Encyclopedia of Prophetic Hadiths

มีชายคนหนึ่งมาหาท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม โดยกล่าวว่า "โอ้ท่านเราะซูลุลลอฮ์ แท้จริงมีคนหนึ่งในหมู่พวกเราเขารู้สึกในตัวของเขามีบางสิ่งซึ่งเขารู้สึกว่า ถ้าเขากลายเป็นขี้เถ้าจะดีกว่าการที่จะพูดคำนั้นออกมา ท่านนบีกล่าวว่า "อัลลอฮุอักบัร อัลลอฮุอักบัร อัลหัมดุลิลลาฮ์ ที่พระองค์ทรงทำให้แผนการของชัยฏอนนั้นเป็นได้แค่การกระซิบ"

"พึงทราบเถิด แท้จริง! ในไม่ช้า หะดีษจากฉันจะถูกส่งไปยังชายคนหนึ่ง ในขณะที่เขาเอนกายอยู่บนโซฟาของเขา และเขากล่าวว่า: "ระหว่างพวกเราและพวกเจ้าคือคัมภีร์ของอัลลอฮ์ ดังนั้นสิ่งใดก็ตามที่เราพบในนั้นที่เป็นสิ่งอนุมัติ เราก็ถือว่าสิ่งนั้นถูกอนุมัติ และสิ่งใดที่เราพบในนั้นที่เป็นสิ่งต้องห้าม เราก็ถือว่าสิ่งนั้นเป็นสิ่งต้องห้าม" แท้จริงสิ่งใดก็ตามที่ท่านเราะซูลุลลอฮ์ได้ห้าม ก็ดั่งเช่นกับที่อัลลอฮ์ได้ห้ามไว้”

"พวกท่านจงอย่ากล่าวคำว่า: “มาชาอัลลอฮ์ วะชาอะ ฟุลาน” (เป็นความประสงค์ของอัลลอฮ์และความประสงค์ของคนนั้น) แต่จงกล่าวว่า “มาชาอัลลอฮ์ ษุมมะ มาชาอะ ฟุลาน” (มันเป็นความประสงค์ของอัลลอฮ์จากนั้นเป็นความประสงค์ของคนนั้น)"

"แท้จริงหากผู้คนเห็นผู้กดขี่อธรรมและพวกเขาไม่ดำเนินการใดๆ ที่เป็นการห้ามปรามเขา อัลลอฮ์จะทรงลงโทษพวกเขาอย่างทั่วถึงทุกคน"

“เรื่องลางร้ายเป็นการตั้งภาคี เรื่องลางร้ายเป็นการตั้งภาคี เรื่องลางร้ายเป็นการตั้งภาคี (สามครั้ง) และไม่มีใครในหมู่พวกเราที่ไม่คิดขึ้นในใจเกี่ยวกับเรื่องลางร้าย แต่ว่าอัลลอฮ์ทรงทำให้มันหายไปด้วยกับการมอบหมาย”

ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม นำเราละหมาดในเช้าวันหนึ่งและพูดว่า: "พวกเจ้าเห็นคนนั้นไหม?" พวกเขากล่าวว่า ไม่ เขากล่าวว่า "พวกเจ้าเห็นคนนั้นไหม?" พวกเขากล่าวว่า ไม่ เขากล่าวว่า: “แท้จริง การละหมาดสองเวลา (คือ ฟะญัรและอิชาอ์) นี้ เป็นการละหมาดที่หนักที่สุดสำหรับพวกมุนาฟิก (คนหน้าไหว้หลังหลอก) และหากพวกท่านรู้ถึงคุณค่าของมัน พวกท่านจะมาละหมาดแม้จะต้องคลานมาก็ตาม และแถวแรกนั้นมีความประเสริฐเหมือนกับแถวของมลาอิกะฮ์ (ทวยเทพ) และหากพวกท่านรู้ถึงความประเสริฐของมัน พวกท่านจะเร่งไปอยู่ในแถวแรก และการละหมาดของชายหนึ่งคนร่วมกับอีกคนหนึ่งมีความบริสุทธิ์มากกว่าการละหมาดคนเดียว และการละหมาดกับสองคนบริสุทธิ์มากกว่าการละหมาดกับหนึ่งคน และยิ่งมีจำนวนมากก็ยิ่งเป็นที่รักยิ่งของอัลลอฮ์ตะอาลา”

แท้จริงท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม เมื่อออกมาจากสถานที่ถ่ายทุกข์ ท่านจะกล่าวว่า: "غُفْرَانَكَ"(ขอพระองค์ทรงให้การอภัยโทษด้วยเถิด)

“บรรดาผู้มีความเมตตาจะได้รับความเมตตาจากพระผู้ทรงเมตตา จงเมตตาต่อผู้ที่อยู่ในแผ่นดิน ผู้ที่อยู่บนท้องฟ้าจะเมตตาพวกเจ้า"