و مفردون سبقت نمودند

کثرت ذکر و مشغول شدن به آن مستحب است، زيرا پیشی گرفتن در آخرت با طاعات بیشتر و اخلاص در عبادات حاصل می شود.

ذکر الله متعال تنها با زبان، یا تنها در دل، و یا با زبان و قلب با هم، که این بالاترین مرتبۀ آنهاست.

از جمله ذکرها، اذکار شرعی مقید است، مانند اذکار صبح و شام، و اذکار بعد از نمازهای فرضی و غیره.

نووی گفت: بدان که فضیلت ذکر در تسبیح ، تهلیل، تحمید، و تکبیر و مانند آنها منحصر نیست، بلکه هر عمل کننده به طاعت الله متعال ذکر کنندۀ الله متعال محسوب می شود.

الله متعال بزرگترین اسباب ثبات را بیان نموده و می فرماید: (يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا لَقِيتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوا وَاذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيرًا لَّعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ) [الأنفال: 45] (اى كسانى كه ایمان آورده‌اید، هنگامی ‌که با گروهی [از دشمنان] روبرو شدید، پایداری نمایید و الله را بسیار یاد کنید؛ باشد که رستگار شوید).