287 Ҳадисҳо

Донишномаи аҳодиси набавӣ

Филтри натиҷаҳо

4 аз 287 корт

Тоза кардани филтрҳо

Категорияҳо

Ҳама الأدعية والأذكار والرقائق23 الرقائق والمواعظ20 أعمال القلوب4

Дараҷаи ҳадис

Ҳама287 Саҳеҳ4

Ривоят шуда дар

Саҳеҳ Муслим8 Саҳеҳ Бухорӣ4 Муснади Аҳмад2 Сунани Тирмизӣ1 al-Darimi1

Ровӣ

أبو بكرة1 أمير المؤمنين أبي حفص عمر بن الخطاب1 أنس بن مالك1 عمر بن الخطاب1
"Вақте ду мусалмони шамшер ба даст дар муқобили ҳам қарор мегиранд, қотил ва мақтул (ҳарду) дар дӯзах ҳастанд". Гуфтам: Эй Расули Худо ин қотил аст, аммо гуноҳи мақтул чист? Фармуданд: "Ӯ низ мехост ҷониби муқобилро бикушад".
Саҳеҳ Муттафақун алайҳи
"Ҳеҷ касе аз шумо имон намеоварад, то инки ман барои ӯ аз падар, фарзанд ва тамоми мардум маҳбубтар бошам".
Саҳеҳ Муттафақун алайҳи
"Савоби амалҳо вобаста бо ният аст; ва ҳар кас мувофиқи нияташ ҷазо дода мешавад. Пас ҳар ки ба сӯйи Аллоҳ ва Расулаш ҳиҷрат кард, ҳиҷрати ӯ ба сӯйи Аллоҳ ва Расули Ӯст. Ва ҳар кас, ки ҳиҷраташ ба сӯйи дунё бошад, то онро ба даст орад ё ба хотири издивоҷ бо зане бошад, ки ӯро ба никоҳ дарорад, пас ҳиҷрати ӯ ба сӯйи ҳамон чизе аст, ки ба он сӯй ҳиҷрат кардааст".
Саҳеҳ Ин ҳадисро ду имоми муҳаддисон Абӯабдуллоҳ Муҳаммад ибни Исмоъил ибни Иброҳим ибни ал-Муғира ибни Бардизбеҳ ал-Бухорӣ ва имом Абулҳусайн Муслим ибни ал-Ҳаҷҷоҷ ибни Муслими Қушайрии Нишопурӣ, Худованд аз ҳардуи онҳо розӣ бод, дар китобҳои "Саҳеҳайн"-и худ, ки саҳеҳтарини китобҳои таснифшуда мебошанд, ривоят кардаанд.
"Амалҳо вобаста ба ният ҳастанд ва барои ҳар кас ҳамон хоҳад буд, ки барои расидан ба он ният кардааст, пас касе ҳиҷраташ ба сӯи Аллоҳ ва расулаш бошад, ҳиҷрати ӯ ба сӯи Аллоҳ ва расулаш аст, ва касе ҳиҷрати ӯ барои моли дунё бошад, ё занеро ба никоҳи худ дароварад, пас ҳиҷрати ӯ барои чизе аст, ки ба ҳадафи расидан ба он ҳиҷрат кардааст". Дар ривояти Бухорӣ омадааст: "Албатта амалҳо вобаста ба ниятҳо ҳастанд ва барои ҳар шахс он чизе аст, ки ба қасди расидан ба он ният кардааст".
Саҳеҳ Муттафақун алайҳи