آنچه تو را به شک می‌اندازد رها کن و چیزی را برگیر که تو را به شک نمی‌اندازد، زیرا راستی آرامش است و دروغ عامل تردید
از ابوالحَوراء سعدی روایت است که می‌گوید: «به حسن بن علی رضی الله عنهما گفتم: از رسول الله صلی الله علیه وسلم چه به یاد داری؟ گفت: از رسول الله صلی الله علیه وسلم به یاد دارم که فرمود:
«دَعْ مَا يَرِيبُكَ إِلَى مَا لاَ يَرِيبُكَ، فَإِنَّ الصِّدْقَ طُمَأْنِينَةٌ، وَإِنَّ الكَذِبَ رِيبَةٌ»: «آنچه تو را به شک می‌اندازد رها کن و چیزی را برگیر که تو را به شک نمی‌اندازد، زیرا راستی آرامش است و دروغ عامل تردید».
«دَعْ مَا يَرِيبُكَ إِلَى مَا لاَ يَرِيبُكَ، فَإِنَّ الصِّدْقَ طُمَأْنِينَةٌ، وَإِنَّ الكَذِبَ رِيبَةٌ».
پیامبر صلی الله علیه وسلم به ترک اقوال و اعمالی امر می‌کند که نسبت به آنها شک و تردید دارید؛ اینکه آیا از آن نهی شده یا خیر؛ آیا حرام است یا حلال؛ و به انجام کاری امر می‌کند که شکی در آن نیست و از درستی و حلال بودن آن مطمئن هستید؛ زیرا دل به این کار آرام می‌یابد؛ و هرچه در آن شک باشد باعث اضطراب و ناآرامی دل می‌شود.
مسلمان باید کارهای خود را بر مبنای یقین و ترک امور مشکوک بنا کند و در دینش بر اساس بصیرت رفتار نماید.
نهی از افتادن در شبهات.
اگر خواهان آرامش و آسودگی هستید، موارد مشکوک را رها کنید و دور بیندازید.
رحمت الله در حق بندگانش که آنان را به چیزی امر می‌کند که باعث آسودگی و اطمینان درونی است و از آنچه باعث نگرانی و حیرت است، نهی کرده است.
بیشتر (8)
سنن نسائی (8/ 327) (5711).
سنن ترمذی (4/ 286) (2518).
مُسنَد احمد (3/ 248) (1723).
التحفة الربانية في شرح الأربعين حديثًا النووية.
لإسماعيل الأنصاري (ص29).
شرح الأربعين النووية.
لابن عثيمين (ص153).
فتح القوي المتين في شرح الأربعين وتتمة الخمسين للنووي وابن رجب (ص56).