Skip to content
702 Hadiths

Encyclopedia of Prophetic Hadiths

فلتر نتایج

55 از 702 کارت

حذف فلترها
«طِیَره (شوم انگاری) شرک است، طیره شرک است، طیره شرک است - و این را سه بار تکرار کردند -» و این چیز ناگزیر در دل ما می‌افتد، اما الله عزوجل آن را با توکل از بین می‌برد.
صحیح است. ابو داود و ترمذی و ابن ماجه و احمد روایت کرده اند.
روزی رسول الله صلی الله علیه وسلم نماز فجررا با ما خوانده و فرمودند: «آیا فلانی در جماعت شرکت داشت؟» گفتند: نه؛ فرمودند: «آیا فلانی در جماعت حضور داشت؟» گفتند: نه؛ فرمودند: «این دو نماز (فجر و عشاء) دشوارترین نمازها برای منافقین هستند؛ و اگر فضیلت و ثواب این دو نماز را می دانستند، برای خواندن آنها به جماعت، چهار دست و پا هم که شده شرکت می کردند؛ و صف اول همچون صف ملائکه می باشد و اگر فضیلت آن را می دانستید برای آن از یکدیگر سبقت می گرفتید؛ و نماز مرد با مردی دیگر، بهتر از نماز وی به تنهایی می باشد؛ و نماز او با دو مرد بهتر از نماز وی با یک مرد می باشد. و هر چه تعداد کسانی که با هم نماز جماعت می خوانند بیشتر باشد، نزد الله محبوب تر است».
صحیح است. ابو داود و نسایی و احمد آنرا روایت کرده اند.
وقتی رسول الله صلی الله علیه وسلم از تشناب خارج می شدند، می فرمودند: «غُفْرَانَكَ». «پروردگارا مرا بیامرز».
صحیح است. ابو داود و ترمذی و ابن ماجه و احمد روایت کرده اند.
پیامبر صلی الله علیه وسلم سوره را از هم جدا کرده نمی دانست تا اینکه {بسم الله الرحمن الرحیم} بر او نازل شد.
صحیح است. ابو داود روایت کرده است.
ما تیرگی و زردی پس از پاکی را چیزی به حساب نمی‌آوردیم.
صحیح است. ابو داود به این لفظ، و بخاری بدون زیادت (بعد الطهر) آنرا روایت کرده اند.
«کسی که بغیر الله سوگند یاد کند کفر و یا شرک ورزیده است».
صحیح است. ابو داود و ترمذی و احمد روایت کرده اند.
«هرگاه کسی از شما با برادرِ (مسلمانِ) خود ملاقات کرد، باید به او سلام دهد؛ و اگر درختی يا ديواری يا سنگی در ميان شان حايل شد و باز او را ديد، - دوباره نيز- به او سلام بگويد».
صحیح است. ابو داود روایت کرده است.
«مردی نیست که گناهی کند، سپس برخیزد و وضو بگيرد، سپس نماز بخواند، سپس از الله آمرزش بخواهد، مگر آنکه الله او را می‌بخشد». سپس این آیه را تلاوت کرد: {وَالَّذينَ إِذا فَعَلوا فاحِشَةً أَو ظَلَموا أَنفُسَهُم ذَكَرُوا اللَّهَ فَاستَغفَروا لِذُنوبِهِم﴾ [آل عمران: ۱۳۵] (و [همان] کسانی که چون مرتکب کار زشتی شدند یا بر خود ستم کردند، الله را یاد می‌کنند و برای گناهانشان آمرزش می‌خواهند).
صحیح است. ابو داود و ترمذی ونسایی در الکبری و ابن ماجه و احمد روایت کرده اند.