የነብዊ ሐዲሶች ኢንሳይክሎፒዲያ

"ከናንተ መካከል ለጁሙዓ ሶላት የመጣ ሰው ይታጠብ።"»

«ከመዲና መንገዶች በአንዱ መንገድ ላይ እርሱ ጀናባ ላይ ሆኖ ሳለ ነቢዩ (የአላህ ሶላትና ሰላም በርሳቸው ላይ ይስፈንና) ሲያገኙት ከእይታቸው ተደብቆ በመሄድ ገላውን ታጠበ። ነቢዩም (የአላህ ሶላትና ሰላም በርሳቸው ላይ ይስፈንና) ፈልገው አጡት። በሚመጣበት ወቅትም "አቡ ሁረይራ ሆይ! የት ነበርክ?" አሉት። እርሱም "የአላህ መልክተኛ ሆይ! እኔን ያገኙኝ ጀናባ ላይ ሆኜ ስለነበር ገላዬን ሳልታጠብ ከርሶ ጋር መቀማመጥን ጠላሁ።" አላቸው። የአላህ መልክተኛም (የአላህ ሶላትና ሰላም በርሳቸው ላይ ይስፈንና) "ሱብሓነላህ! ሙእሚን'ኮ ነጃሳ አይሆንም።" አሉት።»

«የጁመዓ ቀን ልክ እንደ ጀናባ ትጥበት ከታጠበ በኃላ ማልዶ የሄደ ሰው ልክ የግመል ቁርባን እንዳቀረበ ነው። በሁለተኛው ወቅት ማልዶ የሄደ ሰው ልክ የከብት ቁርባን እንዳቀረበ ነው። በሶስተኛው ወቅት ማልዶ የሄደ ሰው ልክ ቀንዳም ሙክት ቁርባን እንዳቀረበ ነው። በአራተኛው ወቅት ማልዶ የሄደ ሰው ልክ የዶሮ ቁርባን እንዳቀረበ ነው። በአምስተኛው ወቅት ማልዶ የሄደ ሰው ልክ የእንቁላል ቁርባን እንዳቀረበ ነው። ኢማሙ ለኹጥባ የወጣ ጊዜ መላእክቶቹም ተግሳፁን ለመስማት ይገኛሉ።»

"እያንዳንዱ ሙስሊም በየሰባት ቀኑ አንድ ጊዜ ገላውን መታጠብ አለበት። ሲታጠብም ጭንቅላቱንም ገላውንም መታጠብ አለበት።"

ለነቢዩ (የአላህ ሶላትና ሰላም በእርሳቸው ላይ ይስፈንና) መታጠቢያ ውሃ አቀረብኩኝና በልብስም ሸፈንኩላቸው። እርሳቸውም በእጃቸው ላይ አፈሰሱና ሁለት እጃቸውን አጠቡ። ቀጥለው በቀኝ እጃቸው ግራ እጃቸው ላይ እያፈሰሱ ብልታቸውን አጠቡ። በእጃቸውም መሬቱን መቱና ጠረጉት። ቀጥለውም አጠቡት። ተጉመጠመጡ፣ አፍንጫቸው ውስጥም ውሃ አስገቡና አወጡ፣ ፊታቸውንና ክንዳቸውንም አጠቡ። ቀጥለው ጭንቅላታቸው ላይ ውሃ አፈሰሱ፣ በሰውነታቸው ላይም ውሃ አንቧቡ። ቀጥለው ገላቸውን ከታጠቡበት ስፍራ ራቅ አሉና እግራቸውን አጠቡ። ልብስ አቀበልኳቸው እርሳቸው ግን አልፈለጉትም። የሰውነታቸውን ርጥበት በእጃቸው እያራገፉት ሄዱ።