Skip to content
839 Hadiths

Encyclopedia of Prophetic Hadiths

กรองผลลัพธ์

22 จาก 839 การ์ด

ล้างตัวกรอง
"ความดีนั้นคือ การมีจรรยามารยาทที่ดีงาม ส่วนความชั่วนั้นคือ สิ่งที่ทำให้กระสับกระส่ายในตัวท่าน และท่านก็ไม่ชอบให้ใครรู้เห็น"
เศาะฮีห์ หะดีษแรก: บันทึกโดยมุสลิม และหะดีษที่สอง: บันทึกโดยอะหมัดและอัด-ดาริมีย์
"พวกเจ้าพึงระวังและอย่าดูถูกบาปเล็กๆ ทั้งหลาย เพราะแท้จริงอุปมาของบาปเล็กๆ นั้น อุปไมยดั่งกลุ่มชนหนึ่งที่ลงพักที่ก้นหุบเขา เเล้วคนนี้ก็เอากิ่งไม้มา คนนั้นก็เอากิ่งไม้มา (กิ่งไม้เล็กๆ) จนกระทั่งพวกเขาสามารถทำให้ขนมปังของพวกเขาสุกได้ (ด้วยเชื้อเพลิงจากกิ่งไม้เล็กๆเหล่านั้น) และแท้จริงบาปเล็กทั้งหลายนั้น เมื่อใดที่เจ้าของของมันถูกเอาโทษ มันก็ทำให้เขาประสบกับความหายนะได้เช่นกัน"
เศาะฮีห์ บันทึกโดย อะห์มัด
"อย่าได้ยึดเอาทรัพย์สินที่ดินทำกินเป็นเป้าหมาย จนทำให้พวกท่านหลงใหลในโลกนี้"
หะซัน ลิฆอยริฮี บันทึกโดย อัต-ติรมีซีย์ และอะห์มัด
“ผู้ใดกล่าว "บิสมิลลาฮิลละซี ลา ยอดุรรุ มะอัสมีฮี ชัยอุน ฟิลอัรดิ วะลา ฟิสสะมาอิ วะฮุวัสสะมีอุลอะลีม" ความว่า "ด้วยพระนามของอัลลอฮ์ ผู้ซึ่งไม่มีสิ่งใดทำอันตรายพร้อมกับพระนามของพระองค์ได้ ทั้งในแผ่นดินและชั้นฟ้า และพระองค์คือผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้" จำนวน 3 ครั้ง จะไม่มีภัยพิบัติใด ๆ เกิดขึ้นแก่เขาโดยฉับพลัน จนถึงเวลาเช้า และใครก็ตามที่กล่าว 3 ครั้งในตอนเช้า จะไม่มีภัยพิบัติใด ๆ เกิดขึ้นกับเขาจนถึงเวลาเย็น” เขากล่าวว่า แล้วอะบาน บิน อุษมาน ก็ประสบกับอัมพาต จึงทำให้ชายที่ได้ยินหะดีษจากเขามองดูเขา แล้วเขากล่าวว่า : ทำไมท่านจึงมองดูฉัน? ขอสาบานแด่อัลลอฮ์ ฉันไม่ได้โกหกใส่อุษมาน และ อุษมานก็ไม่ได้โกหกใส่ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม แต่ในวันที่เหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นกับฉัน ฉันโกรธและลืมที่จะกล่าว (คำดุอาอ์) นั้น
เศาะฮีห์ บันทึกโดย อบูดาวูด อัตติรมิซีย์ อันนะซาอีย์ในหนังสืออัลกุบรอ อิบนุมาญะฮ์ และอะห์มัด
"ไม่มีมุสลิมคนใดที่ขอดุอาอ์ด้วยคำขอที่ไม่มีบาปและไม่มีการตัดสัมพันธ์เครือญาติ นอกจากอัลลอฮ์จะทรงตอบรับให้เขาในสามประการนี้อย่างใดอย่างหนึ่ง: ประการแรก คือ ดุอาอ์ของเขาถูกตอบสนองในทันที ประการที่สอง คือ พระองค์ทรงเก็บรักษาสิ่งนั้นไว้ให้เขาในโลกหน้า ประการที่สาม คือ พระองค์ทรงปัดเป่าความชั่วร้ายออกจากเขาในระดับเดียวกับสิ่งที่เขาขอ" ผู้คนกล่าวว่า: 'ถ้าเช่นนั้นพวกเราจะขอให้มากขึ้น' ท่าน (นบี) กล่าวว่า: 'อัลลอฮ์ทรงตอบสนองมากยิ่งกว่า'."
เศาะฮีห์ บันทึกโดย อะห์มัด
ฉันเห็นอัมม๊าร อิบนุ ยาซิร เข้าไปในมัสยิดและละหมาด ท่านทำละหมาดอย่างเบาและรวดเร็ว เขากล่าวว่า: เมื่อท่านออกมา ฉันจึงไปหาเขาและพูดว่า:: โอ้ อบู อัล-ยักซอน ท่านทำละหมาดอย่างเบาจริง ๆ เขากล่าวว่า: ท่านเห็นหรือว่าฉันได้ลดทอนขอบเขตของละหมาดไปบ้างหรือไม่? ฉันกล่าวว่า: ไม่ ท่านกล่าวว่า: “ฉันละหมาดอย่างรวดเร็วเพื่อเอาชนะเชัยฏอน (ก่อนที่มันจะกระซิบบอกสิ่งไม่ดีแก่ท่านขณะละหมาด) ฉันได้ยินท่านเราะซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า: "แท้จริงแล้วบ่าวคนหนึ่งทำการละหมาด และไม่มีการบันทึกการละหมาดนั้นไว้สำหรับเขา เว้นแต่(ได้รับผลบุญ) หนึ่งในสิบ หนึ่งในเก้า หนึ่งในแปด หนึ่งในเจ็ด หนึ่งในหก หนึ่งในห้า หนึ่งในสี่ หนึ่งในสาม หรือครึ่งหนึ่ง"
หะซัน บันทึกโดย อะห์มัด
ฉันกล่าวว่า: โอ้ท่านเราะซูลุลลอฮ์ สิ่งใดที่ทำให้เกิดความปลอดภัย? ท่านกล่าวว่า: “จงควบคุมลิ้นของเจ้า และให้บ้านของเจ้าเพียงพอสำหรับเจ้า และจงร้องไห้กับบาปของเจ้า”
เศาะฮีห์ บันทึกโดย อัต-ติรมีซีย์ และอะห์มัด
“ไม่มีใครที่ทำบาป จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นอาบน้ำละหมาด แล้วทำการละหมาด จากนั้นก็ขอการอภัยโทษจากอัลลอฮ์ นอกจากอัลลอฮ์จะทรงอภัยโทษให้แก่เขา” หลังจากนั้นท่านก็อ่านโองการที่ว่า {وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ} [آل عمران: 135].ความว่า"{และบรรดาผู้ที่เมื่อพวกเขากระทำความผิดหรืออธรรมต่อตนเองแล้ว พวกเขาก็รำลึกถึงอัลลอฮ์ และขออภัยโทษต่อความผิดของพวกเขา}"(อาลา-อิมรอน:135)
เศาะฮีห์ บันทึกโดย อบูดาวูด อัตติรมิซีย์ อันนะซาอีย์ในหนังสืออัลกุบรอ อิบนุมาญะฮ์ และอะห์มัด