Енциклопедија на пророчките хадиси

„Хасан и Хусеин се првенци меѓу младите жители на Џенетот.“

„Прашав: ,О, Алаховиот Пратенику, кажи ми нешто за исламот, за што нема да морам никого да прашувам после тебе?‘ Аллаховиот пратеник, алејхи селам рече: ,Речи: Верувам во Аллах, а потоа биди истраен во тоа.‘“

„Првата група што ќе влезе во Џенетот ќе бидат со лица светли како полна месечина. А оние што ќе дојдат по нив – ќе светат како најсјајната ѕвезда на небото. Тие нема да вршат ниту мала ниту голема нужда, нема да плукаат, ниту пак ќе имаат секреции од нос за да ги исфрлат. Чешлите ќе им бидат од злато, потта ќе им мириса на миск, а кадилниците ќе користат за нив најфино ало-дрво (анџуџ). Сопруги ќе им бидат хурии со крупни и убави очи. Сите ќе бидат со ист облик – според големината на нивниот татко Адем, високи шеесет лакти.“

„Возвишениот Аллах вели: Јас сум Тој што најмалку има потреба некој да му се здружува. Кој ќе направи дело во кое ќе Ми здружи некого, го оставам него и неговиот ширк.“

„Возвишениот Аллах, на Судниот ден ќе му каже на оној со најлесна казна од жителите на Огнот: ,Доколку би го поседувал сето она што е на Земјата, дали би го дал за да се откупиш од оваа казна?‘ Тој ќе одговори: ,Да.‘ Тогаш Аллах ќе му рече: ,Барав од тебе нешто многу полесно додека беше во рбетот на Адем: да не Ми припишуваш никакви здруженици. Но, ти одби и Ми припишуваше здруженици.‘“

Али бин Ебу Талиб, Аллах нека е задоволен со него, му испрати на Аллаховиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, парче злато од Јемен, завиткано во штавена кожа со лисја од дрво карад, кое сè уште не беше исчистено од прав. Тој го подели меѓу четворица: Ујејне бин Бедр, Екра бин Хабис, Зејд ел-Хајл, а четвртиот бил или Алкаме или Амир бин Туфејл. Тогаш еден човек од асхабите рече: „Ние имавме поголемо право на ова од овие луѓе!“ Ова стигна до Аллаховиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, па рече: „Зарем нема да ми верувате, а јас сум довереникот на Оној што е на небесата? Доаѓаат до мене вести од небесата – секое утро и секоја вечер!“ Потоа стана еден човек – со втиснати очи, нагласени јаболчници, истакнато чело, густа брада, избричена глава и подвиткан изар – и рече: „О Аллахов пратенику, плаши се од Аллах!“ Пратеникот му одговори: „Тешко тебе! Кој е подостоен да се плаши од Аллах ако тој не сум јас?!“ Потоа човекот се повлече, а Халид бин Велид рече: „О Аллахов пратенику, дозволи ми да му ја отсечам главата?“ Тој одговори: „Не – можеби тој клања.“ Халид рече: „Колкумина клањаат, а зборуваат нешто што не го носат во срцето!“ Аллаховиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, рече: „Не ми е наредено да им навлегувам на луѓето во срцата, ниту да им ја отварам внатрешноста.“ Потоа го погледна човекот додека си заминуваше и рече: „Од неговото потомство ќе се појави народ што ќе го чита Куранот со убав изговор, но тој нема да им помине подалеку од нивните грла. Ќе излезат од верата како што стрелата излетува од телото на дивечот.“ - А мислам и дека рече: „Ако ги затекнам, ќе ги убивам како што беа убивани луѓето од народот на Семуд.“

Аллаховиот пратеник, алејхи селам, искажа нешто, а и јас кажав. Аллаховиот Пратеник, алејхи селам, кажа: „Кој ќе умре правејќи Му ширк на Аллах, ќе влезе во Џехенемот“, а јас додадов: „Кој ќе умре неправејќи му ширк на Аллах, ќе влезе во Џенетот.“

„Аллах не гледа во вашиот изглед и вашиот имот, туку гледа во вашите срца и вашите дела.“