Енциклопедија на пророчките хадиси

„Аллаху мој, Тебе Ти се предавам, во Тебе верувам, на Тебе се потпирам, кон Тебе се враќам, и со Твоја помош полемизирам. Аллаху мој, засолни ме со Твојата моќ – нема друг вистински бог освен Тебе – да не бидам заведен. Ти си Живиот, Кој не умира, а џините и луѓето умираат.“ (Аллахумме, леке еслемту, ве бике аменту, ве алејке тевеккелту, ве илејке енебту, ве бике хасамту. Аллахумме, ин-ни еузу би-иззетике – ла илахе ил-ла Енте – ен тудил-лени. Енте ел-Хајју ел-лези ла јемут, вел-џинну вел-инсу јемутун.)

„Аллахумме инни еузу бике мин зевали ни'метике, ве техаввули 'афијетике ве фуџаети ни'метике, ве џемиа' сехатике (О Аллаху, барам засолниште кај Тебе од губењето на Твоите благодети, од промените на Твојата благосостојба, од ненадејноста на Твојата казна и сиот Твој гнев)“.

Најчестата дова на Пратеникот, алејхи селам, била: „ Аллахумме раббена атина фид-дунја хасенетен, ве фил-ахирети хасенетен, ве кина азабен-нари.“(Господару наш, дај ни добро на овој и на оној свет и сочувај нè од казната во огнот).

„Сите срца на потомците на Адем се меѓу два прста од прстите на Милостивиот – како едно срце – и Тој ги насочува како што сака.“ Потоа Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, рече: „О Аллах, Ти што ги насочуваш срцата – насочи ги нашите срца кон Твојата покорност.“

„Аллаху мој, кај Тебе барам прибежиште од немоќ, мрзеливост, кукавичлак, скржавост, старечка изнемоштеност и од казната во гробот. Аллаху мој, подари ѝ на мојата душа богобојазливост и очисти ја; Ти си најдобриот што ја чисти, Ти си нејзин Заштитник и Покровител. Аллаху мој, кај Тебе барам прибежиште од знаење што не користи, од срце што не е исполнето со стравопочит, од душа што не се наситува и од дова што не се прима.“

„Господару мој, прости ми ги моите грешки и моето незнаење, моите претерувања во сите мои работи, и она што Ти го знаеш подобро од мене, прости ми ги гревовите, кои ги направив намерно, во незнаење или шегувајќи се, а сето тоа го има кај мене. Аллаху мој, прости ми ги поранешните гревови и оние кои ќе ги направам подоцна, оние што ги направив јавно и оние кои ги направив тајно. Ти приближуваш и Ти оддалечуваш, Ти си Семоќниот.“

„Еден бедуин дошол кај Аллаховиот пратеник и му рекол: ,Поучи ме на нешто што ќе го кажам.“ Пратеникот му рекол: ,Кажи: Ла илахе иллаллаху вахдеху ла шерике леху, Аллаху екберу кебира, вел-хамду лиллахи кесира, субханаллахи рабил-'алемин, ла хавле ве ла куввете илла биллахил-'азизил-хаким.‘ Бедуинот рече: ,Тие се за мојот Господар, што е за мене?‘ Кажи: ,Аллахуммег-фирли верхамни вехдини верзукни.‘, му одговорил Пратеникот.“

„Кажи: ,О Аллаху, упати ме и дај ми исправност‘, и замисли го твоето упатство како упатство на патот а исправноста со правото движење на стрелата кон целта.“