ถ้าคนใดคนหนึ่งในหมู่พวกเจ้ารู้สึกมีอะไรบางอย่างในท้องของเขา และสงสัยว่าเขาปล่อยลมออกมาหรือไม่ เขาไม่ควรออกจากมัสยิดเว้นแต่เขาจะได้ยินเสียงหรือได้กลิ่น”
จากอบูฮุรัยเราะฮ์ เราะฎิยัลลอฮฺอันฮุ ได้กล่าวว่า: ท่านเราะซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า:
"ถ้าคนใดคนหนึ่งในหมู่พวกเจ้ารู้สึกมีอะไรบางอย่างในท้องของเขา และสงสัยว่าเขาปล่อยลมออกมาหรือไม่ เขาไม่ควรออกจากมัสยิดเว้นแต่เขาจะได้ยินเสียงหรือได้กลิ่น”.
«إِذَا وَجَدَ أَحَدُكُمْ فِي بَطْنِهِ شَيْئًا، فَأَشْكَلَ عَلَيْهِ أَخَرَجَ مِنْهُ شَيْءٌ أَمْ لَا، فَلَا يَخْرُجَنَّ مِنَ الْمَسْجِدِ حَتَّى يَسْمَعَ صَوْتًا، أَوْ يَجِدَ رِيحًا».
ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม อธิบายว่าหากมีความสงสัยใดๆ ที่เกิดขึ้นในท้องของผู้ละหมาด และทำให้เกิดความสับสนว่ามีสิ่งใดออกมาจากท้องหรือเปล่า? ดังนั้นเขาจึงไม่ต้องออกจากการละหมาดก่อนและทิ้งการละหมาดนั้นเพื่อทำการอาบน้ำละหมาดใหม่ จนกว่าเขาจะแน่ใจว่ามีสิ่งที่ทำให้น้ำละหมาดของเขานั้นเสียจริงๆ ด้วยการได้ยินเสียงลมหรือได้สัมผัสกลิ่น เพราะสิ่งที่มั่นใจมันจะไม่ถูกทำลายโดยสิ่งที่สงสัย และผู้ละหมาดได้มั่นใจว่ามีน้ำละหมาด และสิ่งที่ทำให้เสียน้ำละหมาดนั้นเป็นสิ่งที่สงสัย
...:
หะดีษนี้เป็นหลักหนึ่งจากหลักต่างๆ ของศาสนาอิสลาม และเป็นกฎหนึ่งจากกฎต่างๆ ของหลักนิติศาสตร์อิสลาม ซึ่งก็คือ: ความมั่นใจจะไม่หายไปด้วยความสงสัย และหลักเดิมของทุกสิ่งนั้นจะคงอยู่บนหลักนั้นตราบนานเท่านาน จนกว่าจะมีความมั่นใจเป็นอย่างอื่น.
ความสงสัยไม่ส่งผลใดๆ ต่อการมีน้ำละหมาด และผู้ละหมาดยังคงอยู่ในน้ำละหมาดของเขา ตราบใดที่เขายังมั่นใจว่าไม่มีสิ่งใดที่ทำให้น้ำละหมาดเสีย.
เศาะฮีห์ มุสลิม (1/ 276) (362).
เพิ่มเติม (2)
البحر المحيط الثجاج في شرح صحيح الإمام مسلم بن الحجاج (8/ 374).
المفهم لما أشكل من تلخيص كتاب مسلم (1/ 608).