የነብዊ ሐዲሶች ኢንሳይክሎፒዲያ

"ነቢዩ (ሶለላሁ ዐለይሂ ወሰለም) የአላህ ሶላትና ሰላም በእርሳቸው ላይ ይስፈንና ገላቸውን ከአንድ ቁና ውሃ እስከ አምስት እፍኝ ድረስ ባለ ውሃ ያጥቡ ወይም ይታጠቡ ነበር። በአንድ እፍኝ ደግሞ ዉዱእ ያደርጉ ነበር።"

"ዉዱኡን አሳምሮ የሚያደርግና ከዚያም በቀልቡም በፊቱም ወደ አላህ ተመልሶ ቆሞ ሁለት ረከዓ የሚሰግድ አንድም ሙስሊም የለም ለርሱ ጀነት ግዴታ (ተገቢ የሆነች) ብትሆንለት እንጂ።" እኔም "ይህቺ ንግግር ምን ያማረች ናት!" አልኩኝ። ይህን ጊዜም ከፊቴ ያለ ሰው "ከዚሁ በፊት የተናገሯት ደግሞ እጅግ ያማረች ናት።" አለ። ስመለከተው ዑመር ነው። እንዲህም አለኝ "እኔ ገና አሁን እንደመጣህ አይቻለሁ ከመምጣትህ በፊት ያሉት እንዲህ ነው: 'ከናንተ መካከል አንድም ዉዱእን አዳርሶ የሚያደርግና ከዚያም ‹አሽሀዱ አንላ ኢላሃ ኢለሏህ ወአንነ ሙሐመደን ዐብዱላሂ ወረሱሉህ› የሚል የለም ለርሱ ስምንቱ የጀነት በሮች የሚከፈቱና በፈለገው በር የሚገባ ቢሆን እንጂ።'"»