Енциклопедија на пророчките хадиси

„Фитните ќе бидат изложувани на срцата – една по една – како што се редат прачките на сламен рогоз. Срцето што ќе ги прифати, во него се втиснува црна точка; а срцето што ќе ги одбие, во него се втиснува бела точка – сè додека срцата не се поделат на две: – едното срце бело, сјајно како камен што го испрал дожд – и ниедна фитна не може да му наштети сè додека постојат небесата и земјата; – а другото црно, затемнето, превртено – како сад поставен наопаку: не препознава добро, ниту се одвраќа од зло, освен она што му го наметнал неговиот нефс (его).“ Хузејфе продолжува: ,Му реков на Омер: Меѓу тебе и таа фитна има заклучена врата. Но наскоро ќе биде скршена.‘ Омер праша: ,Скршена, мајка да не те родела?! Не можеше барем да се отвори? Тогаш ќе можеше и да се затвори!‘ Му реков: ,Не. Таа ќе биде скршена.‘ Му објаснив дека таа врата е еден човек – кој ќе биде убиен или ќе умре. Тоа беше точно пренесено, а не претпоставка.“ Ебу Халид вели: „Му реков на Сад: ,О, Ебу Малик, што значи црно затемнето?‘ Тој одговори: ,Тоа е црна боја помешана со сјај на бело – сивкава, пепеласта боја.‘ Потоа го прашав: ,А што значи како превртен сад?‘ Тој рече: ,Тоа значи – поставен наопаку.‘“

„Нема да влезе во џенет ,катат'."

„Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, кога ќе се разбудел од спиење веднаш ги чистел забите со мисвак .“

„Бев заедно со веровесникот, салаллаху алејхи ве селем, кога пристигнавме до местото каде што луѓето го фрлаа отпадот. Тој изврши мала нужда стоејќи, па јас се оддалечив. Тогаш тој ми рече: ,Приближи се!‘ Јас се приближив и застанав до неговите пети. Потоа зеде абдест и со влажни дланки (месх) помина врз своите местви (обувки од кожа).“

„Кога јадевме со Веровесникот, салаллаху алејхи ве селем, никогаш не ги стававме рацете во храната сè додека тој прв не ја ставеше својата. Еднаш бевме со него на трпеза, кога дојде една робинка, како да ја туркаат, и сакаше веднаш да ја стави раката во храната. Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, ја фати за раката. Потоа пристигна и еден бедуин, исто како да го туркаат, и сакаше да ја стави раката во храната. Пратеникот, салаллаху алејхи ве селем, и него го фати за раката и рече: ,Навистина, шејтанот ја смета за дозволена храната врз која не е спомнато Аллаховото име. Тој ја доведе оваа робинка за преку неа да ја направи храната дозволена за себе, па ја фатив за раката. Потоа го доведе и овој бедуин со истата намера, па и него го фатив за раката. Се колнам во Оној во Чија рака е мојата душа, неговата рака беше во мојата, заедно со нејзината раката.‘“