Encyclopedia of Prophetic Hadiths

پیامبر صلی الله علیه وسلم مطلبی را ذکر کرد و فرمود: « آن وقتی است که علم از بین می رود» گفتم: ای رسول الله، چگونه علم از بین می رود، در حالی که ما قرآن را می خوانیم و برای فرزندان خود می خوانیم و فرزندان ما برای فرزندان خود می خوانند تا روز قیامت؟ گفت: مادرت به عزایت بنشیند ای زیاد، من تو را فقیه ترین مرد شهر می دانستم، آیا این یهودیان و مسیحیان تورات و انجیل را نمی خوانند، در حالی که هیچ کدام از آنچه در آنهاست انجام نمی دهند؟!

«يُحْشَرُ النَّاسُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ حُفَاةً عُراةً غُرْلاً»، «مردم در روز قيامت، پابرهنه، لُخت و ختنه نشده، برانگيخته می شوند»، گفتم: ای رسول الله، در اين صورت مردان و زنان به يکديگر نگاه می کنند؟ فرمود: «يا عَائِشَةُ، الأَمرُ أَشَدُّ من أَنْ يُهِمَّهُم ذلكَ»: «ای عايشه، وضعيت سخت تر از آن است که چنین تصمیمی داشته باشند».

«هركس بعد از شنيدن اذان، اين دعا را بخواند: «اللَّهُمَّ رَبَّ هَذِهِ الدَّعْوَةِ التَّامَّةِ، وَالصَّلاةِ الْقَائِمَةِ، آتِ مُحَمَّدًا الْوَسِيلَةَ وَالْفَضِيلَةَ، وَابْعَثهُ مَقَامًا مَحْمُودًا الَّذِي وَعَدْتَهُ» او سزاوار شفاعت من در روز قیامت خواهد بود». ترجمهء دعا: پروردگارا، ای صاحب اين دعوت كامل (اذان) و نمازی كه هم اكنون برگزار می شود، به محمد صلى الله عليه وسلم وسيله (درجه ای است در بهشت) و فضيلت عنايت فرما و او را طبق وعده ات به مقام محمود (شفاعت) برسان.

«آيا می دانيد مفلس کيست؟». گفتند: از نظرِ ما مفلس کسی است که درهم و متاعی (ثروتِ نقدی و غيرنقدی) ندارد. پس رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «مفلس در امت من کسی است که روز قيامت با انبوهی از (اعمال نيک، مانند) نماز و روزه و زکات حاضر می شود؛ ولی فلانی را دشنام داده، و به آن يکی تهمت زده، و مالِ اين را خورده، و خونِ آن يکی را ريختانده، و فلانی را زده است. لذا از نيکی هايش به هريک از اينها داده می شود و اگر نيکی هايش پيش از ادای قرض هایش تمام شد، از بدی های آنان کسر می گردد و به حسابِ او اضافه می شود و سپس او را در آتشِ دوزخ می اندازند».

« حوض من به مسافه یک ماه است، آب آن از شیر سفیدتر و بوی آن خوشبوتر از مشک است، کوزه ها -جام های- آن مانند ستاره های آسمان است، هر که از آن بنوشد هرگز تشنه نخواهد شد».

«این امر(دین) تا به آنجایی می رسد که شب و روز رسیده است؛ و الله متعال هیچ خانه ای را در شهر و روستا رها نمی ماند مگر این دین را وارد آن می کند؛ و آن را با عزت عزیز یا ذلت و خواری ذلیل همراه می گرداند؛ عزتی که الله متعال به وسیله ی آن اسلام را عزت می بخشد، و ذلت و خواری که الله متعال به وسیله ی آن کفر را ذلیل و خوار می گرداند»، و تمیم داری می گفت: این مساله را در میان خانواده ام شاهد بودم؛ کسانی از خانواده ام که اسلام آوردند، به خیر و شرف و عزت دست یافتند و آنان که کافر ماندند، خوار و ذلیل شده و جزیه پرداختند.

«هنگامی که جنازه آماده می شود و مردان آن را بر دوش خود حمل می کنند، اگر جنازه ی شخص نيکوکاری باشد، می گويد: مرا زودتر ببريد؛ مرا زودتر ببريد، و اگر ناصالح باشد، می گويد: وای بر من، مرا کجا می بريد؟ هر چيزی جز انسان، آه و فغانش را می شنود و اگر انسان ها آه و فغانش را بشنوند، بیهوش می شوند».

«هرکه شهادت دهد كه همانا الهى نيست به جز الله و او همتايى ندارد، و محمد بنده و فرستادهٔ اوست، و عیسی بنده و فرستاده و کلمهٔ اوست؛ که او را به مریم القا نمود، و روحی از جانب اوست، [و نيز مخلوق اوست]، و بهشت حقّ است و آتش (دوزخ) حقّ است؛ الله متعال با هر عملی که داشته باشد، [سرانجام] او را وارد بهشت می‌کند».