Skip to content

«هرکس روزه داشت و از روی فراموشی چیزی خورد یا نوشید، روزه اش را کامل کند هر آينه الله به او غذا و آب داده است».

از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که گفت: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند:

«هرکس روزه داشت و از روی فراموشی چیزی خورد یا نوشید، روزه اش را کامل کند هر آينه الله به او غذا و آب داده است».

«مَنْ نَسِيَ وَهُوَ صَائِمٌ، فَأَكَلَ أَوْ شَرِبَ، فَلْيُتِمَّ صَوْمَهُ، فَإِنَّمَا أَطْعَمَهُ اللهُ وَسَقَاهُ».

متفق علیه
حديث صحيح
توضیح

پیامبر صلی الله علیه وسلم بیان می دارد: هر کس در حال روزه ی واجب یا نفلی از روی فراموشی غذا بخورد یا بیاشامد، باید روزه اش را تمام کند و افطار نکند؛ زیرا او قصد افطار را نداشت، بلکه روزه ی بود که الله متعال او را به آن سوق داد و برای او غذا و آب داده است.

از فوائد حدیث

درست بودن روزه برای کسی که از روی فراموشی بخورد ویا بنوشد.

بر کسی که از روی فراموشی بخورد و یا بنوشد گناهی نیست؛ زیرا آن در اختیارش نیست.

لطف الله متعال بر بندگانش و آسانی او بر آنان و برداشتن مشقت و تقصیر از آنان.

روزۀ روزه‌دار با هیچ یک از شکننده های روزه نمی شکند، مگر اینکه دربرگیرندۀ این سه شرط باشد: اول: به قصد خوردن، و اگر از روی قصد انجام دهد روزه‌اش نمی شکند، دوم: به خاطر داشته باشد، و اگر از روی فراموشی انجام دهد روزه اش صحیح است و قضا بر وی نیست، سوم: اختیاری باشد نه از روی جبر و اکراه، به این معنی که خوردن شکنندۀ روزه به اختیارش باشد.

منابع
بیشتر (8)

صحیح بخاری. (3/ 31) (1933).

صحیح مسلم. (2/ 809) (1155).

تيسير العلام.

لعبد الله البسام (ص319).

تنبيه الأفهام شرح عمدة الأحكام.

لابن عثيمين (3/ 422).

خلاصة الكلام على عمدة الأحكام.

لفيصل آل مبارك (ص148).