Encyclopedia of Prophetic Hadiths

ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ไม่ละทิ้งคำวิงวอนเหล่านี้ในตอนเย็นและตอนเช้า: «อัลลอฮุมมะ อินนี อัสอะลุกัลอาฟิยะตะ ฟิดดุนยา วัลอาคิเราะฮ์, อัลลอฮุมมะ อินนี อัสอะลุกัลอัฟวะ วัลอาฟิยะตะ ฟีดีนี วะดุนยายะ วะอะห์ลี วะมาลี, อัลลอฮุมมัสตุรเอาเราะตี -หรือ : เอารอตี- วะอามินเราอาตี, อัลลอฮุมมะห์ฟัฏนี มินบัยนิยะดัยยะ, วะมินค็อลฟี, วะอันยะมีนี, วะอันชิมาลี, วะมินฟ้าวกี, วะอะอูซุบิอะซอมัติกะ อันอุกตาละ มินตะห์ตี ความว่า“โอ้อัลลอฮ์ ขอความอยู่ดีมีสุขในโลกนี้และโลกหน้า โอ้ อัลลอฮ์ ฉันขอให้พระองค์ทรงให้อภัยและความเป็นอยู่ที่ดีในศาสนาของฉัน โลกของฉัน ครอบครัวของฉัน และทรัพย์สินของฉัน โอ้อัลลอฮ์ โปรดปกปิดส่วนที่เป็นความลับของฉัน - หรือ: ส่วนตัวของฉัน - และปกป้องสิ่งที่จะมารบกวนฉัน โอ้อัลลอฮ์ ขอทรงปกป้องข้าพระองค์จากเบื้องหน้าของฉัน เบื้องหลังของข้าพระองค์ ด้านขวาของข้าพระองค์ ด้านซ้ายของข้าพระองค์ และด้านบนของข้าพระองค์ ข้าพระองค์ขอความคุ้มครองในความยิ่งใหญ่ของพระองค์จากการถูกลอบสังหารจากด้านใต้ของข้าพระองค์»

“เมื่อฉันถูกพาขึ้น (สู่ฟากฟ้าในเหตุการณ์อิสราอฺและมิอฺรอจญ์) ฉันได้ผ่านกลุ่มคนกลุ่มหนึ่ง ซึ่งพวกเขามีเล็บที่ทำจากทองแดง กำลังข่วนใบหน้าและหน้าอกของตนเองด้วยเล็บนั้น ฉันจึงถามว่า: โอ้ญิบรีล พวกเขาเหล่านี้คือใคร? ญิบรีลตอบว่า: พวกนี้คือผู้ที่กินเนื้อพี่น้องของตน (คือ นินทาผู้อื่น) และละเมิดต่อเกียรติของผู้อื่น”

"ผู้ใดกล่าวว่า "เราะดีตุบิลลาฮิร็อบบา วะบิลอิสลามมะดีน่า วะบิมุฮัมมะดิน เราะซูลา": ความว่า (ฉันพอใจแล้วที่อัลลอฮ์เป็นพระผู้อภิบาลของฉัน และฉันก็พอใจแล้วที่อิสลามเป็นศาสนาของฉัน และฉันก็พอใจแล้วที่มุฮัมหมัดเป็นเราะซูลของฉัน) สวรรค์ก็จำเป็นสำหรับเขาแล้ว“

ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม จะกล่าวในตอนเช้า ว่า: "โอ้อัลลอฮ์ เราได้ฟื้นขึ้นมาในตอนเช้าโดยพระองค์ เราเข้าสู่เวลาเย็นโดยพระองค์ เรามีชีวิตอยู่โดยพระองค์ เราตายโดยพระองค์ และแด่พระองค์ คือการฟื้นคืนชีพกลับไป" และในยามเย็น ท่านจะกล่าวว่า “เราเข้าสู่เวลาเย็นโดยพระองค์ และเราอยู่ในเวลาเช้าโดยพระองค์ และเรามีชีวิตอยู่โดยพระองค์ และเราตายโดยพระองค์ และแด่พระองค์ คือการฟื้นคืนชีพกลับไป” บางครั้งท่านจะกล่าวว่า “และแด่พระองค์คือจุดหมายปลายทางสุดท้าย”

"การวิงวอน (ดุอาอ์) จะไม่ถูกปฏิเสธระหว่างช่วงเวลาอะซานและอิกอมะห์"

“ผู้ใดกินอาหารแล้วกล่าวว่า: "الحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَطْعَمَنِي هَذَا "وَرَزَقَنِيهِ مِنْ غَيْرِ حَوْلٍ مِنِّي وَلاَ قُوَّةٍ8 ความว่า: "มวลการสรรเสริญที่สมบูรณ์ยิ่งเป็นของอัลลอฮ์ผู้ทรงให้อาหารนี้แก่ฉันและทรงประทานอาหารนี้แก่ฉันโดยปราศจากอำนาจหรือกำลังใดๆ จากฉัน" ดังนั้น ความผิดบาปก่อนหน้านี้ของเขาจะได้รับการอภัย”

"ไม่มีหมู่ชนใดที่นั่งร่วมวงสนทนากัน แล้วพวกเขาไม่ได้รำลึกถึงอัลลอฮ์ และไม่ได้กล่าวประสาทพร(ศอลาวาต) แก่นบีของพวกเขา ในวงสนทนานั้นเลย เว้นแต่ว่ามันจะกลายเป็นความเสียใจ (หรือความสูญเสีย) สำหรับพวกเขา และหากพระองค์ทรงประสงค์ พระองค์จะลงโทษพวกเขา และหากพระองค์ทรงประสงค์ พระองค์จะทรงอภัยโทษให้แก่พวกเขา"

ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ชอบใช้ดุอาอ์ ที่มีลักษณะน้อยคำ มากความ มีเนื้อหาใจความครอบคลุม และหลีกเลี่ยงดุอาอ์ที่มีลักษณะนอกเหนือจากนั้น