:
«مَنْ قَالَ: رَضِيتُ بِاللَّهِ رَبًّا، وَبِالْإِسْلَامِ دِينًا، وَبِمُحَمَّدٍ رَسُولًا، وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ». یعنی: «هر کس بگوید: به الله به عنوان پروردگار، و به اسلام به عنوان دین، و به محمد به عنوان پیامبر راضی شدم، بهشت بر او واجب می‌شود».
«مَنْ قَالَ: رَضِيتُ بِاللَّهِ رَبًّا، وَبِالْإِسْلَامِ دِينًا، وَبِمُحَمَّدٍ رَسُولًا، وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ».
پیامبر صلی الله علیه و سلم خبر داده‌اند که هر کس بگوید: «رَضِيتُ بِاللَّهِ رَبًّا» (به الله به عنوان پروردگار راضی شدم) و معبود، پرورش‌دهنده، مالک، سرور و اصلاح‌گر، «وَبِالْإِسْلَامِ» (و به اسلام) با همهٔ احکامش از اوامر و نواهی «دِينًا» (به عنوان دین) و آیین و شریعت، از روی اعتقاد و فرمانبرداری، «وَبِمُحَمَّدٍ رَسُولًا» (و به محمد به عنوان فرستاده) و پیامبر؛ با همهٔ آنچه با آن فرستاده شده و به ما ابلاغ کرده است، [کسی که چنین بگوید] بهشت بر او واجب می‌شود.
تشویق به گفتن این دعا، و بیان ثوابی که بر آن مترتب است.
راضی بودن به الله به عنوان پروردگار، متضمن این است که انسان جز او را نپرستد.
راضی بودن به محمد صلی الله علیه و سلم به عنوان پیامبر و فرستاده، متضمن طاعت از ایشان علیه الصلاة والسلام و فرمانبرداری در برابر سنتشان است.
راضی بودن به اسلام به عنوان دین، راضی بودن به آن چیزی است که خداوند برای بندگانش برگزیده است.
مستحب بودن گفتن این دعا نزد شهادتین پس از شنیدن اذان، همان‌طور که در روایات دیگر آمده است.
و در حدیثی دیگر، مستحب بودنِ [گفتنِ] این دعا به هنگام صبح و شام آمده است.
بیشتر (4)
سنن ابی‌داوود (2/ 635) (1529).
شرح أبي داود للعيني (5/ 439).
شرح سنن أبي داود لابن رسلان (7/ 348).
المفهم لما أشكل من تلخيص كتاب مسلم (3/ 710).