Encyclopedia of Prophetic Hadiths

«هيچ رنج، بيماری، نگرانی، ناراحتی، آزار و غم و اندوهی به مسلمان نمی‌رسد و حتی خاری در پايش فرو نمی رود مگر اينکه الله متعال [مقداری] از گناهانش را به سبب آن می‌بخشد».

مردی نزد رسول الله- صلی الله علیه وسلم - آمد و گفت: یا رسول الله؟ آن دو خصلت چیست که انسان با داشتن آن ها مستحق ورود به بهشت ​​یا جهنم می شود؟ ایشان فرمودند: «هر کس بمیرد در حالی که برای الله هیچ چیزی را شریک قرار ندهد وارد بهشت ​​می شود، و هر کس بمیرد در حالی که برای الله چیزی را شریک قرار دهد وارد جهنم می شود».

«هر که الله را ملاقات کند در حالی که چیزی را با او شریک نسازد، هیچ گناهی همراه او به او آسیب نخواهد رساند؛ و هر که در حال شرک به الله متعال بمیرد، هیچ حسنه‌ای همراه او سودش نخواهد بخشید».

« عمل ها شش اند، و مردم چهار دسته اند، دو عمل که واجب کننده است، و - دستۀ دیگر- مانند به مانند، و یک نیکی در برابر ده نیکی، و - دستۀ دیگر- یک نیکی در برابر هفت صد نیکی؛ پس آن دو عمل که واجب کننده است: این که در حالی بمیرد که با الله متعال چیزی را شریک نیاورده باشد به بهشت وارد می شود، و کسی در حالی بمیرد که با الله متعال چیزی را شریک آورده باشد به جهنم وارد می شود، و آنچه که مانند به مانند است: کسی که ارادۀ نیکی را داشته باشد تا این که در دل خود احساس آن را بکند و الله متعال از نیت او با خبر گردد، برای او نیکی نوشته می شود، و کسی که مرتکب گناه گردد همان گناه برایش نوشته می شود، و کسی که نیکی را انجام دهد ده برابر نیکی برایش نوشته می شود، و کسی که در راه الله متعال چیزی را خرچ کند، در برابر یک نیکی هفت صد نیکی برایش نوشته می شود، و آنچه مردم اند؛ یک دستۀ آنان کسانی اند که در دنیا در فراخی به سر می برند مگر در آخرت در مضیقت قرار می گیرد، - و دستۀ دیگر کسانی اند که - در دنیا در مضیقت به سر می برند مگر در قیامت در فراخی به سر می برند، -و دستۀ دیگر کسانی اند که- در دنیا و آخرت در تنگی به سر می برند، و- دستۀ دیگر کسانی اند که- در دنیا و آخرت در فراخی به سر می برند».

من بر عقب پیامبر صلی الله علیه وسلم سوار بر الاغی به نام عفیر بودم که فرمود: «ای معاذ، آیا می دانی حق الله بر بندگانش و حق بندگان بر الله چیست؟» گفتم: الله و رسولش داناترند، فرمود: «حق الله بر بندگان این است که او را بپرستند و چیزی را شریک او قرار ندهند، و حق بندگان بر الله این است که کسانی را که به او شرک نمی‌ورزند عذاب نکند»، گفتم ای رسول الله آیا مردم را به آن مژده ندهم؟ فرمود: «آنها را مژده نده، چون به آن اتکا می کنند».

«الله متعال مردی را از امت من در محضر تمام مخلوقات در روز قیامت بر می گزیند و جلوش نود نه صحیفه (سند) را قرار می دهد، در حالی که هر صحیفه (سند) به درازی دید چشم می باشد، سپس برایش گفته می شود: آیا تو از این موارد چیزی را انکار می کنی؟ آیا نویسندگان حافظ من به شما ظلم کرده اند؟ او می گوید: نه پروردگارا، و برایش گفته می شود: آیا عذری داری؟ او می گوید: نه پروردگارا، سپس او تعالی می فرماید: آری تو نزد ما یک نیکی داری، زیرا امروز بر شما ستمی نیست، پس کارتی بیرون آورده می شود که در آن: (أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ)، یعنی شهادت می دهم که معبودی برحق جز الله نیست و شهادت می دهم که محمد بنده و فرستاده اوست، سپس برایش گفته می شود: وزنت را بیاور، او می گوید: پروردگارا، این کارت در برابر این صحیفه ها (سند ها) چه کاری خواهد کرد؟ او تعالی می فرماید: یقینا که به شما ستم نمی شود، فرمود: صحیفه ها (سند ها) روی یک تابه (پله) قرار داده می شود، و کارت روی تابه (پله) دیگری، اینجاست که تابه (پله) صحیفه ها (سند ها) بالا می رود و کم وزن می شود، و کارت سنگینی می کند، چون هیچ چیز در برابر نام الله سنگینی نمی تواند».

مردی نزد پیامبر صلی الله علیه وسلم آمد و گفت: ای رسول الله، هیچ گناه کوچک و بزرگی را نگذاشتم مگر این که آن را انجام داده ام، گفت: «آیا گواهی نمی دهی که معبودی بر حق جز الله نیست و محمد رسول الله است؟» سه بار. او گفت: آری، فرمود: «این یکی آن را نابود می کند ».

رسول الله صلی الله علیه وسلم به عمویش فرمود: «بگو: لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ، أَشْهَدُ لَكَ بِهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ»، معبودی جز الله نیست، تا این که روز قیامت بر تو گواهی دهم، گفت: اگر قریش مرا سرزنش نمی کردند، می گویند: وی از روی خوف و ترس این کار را انجام داد، و به زبان آوردن این خواستت چشم تو را به آن شاد می کردم، پس الله متعال این آیت را نازل نمود: {إِنَّكَ لا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَكِنَّ اللهَ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ }، (ای پیامبر!) تو کسی را که دوست داری نمی‌توانی هدایت کنی، بلکه الله هر کس را که بخواهد هدایت می‌کند)[القصص: 56].