Енциклопедија на пророчките хадиси

„Бев пратеник на племето Бену ел-Мунтафик – или дел од неговата делегација – кај Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем. Кога пристигнавме, не го затекнавме во неговата куќа, туку ја затекнавме мајката на верниците, Аиша. Таа нареди да ни се приготви хазира (вид јадење), па ни ја подготвија. Потоа ни донесоа голема чинија со урми. Подоцна дојде Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, и рече: „Дали добивте нешто за јадење, или ви беше донесено нешто?“ Рековме: „Да, о Божји пратенику.“ Додека седевме со него, дојде овчарот, ги внесе овците во местото за одмор, а со него имаше јагне што блееше. Пратеникот го праша: „Што се роди, о тој и тој?“ Тој одговори: „Јагне.“ Тогаш рече: „Заколи за нас овца наместо него.“ Потоа додаде: „Не мисли дека ја колеме оваа овца заради тебе. Имаме сто овци и не сакаме нивниот број да се зголеми. Кога овчарот ќе добие јагне, колеме овца наместо него.“ Реков: „О Божји пратенику, имам жена, но во нејзиниот јазик има нешто“ – мислејќи на грубост во зборувањето. Тој рече: „Тогаш разведи ја.“ Реков: „О Божји пратенику, имаме долг заеднички живот, и имам дете од неа.“ Тој рече: „Тогаш поучи ја (посоветувај ја). Ако има добро во неа, ќе прифати. И немој да ја удираш својата сопруга како што ја удираш својата слугинка.“ Потоа реков: „О Божји пратенику, кажи ми за абдестот.“ Тој рече: „Изврши го абдестот темелно, протиј меѓу прстите (со вода), и длабоко вшмукувај вода во носот – освен ако постиш.“