Encyclopedia of Prophetic Hadiths

"หลังจากอัลลอฮ์สร้างสวรรค์และนรก พระองค์ได้ส่งมลาอิกะฮ์ญิบรีล อะลัยฮิสสลาม ไปยังสวรรค์ โดยกล่าวว่า “จงดูมันและสิ่งที่เราได้เตรียมไว้สำหรับผู้ที่จะอยู่ในมัน” ดังนั้น เขาจึงไปและมองดูมันและดูสิ่งที่อัลลอฮ์ได้เตรียมไว้ในนั้น เขากล่าวว่า “ด้วยเกียรติของพระองค์จะไม่มีผู้ใดได้ยินเรื่องนี้เว้นแต่เขาจะเข้าไปในนั้น” จากนั้นพระองค์ทรงสั่งให้มันล้อมรอบด้วยความยากลำบาก พระองค์ตรัสว่า “จงกลับไปดูมันและพิจารณาสิ่งที่เราได้เตรียมไว้สำหรับผู้ที่จะอยู่ในนั้น” ดังนั้น เขาจึงกลับไปที่นั่นและพบว่ามันเต็มไปด้วยความยากลำบาก เขากลับมา และกล่าวว่า “ด้วยเกียรติของพระองค์ ฉันเกรงว่า จะไม่มีผู้ใดเข้าไปในนั้น” พระองค์ตรัสว่า “เจ้าจงไปที่นรกและมองดูมัน และดูสิ่งที่เราได้เตรียมไว้สำหรับผู้ที่จะอยู่ในนั้น” ดังนั้นเมื่อเขามองดูมัน พบว่าส่วนหนึ่งกำลังขี่ทับบนอีกส่วน” จากนั้น เขากลับมาหาพระองค์ และกล่าวว่า: “ด้วยเกียรติของพระองค์ จะไม่มีผู้ใดเข้าไปในนั้น” จากนั้นพระองค์ทรงสั่งให้มันล้อมรอบด้วยตัณหา แล้วพระองค์ตรัสว่า “จงกลับไปดูมัน” เขาก็กลับไปดูมันอีกครั้ง และมันก็ถูกห้อมล้อมด้วยเรื่องความอยาก ตัณหา แล้วกล่าวว่า “ด้วยเกียรติของพระองค์ ฉันเกรงว่าจะไม่มีผู้ใดรอดพ้นจากมัน เว้นแต่เขาจะเข้าไปในนั้น"

"แท้จริงแล้ว พระเจ้าของพวกท่านเป็นผู้ที่มีความละอายและทรงใจบุญอย่างยิ่ง พระองค์ทรงละอายต่อบ่าวของพระองค์ เมื่อเขายกมือของเขาขึ้นวิงวอนขอต่อพระองค์ แล้วทรงปล่อยให้มือทั้งสองของเขาลดลงมาสู่จุดเดิมอย่างว่างเปล่า (โดยไม่ได้รับสิ่งใด)."

การรำลึกถึงอัลลอฮ์ที่ดีที่สุด คือ "ลาอิลาฮะอิลลัลลอฮ์" (ไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่เที่ยงแท้นอกจากอัลลอฮ์) และการขอพรที่ดีที่สุด คือ "อัลหัมดุลิลลาฮ์" (การสรรเสริญเป็นสิทธิของอัลลอฮ์)

ฉันได้ยินท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า: “อัลลอฮ์ ตะอาลา ตรัสว่า 'โอ้ ลูกหลานอาดัมเอ๋ย! ตราบใดที่เจ้ายังคงวิงวอนและคาดหวังจากข้า ข้าจะอภัยให้เจ้าในสิ่งที่มีอยู่ในตัวเจ้า และข้าไม่ถือสาอะไรเลย โอ้ ลูกหลานอาดัมเอ๋ย! ถึงแม้ว่าบาปของเจ้าจะสูงถึงฟากฟ้า แต่หากเจ้าขออภัยโทษจากข้า ข้าจะอภัยให้เจ้า และข้าไม่ถือสาอะไรเลย โอ้ ลูกหลานอาดัมเอ๋ย หากเจ้ามาพร้อมกับความผิดมากมายจนเต็มแผ่นดิน และพบกับข้าโดยไม่ตั้งภาคีต่อข้า ข้าจะมอบการอภัยให้เจ้าจนเต็มแผ่นดินเช่นกัน”

"อย่าได้ยึดเอาทรัพย์สินที่ดินทำกินเป็นเป้าหมาย จนทำให้พวกท่านหลงใหลในโลกนี้"

จากท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม แท้จริงเมื่อท่านเข้าไปในมัสยิด ท่านนบีกล่าวว่า: “ฉันขอความคุ้มครองต่ออัลลอฮ์ผู้ทรงฤทธานุภาพ และด้วยพระพักตร์อันสูงส่งของพระองค์ และในอำนาจนิรันดร์ของพระองค์ จากชัยฏอนผู้ถูกสาปแช่ง ” เขากล่าวว่า: กล่าวแค่นี้หรือ? ฉันกล่าวว่า ใช่ เขากล่าวว่า หากกล่าวเช่นนั้น ชัยฏอนก็จะกล่าวว่า เขาจะได้รับการปกป้องจากฉันตลอดทั้งวัน

ฉันเห็นอัมม๊าร อิบนุ ยาซิร เข้าไปในมัสยิดและละหมาด ท่านทำละหมาดอย่างเบาและรวดเร็ว เขากล่าวว่า: เมื่อท่านออกมา ฉันจึงไปหาเขาและพูดว่า:: โอ้ อบู อัล-ยักซอน ท่านทำละหมาดอย่างเบาจริง ๆ เขากล่าวว่า: ท่านเห็นหรือว่าฉันได้ลดทอนขอบเขตของละหมาดไปบ้างหรือไม่? ฉันกล่าวว่า: ไม่ ท่านกล่าวว่า: “ฉันละหมาดอย่างรวดเร็วเพื่อเอาชนะเชัยฏอน (ก่อนที่มันจะกระซิบบอกสิ่งไม่ดีแก่ท่านขณะละหมาด) ฉันได้ยินท่านเราะซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า: "แท้จริงแล้วบ่าวคนหนึ่งทำการละหมาด และไม่มีการบันทึกการละหมาดนั้นไว้สำหรับเขา เว้นแต่(ได้รับผลบุญ) หนึ่งในสิบ หนึ่งในเก้า หนึ่งในแปด หนึ่งในเจ็ด หนึ่งในหก หนึ่งในห้า หนึ่งในสี่ หนึ่งในสาม หรือครึ่งหนึ่ง"

“เมื่อฉันถูกพาขึ้น (สู่ฟากฟ้าในเหตุการณ์อิสราอฺและมิอฺรอจญ์) ฉันได้ผ่านกลุ่มคนกลุ่มหนึ่ง ซึ่งพวกเขามีเล็บที่ทำจากทองแดง กำลังข่วนใบหน้าและหน้าอกของตนเองด้วยเล็บนั้น ฉันจึงถามว่า: โอ้ญิบรีล พวกเขาเหล่านี้คือใคร? ญิบรีลตอบว่า: พวกนี้คือผู้ที่กินเนื้อพี่น้องของตน (คือ นินทาผู้อื่น) และละเมิดต่อเกียรติของผู้อื่น”