Енциклопедија на пророчките хадиси

„Кај мене дојде една сиромашна жена, носејќи ги своите две ќерки. Ѝ дадов три урми. Таа им даде по една урма на ќерките, а третата ја приближи кон устата за да ја изеде. Но ќерките и од неа посакаа, па таа ја преполови и им ја подели. Нејзината постапка многу ме восхити, па му го раскажав тоа на Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем. Тој рече: „Аллах со тој нејзин чин ѝ го задолжил Џенетот или ја заштитил од Огнот.“

„Кога Веровесникот, салаллаху алејхи ве селем, им наредуваше нешто од делата, им наредуваше само онолку колку што можеа да поднесат. А тие велеа: ,Ние не сме како тебе, о Божји пратенику. Аллах ти ги има простено и минатите и идните гревови.’ Тогаш тој се лутеше, така што лутината се познаваше на неговото лице, па велеше: ,Навистина, најбогобојазливиот меѓу вас и оној што најмногу Го познава Аллах сум јас.’“