Encyclopedia of Prophetic Hadiths

ما نه یا هشت یا هفت نفر نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم بودیم، پس فرمودند: «آیا با رسول الله بیعت نمی‌کنید؟» در حالی که تازه بیعت کرده بودیم، پس گفتیم: ما با شما بیعت کرده‌ایم یا رسول الله، سپس [دوباره] فرمودند: «آیا با رسول الله بیعت نمی‌کنید؟» گفتیم: با شما بیعت کرده‌ایم یا رسول الله. سپس فرمودند: «آیا با رسول الله بیعت نمی‌کنید؟»، می‌گوید: پس دستانمان را [برای بیعت] جلو آوردیم و گفتیم: با شما بیعت کرده‌ایم ای رسول الله پس بر چه چیزی با شما بیعت کنیم؟ فرمودند: «بر اینکه الله را عبادت کنید، و چیزی را به او شریک نیاورید، و بر نمازهای پنج‌گانه، و اینکه اطاعت کنید - و چیزی را زمزمه کرد - و اینکه از مردم چیزی نخواهید» پس برخی از آن جمع را دیدم که تازیانه‌اش از دست او می‌افتاد و از کسی درخواست نمی‌کرد که آن را به دست او بدهد.

همراه وفد بنی عامر نزد رسول الله رفته و به ايشان گفتيم: تو سيد ما هستی، رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «سيد، الله تبارک وتعالی است»، گفتيم: شما برترين ما و از قدر و منزلت بیشتری در ميان ما برخوردار هستی. رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «آنچنان که در ميان خود صحبت می کنيد، (بدون مبالغه) سخن بگوييد و شيطان فريب تان ندهد».

رسول الله صلی الله علیه وسلم هنگام ورود به مسجد، می فرمودند: «أَعُوذُ بِاللَّهِ اِلْعَظِيمِ، وَبِوَجْهِهِ الكَرِيْمِ وَسُلطَانِهِ القَدِيمِ مِنَ الشَّيطَانِ الرَّجِيمِ»، قال: أَقَطُّ؟ قلت: نعم، قال: فإذا قال ذلك قال الشيطان: حُفِظَ منِّي سائر اليوم. «پناه می برم به الله بزرگ و ذات بخشنده و سخاوتمند و قدرت ازلی و ابدی اش از شر شيطان رانده شده»، گفت: آنچه روایت نموده فقط همین قدر است؟ جواب داد: بله. گفت: اگر آن را بگویی، شيطان می گويد: در ساير روز خود را از من در امان نگه داشت.

«اسلام بر پنج [بنا] استوار است: شهادت دادن به اینکه معبودی [به‌حق] نیست جز الله، و اینکه محمد بنده و پیامبر اوست، و برپا داشتن نماز و پرداخت زکات و حج خانه [کعبه] و روزهٔ رمضان».

«مثال منافق، مثل گوسفندیست که در میان دو گوسفند می دود، گاه به سمت یکی میلان می کند و گاهی به سمت دیگری».

رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «الله تعالی فرمودند: هر که با دوستی از دوستانم دشمنی ورزد با او اعلام جنگ کرده‌ام، و بنده‌ام با چیزی به من نزدیک نشده که برای من محبوب‌تر از آنچه بر او فرض کرده‌ام باشد، و بنده‌ام همواره با نوافل به من تقرب می‌جوید تا آنکه دوستش بدارم، پس چون دوستش داشتم من گوش او می‌شوم که با آن می‌شنود (یعنی او را به شنوایی حق موفق می سازد)، و چشم او می‌شوم که با آن می‌بیند (یعنی او را به دیدن حق موفق می سازم)، و دست او می‌شوم که با آن می‌گیرد (یعنی او را به انجام دادن اعمال نیک موفق می سازم)، و پای او می‌شوم که با آن راه می‌رود (یعنی به جاهای ناروا وحرام نمی رود)، و اگر از من بخواهد قطعا به او عطا خواهم کرد، و اگر از من پناه بخواهد او را پناه خواهم داد، و در کاری که انجامش می‌دهم به اندازهٔ گرفتن جان مؤمن تَرَدُّد نکرده‌ام، او مرگ را نمی‌پسندد و من هم آزار او را نمی‌پسندم».

«المُؤَذِّنُونَ أطْوَلُ النَّاسِ أعْناقاً يَوْمَ القِيَامَةِ». «گردنِ مؤذ نان در روز قیامت از گردنِ همه ی مردم بلندتر است».

گفتم: ای رسول الله، آیا چیزهایی را که در زمان جاهلیت انجام می دادم مانند صدقه، آزادی برده گان، و حفظ پیوند خویشاوندی، آیا آنها پاداش دارد؟ پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم فرمود: « در حالی اسلام را پذیرفتی که از قبل کار های نیک را انجام می دادی».