Енциклопедија на пророчките хадиси

„Возвишениот Аллах вели: Јас сум Тој што најмалку има потреба некој да му се здружува. Кој ќе направи дело во кое ќе Ми здружи некого, го оставам него и неговиот ширк.“

„Возвишениот Аллах, на Судниот ден ќе му каже на оној со најлесна казна од жителите на Огнот: ,Доколку би го поседувал сето она што е на Земјата, дали би го дал за да се откупиш од оваа казна?‘ Тој ќе одговори: ,Да.‘ Тогаш Аллах ќе му рече: ,Барав од тебе нешто многу полесно додека беше во рбетот на Адем: да не Ми припишуваш никакви здруженици. Но, ти одби и Ми припишуваше здруженици.‘“

Али бин Ебу Талиб, Аллах нека е задоволен со него, му испрати на Аллаховиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, парче злато од Јемен, завиткано во штавена кожа со лисја од дрво карад, кое сè уште не беше исчистено од прав. Тој го подели меѓу четворица: Ујејне бин Бедр, Екра бин Хабис, Зејд ел-Хајл, а четвртиот бил или Алкаме или Амир бин Туфејл. Тогаш еден човек од асхабите рече: „Ние имавме поголемо право на ова од овие луѓе!“ Ова стигна до Аллаховиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, па рече: „Зарем нема да ми верувате, а јас сум довереникот на Оној што е на небесата? Доаѓаат до мене вести од небесата – секое утро и секоја вечер!“ Потоа стана еден човек – со втиснати очи, нагласени јаболчници, истакнато чело, густа брада, избричена глава и подвиткан изар – и рече: „О Аллахов пратенику, плаши се од Аллах!“ Пратеникот му одговори: „Тешко тебе! Кој е подостоен да се плаши од Аллах ако тој не сум јас?!“ Потоа човекот се повлече, а Халид бин Велид рече: „О Аллахов пратенику, дозволи ми да му ја отсечам главата?“ Тој одговори: „Не – можеби тој клања.“ Халид рече: „Колкумина клањаат, а зборуваат нешто што не го носат во срцето!“ Аллаховиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, рече: „Не ми е наредено да им навлегувам на луѓето во срцата, ниту да им ја отварам внатрешноста.“ Потоа го погледна човекот додека си заминуваше и рече: „Од неговото потомство ќе се појави народ што ќе го чита Куранот со убав изговор, но тој нема да им помине подалеку од нивните грла. Ќе излезат од верата како што стрелата излетува од телото на дивечот.“ - А мислам и дека рече: „Ако ги затекнам, ќе ги убивам како што беа убивани луѓето од народот на Семуд.“

Аллаховиот пратеник, алејхи селам, искажа нешто, а и јас кажав. Аллаховиот Пратеник, алејхи селам, кажа: „Кој ќе умре правејќи Му ширк на Аллах, ќе влезе во Џехенемот“, а јас додадов: „Кој ќе умре неправејќи му ширк на Аллах, ќе влезе во Џенетот.“

„Аллах не гледа во вашиот изглед и вашиот имот, туку гледа во вашите срца и вашите дела.“

„Со секој вас, Аллах ќе зборува без преведувач кој ќе посредува. Тогаш, човекот ќе погледне на десната страна и ќе го види само она што го направил, па ќе погледне на левата страна и ќе го види само она што го направил, ќе погледне пред себе и ќе го види само Огнот пред своето лице. Затоа, одбранете се од Огнот, макар и со половина урма.“

„Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, ни раскажа, а тој е искрен и она што го зборува е вистина: ,Создавањето на човекот се одвива во утробата на неговата мајка четириесет дена и четириесет ноќи, потоа станува згрутчена крв толку долго, потоа станува залак месо толку долго. Потоа му се испраќа мелек, на кој му се наредува да запише четири работи: неговото снабдување - ризк, неговиот животен век, неговите дела и дали ќе биде од среќните или несреќните, а потоа му се вдахнува душата. Навистина, некој од вас ќе прави дела на жителите на Џенетот, сè додека не остане само една педа помеѓу него и Џенетот, па го претекне она што му е запишано, и ќе почне да прави дела на жителите на Огнот, и ќе влезе во него. И навистина, некој од вас ќе прави дела на жителите на Огнот, сè додека не остане само една педа помеѓу него и Огнот, па ќе го претекне она што му е запишано, и ќе почне да прави дела на жителите на Џенетот и ќе влезе во него.'“

„Еднаш додека Џибрил седеше кај Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, се слушна чудно шкрипење одозгора. Џибрил ја крена главата и рече: ,Ова е врата од небото што денес се отвори, а никогаш претходно не била отворена.‘ Од неа слезе еден мелек, па Џибрил рече: ,Ова е мелек кој денес слегува на Земјата – никогаш порано не слегол.’ Мелекот се поздрави со селам и рече: ,Прими ја радосната вест за двете светла што ти се дадени, а ниту еден пратеник пред тебе не ги добил: сурата Ел-Фатиха и последните ајети од сурата Ел-Бакаре. Нема да изговориш ниту една буква од нив, а да не ти биде дадено она што го бараш со нив.‘“