Encyclopedia of Prophetic Hadiths

زنی فقير که دو دخترش را با خود داشت، نزدم آمد؛ سه خرما به او دادم، او به هريک از دخترانش يک خرما داد و يک خرما را به سوی دهانش بُرد تا بخورد؛ دخترانش دوباره از او غذا خواستند، وی خرمايی را که خود می خواست بخورد، در ميان دخترانش دو نيمه کرد، من از کار او تعجب کردم و آن را برای پيامبر صلى الله عليه وسلم بازگو نمودم که فرمود: «إنَّ اللَّه قَدْ أَوْجَبَ لَهَا بِهَا الجنَّةَ، أَو أَعْتقَها بِهَا مَن النَّارِ». «الله متعال با کاری که اين زن انجام داد، بهشت را بر او واجب کرد، و او را از آتش دوزخ نجات داد».

رسول الله صلی الله علیه وسلم هنگامی که مردم را به کاری از اعمال دستور می‌داد، به آنچه توانایی انجامش را داشتند، امر می‌فرمودند، آنان گفتند: ای رسول الله! حال ما مانند حال تو نیست؛ زیرا الله متعال گناهان گذشته و آینده تو را بخشیده است، پس [پیامبر] خشمگین می‌شد تا آنجا که اثر خشم در چهره‌اش آشکار می‌گشت، سپس می‌فرمودند: "با تقواترین و داناترین شما به الله من هستم".

«إِنَّ اللَّهَ رَفِيقٌ يُحِبُّ الرِّفقَ، وَيُعْطِي على الرِّفقِ مالا يُعطي عَلى العُنفِ وَما لا يُعْطِي عَلى ما سِوَاهُ». «الله مهربان و آسان گير است و نرمی و ملايمت را دوست دارد، و در برابر نرمی و خوش رفتاری، پاداش يا نتايجی می دهد که در برابر خشونت و چيزهای ديگر نمی دهد».

زنی با دو دخترش نزد من آمد و از من کمک خواست؛ اما چیزی جز یک خرما نداشتم که به آنها بدهم؛ همین خرما را به مادرشان دادم که آن را به دو نیمه تقسیم کرد، و هر قسمتی را به یکی از دخترانش داد، سپس برخاست و رفت، چون رسول الله صلی الله علیه وسلم نزد ما آمد، ایشان را در جریان آنچه اتفاق افتاده بود، گذاشتم که فرمود: «مَنْ يَلِي مِنْ هَذِهِ البَنَاتِ شَيْئًا، فَأَحْسَنَ إِلَيْهِنَّ، كُنَّ لَهُ سِتْرًا مِنَ النَّارِ». «هرکس با (سرپرستیِ) چنين دخترانی مورد آزمايش قرار گیرد و به ايشان نیکی کند، برای او حجاب و مانعی از آتش خواهند بود».

چون رسول الله صلی الله علیه وسلم به عیادت بیمار می رفت، به او دعا می کرد و می فرمودند: « بيماری اش را برطرف کن و چنان بهبودی و شفايی عنايت فرما كه هيچ بيماری باقی نگذارد، چون شفادهنده تویی و هيچ شفايی جز شفای تو وجود ندارد».

به رسول الله صلى الله عليه وسلم گفتم: برای شما همين بس است که صفيه فلان عيب را دارد، برخی از راويان گفته اند: منظورش اين بود که صفيه کوتاه قامت است، این بود که رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند: «سخنی گفتی که اگر با آب دريا آميخته شود، آن را تلخ و نامطبوع می گرداند» عايشه رضی الله عنها می گويد: و ياد کسی را برای ايشان درآوردم، فرمودند: «دوست ندارم در قبال مالی فراوان، ادای کسی را درآورم (يا عيب کسی را بازگو کنم)».