ئه‌گه‌ر ڕه‌مه‌زان هات؛ عومرێ بكه، چونكی عومره‌ك د ڕه‌مه‌زانێدا به‌رامبه‌ری حه‌جه‌كێیه».
عه‌بدولڵاھێ كوڕێ عه‌بباسی (خودێ ژ هه‌ردووكان ڕازی بیت) دبێژیت:
پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆته ژنه‌كا ئه‌نصاری - ئبن عه‌بباسی ناڤێ وێ ئینا بوو، به‌لێ من یێ ژبیركری-: «چ تشت بوویه ئه‌گه‌ر كو تو د گه‌ل مه نه‌هێیه حه‌جێ؟» وێ ژنێ گۆت: مه ب تنێ دوو حێشترێن ئاڤكێشانێ هه‌بوون، بابێ زارۆكێ من (زه‌لامێ من) و كوڕێ من ل سه‌ر ئێكێ ژ وان چوونه حه‌جێ، و ئێك ژی بۆ مه هێلا دا ئاڤێ پێ بكێشین، (ئینا پێغه‌مبه‌ری) گۆت: «ئه‌گه‌ر ڕه‌مه‌زان هات؛ عومرێ بكه، چونكی عومره‌ك د ڕه‌مه‌زانێدا به‌رامبه‌ری حه‌جه‌كێیه».
قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِامْرَأَةٍ مِنَ الْأَنْصَارِ سَمَّاهَا ابْنُ عَبَّاسٍ فَنَسِيتُ اسْمَهَا: «مَا مَنَعَكِ أَنْ تَحُجِّي مَعَنَا؟» قَالَتْ: لَمْ يَكُنْ لَنَا إِلَّا نَاضِحَانِ فَحَجَّ أَبُو وَلَدِهَا وَابْنُهَا عَلَى نَاضِحٍ وَتَرَكَ لَنَا نَاضِحًا نَنْضِحُ عَلَيْهِ، قَالَ: «فَإِذَا جَاءَ رَمَضَانُ فَاعْتَمِرِي، فَإِنَّ عُمْرَةً فِيهِ تَعْدِلُ حَجَّةً».
ده‌مێ پێغه‌مبه‌ر (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) ژ حه‌جا خاترخواستنێ زڤڕی، گۆته ژنه‌كا ئه‌نصاری كو نه‌چووبوو حه‌جێ: چ تشت ڕێگر بوو ل به‌ر ته كو تو د گه‌ل مه نه‌هێیه حه‌جێ؟ ئینا وێ ئه‌گه‌ر و هێجه‌تا خۆ ئینا و گۆت كو وان دوو حێشتر هه‌بوون، زه‌لام و كوڕێ وێ ل سه‌ر ئێكێ ژ وان چوونه حه‌جێ و ئه‌وا دی هێلا دا ئاڤێ پێ ژ بیرێ بكێشن. پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) ئه‌و ئاگه‌هدار كر كو ئه‌نجامدانا عومرێ د هه‌یڤا ڕه‌مه‌زانێدا، خێرا وێ وه‌كی خێرا حه‌جه‌كێیه.
قه‌در و بها و خێرا عومرێ د هه‌یڤا ڕه‌مه‌زانێدا.
كرنا عومرێ د ڕه‌مه‌زانێدا د خێر و خه‌لاتیدا به‌رامبه‌ری حه‌جێیه، نه‌كو فه‌ڕزا حه‌جێ ل سه‌ر مرۆڤی ڕاكه‌ت.
خێرا كریاران زێده دبیت ب زێده‌بوونا قه‌در و بها و مه‌زناهییا ده‌مان، ژ وان ژی ئه‌و كریارێن د ڕه‌مه‌زانێدا دهێنه كرن.
زێده‌تر (8)
صه‌حیحا بۆخاری (3/ 19) (1863).
صه‌حیحا موسلمی (2/ 917) (1256).
بهجة الناظرين شرح رياض الصالحين.
لسليم الهلالي (2/ 403).
نزهة المتقين شرح رياض الصالحين.
لمصطفى الخِن وغيره (2/ 896).
المنهاج شرح صحيح مسلم بن الحجاج.
للنووي (9/ 2).