Encyclopedia of Prophetic Hadiths

«اللَّهُمَّ إنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ العَجْزِ وَالكَسَلِ، والبُخْلِ والهَرَمِ، وَعَذابِ القَبْرِ، اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا، وَزَكِّها أنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلاَهَا، اللَّهُمَّ إنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عِلْمٍ لا يَنْفَعُ؛ وَمِنْ قَلْبٍ لا يَخْشَعُ، وَمِنْ نَفْسٍ لا تَشْبَعُ؛ وَمِنْ دَعْوَةٍ لا يُسْتَجابُ لَهَا». «يا الله، از ناتوانی، تنبلی، بُخل، پيری و عذاب قبر به تو پناه می برم؛ يا الله، به نفس من تقوايش را عنايت کن و آن را پاک بگردان که تو بهترين کسی هستی که آن را پاک می گردانی؛ تو ياور و مالک و کارسازِ آن هستی. يا الله، از علمِ بی ثمر و بی سود و از قلبی که خشوع ندارد و از نفس حريصی که سير نمی شود و از دعايی که پذيرفته نمی گردد، به تو پناه می برم».

رسول الله صلی الله علیه وسلم این را زیاد می فرمودند: «يَا مُقَلِّبَ القُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِي عَلَى دِينِكَ»، «ای دگرگون کننده ی دل ها، قلبم را بر دين خود استوار بگردان»، پس گفتم: یا رسول الله ما به تو و به آنچه تو آورده ای ایمان آورده اییم، پس آیا بالای ما می ترسی؟ فرمودند: بلی، دلها در ميان دو انگشت الله متعال قرار دارد، هر طور که بخواهد آنها را می چرخاند.

«بار الها، از بدهی سنگین و از چيرگی دشمن و خوشحال شدن دشمنان؛ به تو پناه می آورم».

«قُلْ: اللَّهُمَّ اكْفِنِي بِحَلاَلِكَ عَنْ حَرَامِكَ، وَأغْنِنِي بِفَضْلِكَ عَمَّنْ سِواكَ». بگو: «يا الله، مرا با حلال خود از آنچه حرام کرده ای، کفايت بفرما، و به فضل خويش مرا از غير خود بی نياز بگردان».

گفتم: ای رسول الله، چيزی به من بیاموز که آن را از الله بخواهم. فرمودند: «از الله، عافيت بخواه»، چند روزی انتظار کردم، سپس نزد پيامبر صلى الله عليه وسلم آمدم و گفتم: ای رسول الله، چيزی به من بیاموز که آن را از الله متعال بخواهم. به من فرمودند: «ای عباس، ای عموی رسول الله، از الله عافيت در دنيا و آخرت را بخواه».

«پروردگارا اشتباهات و جهل کاری هايم و زياده روی ام در کارها و آنچه را تو بهتر از من می دانی، بيامرز؛ بار الها گناهانی را که به جدّی، شوخی و به عمد و خطا انجام داده ام ببخشای؛ و خود معترفم که همه ی اين گناهان در من وجود دارد. بار الها، اين تويی- که هرکس را بخواهی به سوی کارهای نيک و بهشت - به پيش می بری و- هرکس را بخواهی از کارهای نيک و بهشت - عقب می اندازی و تو بر هر کاری توانايی».

بادیه‌نشینی نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم آمد و گفت: سخنی را به من یاد بده تا آن را بگویم، فرمودند: «بگو: لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، اللهُ أَكْبَرُ كَبِيرًا، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ كَثِيرًا، سُبْحَانَ اللهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ، لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ» (معبودی به حق نیست جز الله که یگانه و بی‌شریک است، الله بزرگتر است و ستایش بسیار او را می‌گویم، ستایش مخصوص الله است که پروردگار جهانیان است، نیرو و توانی نیست مگر از سوی الله عزیز حکیم) او گفت: این‌ها برای پروردگارم است، برای خودم چه؟ فرمودند: «بگو: اللهُمَّ اغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي» (بارالها مرا بیامرز و مورد رحمت قرار ده و مرا هدایت کن و روزی ده).

«بگو پروردگارا، مرا هدايت فرما و محکم و ثابت قدم گردان، و با هدایت از راه خود یاد کن، و استقامت، استقامت تیر است».