Encyclopedia of Prophetic Hadiths

แม่ของข้าพเจ้า (นางอุมมะห์ บินต์ รอวาฮะฮ์) ได้ขอบางส่วนจากทรัพย์สินของบิดาข้าพเจ้าเพื่อเป็นของขวัญให้แก่ลูกชายของนาง (หมายถึงข้าพเจ้า) แต่บิดาของข้าพเจ้าชะลอเรื่องนี้ไว้เป็นเวลาหนึ่งปี ต่อมาท่านจึงตัดสินใจที่จะให้ และแม่ของข้าพเจ้ากล่าวว่า: "ฉันจะไม่พอใจจนกว่าท่านจะให้ท่านรอซูลุลลอฮ์ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม เป็นพยานในสิ่งที่ท่านมอบให้แก่ลูกชายของฉัน" ดังนั้นพ่อของฉันจึงจับมือฉันไว้ในตอนนั้นฉันยังเป็นเด็กน้อยคนหนึ่ง และพาไปหาท่านรอซูลุลลอฮ์ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม และบิดาข้าพเจ้ากล่าวว่า: โอ้ ท่านรอซูลุลลอฮ์ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม แม่ของเด็กคนนี้ (อุมมะห์ บินต์ รอวาฮะฮ์) ปรารถนาให้ฉันให้ท่านเป็นพยานในสิ่งที่ฉันได้มอบให้แก่ลูกชายของนาง"ท่านรอซูลุลลอฮ์ ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัมจึงกล่าวว่า: "โอ้ บะชีร ท่านมีบุตรคนอื่นนอกจากเด็กคนนี้หรือไม่?" เขาตอบว่า: "มีครับ" ท่านกล่าวว่า: "ท่านได้มอบสิ่งเดียวกันนี้ให้แก่บุตรคนอื่นทุกคนหรือไม่?" เขาตอบว่า: "ไม่ครับ" ท่านรอซูลุลลอฮ์ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม จึงกล่าวว่า: "ถ้าเช่นนั้น อย่าให้ฉันเป็นพยาน เพราะแท้จริงฉันไม่เป็นพยานในสิ่งที่อยุติธรรม" และในรายงานของมุสลิม: "จงไปหาคนอื่นให้เป็นพยานในเรื่องนี้แทนฉัน"

"ผู้ที่ได้รับความทรมานน้อยที่สุดจากชาวนรกคือ ผู้ที่สวมรองเท้าและเชือกของมันนั้นทำมาจากไฟ ซึ่งทำให้สมองของเขาเดือดพล่านเหมือนหม้อต้มเดือด และเขาไม่คิดว่าจะมีผู้ใดรุนแรงไปกว่าเขาในการลงโทษนี้ และแท้จริงมันเป็นการลงโทษที่น้อยที่สุดในหมู่พวกเขา”

พวกเจ้ามิใช่มีอาหารและน้ำดื่มตามที่ต้องการหรือ? ข้าพเจ้าได้เห็นนบีของพวกเจ้าศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัมซึ่งไม่มีแม้แต่อินทภาลัมที่เพียงพอจะเติมเต็มท้องของท่าน

แท้จริงสิ่งที่อนุมัติ (หะลาล) นั้นชัดเจนและสิ่งที่ต้องห้าม (หะรอม) ก็ชัดเจนเช่นกัน และในระหว่างทั้งสองนั้นมีสิ่งที่คลุมเครือ (ไม่ชัดเจน) ซึ่งผู้คนส่วนมากไม่รู้ ดังนั้นผู้ใดรักษาตนจากสิ่งที่คลุมเครือได้ เขาก็รักษาศาสนาและเกียรติยศของเขาได้ และผู้ใดที่ตกอยู่ในสิ่งที่คลุมเครือ ก็เสมือนกับว่าเขาได้ตกอยู่ในสิ่งที่ต้องห้าม เปรียบดังเช่นผู้ที่เลี้ยงปศุสัตว์อยู่รอบ ๆ บริเวณเขตหวงห้าม ซึ่งกลัวว่ามันอาจเล็ดลอดเข้าไปกินในนั้น พึงทราบเถิดว่า กษัตริย์ทุกคนย่อมมีเขตหวงห้าม และพึงทราบเถิดว่า แท้จริงเขตหวงห้ามของอัลลอฮ์คือสิ่งต้องห้ามต่าง ๆ ของพระองค์ พึงทราบเถิดว่า ในร่างกายมนุษย์มีก้อนเนื้ออยู่ก้อนหนึ่ง หากเนื้อก้อนนั้นดี ร่างกายก็จะดีตาม และหากเนื้อก้อนนั้นเสีย ร่างกายก็จะเสียตามไปด้วย พึงทราบเถิดว่า เนื้อก้อนนั้นคือ หัวใจ"

ขณะฉันอยู่ที่ธรรมาสน์ของศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม ชายคนหนึ่งกล่าวว่า: “ฉันไม่สนใจว่าหลังจากเข้ารับอิสลามแล้ว ฉันจะไม่ทำความดีใดๆ เลย นอกจากจะจัดหาน้ำให้ผู้ทำหัจญ์” อีกคนหนึ่งกล่าวว่า: “ฉันไม่สนใจว่าหลังจากเข้ารับอิสลามแล้ว ฉันจะไม่ทำความดีใดๆ เลย นอกจากจะธำรงรักษามัสยิดหะรอม” อีกคนหนึ่งกล่าวว่า: การญิฮาดในหนทางของอัลลอฮ์นั้นดีกว่าสิ่งที่พวกเจ้าพูด อุมัรตำหนิพวกเขาและกล่าวว่า: อย่าได้เปล่งเสียงของพวกเจ้า ณ ธรรมาสน์ของศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์เลย ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม เพราะมันเป็นวันศุกร์อีกด้วย แต่เมื่อฉันละหมาดวันศุกร์ ฉันเข้าไปถามท่านถึงเรื่องที่ท่านมีความเห็นแตกต่างออกไป จากนั้นอัลลอฮ์ ผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงยิ่งใหญ่ ได้ทรงประทานวะฮีย์แก่ท่าน ความว่า {พวกเจ้าได้ถือเอาการให้น้ำดื่มแก่ผู้ประกอบพิธีฮัจญ์ และการบูรณะมัสยิดอัล-ฮะรอม ดั่งผู้ที่ศรัทธาต่ออัลลอฮ์และวันปรโลก.....” [อัตเตาบะฮ์: 19] ไปจนจบอายะฮ์

"เปรียบเทียบบรรดาผู้ศรัทธาในด้านความรัก ความเอ็นดูเมตตา และการให้ความช่วยเหลือเกื้อกูลของพวกเขาที่มีต่อกันนั้น เปรียบเสมือนกับเรือนร่างเดียวกัน เมื่ออวัยวะส่วนใดส่วนหนึ่งเจ็บปวด จะส่งผลให้อวัยวะทั่วร่างกายต้องอดหลับอดนอนและเจ็บป่วยตามไปด้วย"