Skip to content

Burnu sürtsün, sonra burnu sürtsün, sonra burnu sürtsün.» Kimin ya Rasûlallah? diye sorulduğunda, Rasûlullah -aleyhisselâm- şöyle buyurmuştur: «İhtiyarlığı anında annesi ile babasından birine yahut her ikisine yetişip de, onlar sayesinde (onlara ihsanda bulunma ile) Cennet'e giremeyenin

Ebû Hureyre -radıyallahu anh-'dan rivayet edildiğine göre Peygamber Efendimiz -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur.

«Burnu sürtsün, sonra burnu sürtsün, sonra burnu sürtsün.» Kimin ya Rasûlallah? diye sorulduğunda, Rasûlullah -aleyhisselâm- şöyle buyurmuştur: «İhtiyarlığı anında annesi ile babasından birine yahut her ikisine yetişip de, onlar sayesinde (onlara ihsanda bulunma ile) Cennet'e giremeyenin.»

«رَغِمَ أَنْفُ، ثُمَّ رَغِمَ أَنْفُ، ثُمَّ رَغِمَ أَنْفُ»، قِيلَ: مَنْ؟ يَا رَسُولَ اللهِ قَالَ: «مَنْ أَدْرَكَ أَبَوَيْهِ عِنْدَ الْكِبَرِ، أَحَدَهُمَا أَوْ كِلَيْهِمَا فَلَمْ يَدْخُلِ الْجَنَّةَ».

Müslim rivayet etmiştir.
Sahih Hadis
Şerh

Peygamber Efendimiz -sallallahu aleyhi ve sellem- bir kimsenin burnunu toprağa sokmuş gibi hissedinceye kadar zillete düşürücü ve aşağılayıcı bir şekilde olması için dua etti -bunu üç kez tekrarladı-. Ya Rasûlallah! Kimin için beddua ettin? diye sorulduğunda, Peygamber Efendimiz -sallallahu aleyhi ve sellem-: "Anne ve babasından -birine veya her ikisine birden- yaşlandıklarında erişen, anne ve babası o kimsenin Cennet'e girmesine vesile olmayan kimsedir." diye buyurmuştur. Bu da anne ve babasına iyilik yapmamasından ve onlara itaatsizlik etmesinden kaynaklanmaktadır.

Hadisten Çıkarılan Hükümler

Anne ve babaya hürmet etmenin gerekliliği ifade edilmiştir. Özellikle yaşlı ve bakıma muhtaç oldukları durumda daha fazla özen gösterilmesi gerekir. Çünkü onlara ihsanda bulunmak Cennet'e girme vesilelerinden biridir.

Anne-babaya itaatsizlik büyük günahlardandır.

Kaynaklar

Sahih-i Müslim (4/ 1978) (2551).

(16/ 108).

Daha Fazla (7)

بهجة الناظرين.

لسليم الهلالي (1/ 394).

نزهة المتقين.

لمجموعة من الباحثين (1/ 308).

فيض القدير شرح الجامع الصغير.

زين الدين المناوي (4/ 34).

شرح النووي على مسلم.