សព្វវចនាធិប្បាយហាទីសរបស់ព្យាការី

ខ្ញុំធ្លាប់បាននៅជាមួយណាពី ﷺ ក្នុងការធ្វើដំណើរមួយ។ ថ្ងៃមួយខ្ញុំក៏បាននៅជិតលោកពេលយើងកំពុងធ្វើដំណើរ។ ពេលនោះ ខ្ញុំបានសួរថា៖ ឱរ៉ស៊ូលុលឡោះ! សូមលោកប្រាប់ខ្ញុំពីទង្វើមួយដែលនាំឲ្យខ្ញុំបានចូលឋានសួគ៌ និងបញ្ចៀសរូបខ្ញុំពីឋាននរកផង។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ “ពិតប្រាកដណាស់ អ្នកបានសួរនូវសំណួរដ៏ធំធេងមួយ តែវាពិតងាយស្រួលចំពោះអ្នកដែលអល់ឡោះទ្រង់សម្រួលឲ្យ គឺអ្នកត្រូវគោរពសក្ការៈចំពោះអល់ឡោះ និងមិនត្រូវធ្វើស្ហ៊ីរិកទៅចំពោះទ្រង់ឡើយ ហើយត្រូវប្រតិបត្ដិសឡាត បរិច្ចាគហ្សាកាត់ បួសខែរ៉ម៉ាហ្ទន និងធ្វើធម្មយាត្រាហាជ្ជីនៅពៃតុលឡោះ”។ បន្ទាប់មក លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ “តើអ្នកចង់ឲ្យខ្ញុំបង្ហាញអ្នកនូវបណ្តាទ្វារនៃប្រការល្អដែរឬទេ? ការបួស គឺជារនាំង។ ការបរិច្ចាគទាន វាបំបាត់ចោលនូវបាបកម្មដូចជាទឹកពន្លត់ភ្លើង និងការប្រតិបត្ដិសឡាតនៅពេលយប់”។ បន្ទាប់មក លោកបានសូត្រ៖ “تَتَجَافَى جُنُوبُهُمْ عَنِ المَضَاجِعِ”(ខ្លួនពួកគេបានក្រោកចេញពីកន្លែងគេង) រហូតដល់ “يَعْمَلُونَ” (ចំពោះអ្វីដែលពួកគេបានសាង)។ ក្រោយមក លោកបានសួរថា៖ “តើអ្នកចង់ឲ្យខ្ញុំប្រាប់អ្នកអំពីកិច្ចការដំបូងគេ សសរទ្រូងរបស់វា និងចំណុចកំពូលរបស់វា ឬទេ”? ខ្ញុំបានឆ្លើយថា៖ ពិតមែនហើយ ឱរ៉ស៊ូលុលឡោះ។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ “កិច្ចការដំបូងគេ គឺអ៊ីស្លាម សសរទ្រូងរបស់វា គឺសឡាត ហើយចំណុចកំពូលរបស់វា គឺការតស៊ូក្នុងផ្លូវអល់ឡោះ”។ បន្ទាប់មក លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ “តើអ្នកចង់ឲ្យខ្ញុំប្រាប់អ្នកពីអ្វីដែលអាចគ្រប់គ្រងប្រការទាំងអស់នោះដែរឬទេ”? ខ្ញុំបានឆ្លើយថា៖ ពិតមែនហើយ ឱណាពីរបស់អល់ឡោះ។ ពេលនោះ លោកបានកាន់អណ្ដាតរបស់លោក ហើយបានមានប្រសាសន៍ថា៖ “ចូរអ្នកថែរក្សាវានេះ”។ ខ្ញុំបានសួរថា ឱណាពីរបស់អល់ឡោះ! តើពួកយើងត្រូវគេយកទោសពៃរ៍ចំពោះអ្វីដែលយើងនិយាយដែរមែនទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ “កំព្រាម្ដាយហើយអ្នក ឱមូអាស! តើគេទាញមនុស្សផ្កាប់មុខក្នុងឋាននរកមិនដោយសារតែពាក្យសំដីដែលចេញពីអណ្ដាតរបស់គេទេឬ”?

“ជនណាដែលប្រតិបត្តិសឡាតដូចការសឡាតរបស់ពួកយើង តម្រង់ទៅកាន់គិបឡាត់របស់ពួកយើង និងទទួលទានសត្វសំឡេះរបស់ពួកយើង ជននោះគឺជាជនមូស្លីមដែលទទួលបាននូវការធានាសុវត្ថិភាពពីអល់ឡោះ និងការធានាសុវត្ថិភាពពីអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់។ ហេតុនេះ ចូរពួកអ្នកកុំក្បត់អល់ឡោះចំពោះអ្នកដែលទទួលបានការធានាសុវត្ថិភាពអំពីទ្រង់។

“ពួកជ្វីហ្វ គឺជាពួកដែលត្រូវបានគេខឹងសម្បា។ រីឯពួកគ្រឹស្ទាន គឺជាពួកដែលវង្វេង”។

រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ទៅកាន់ឪពុកមារបស់លោក(អាពូត៏ឡឹប)ថា៖ “សូមមាពោលថា៖ “لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ” (គ្មានទេម្ចាស់ដែលត្រូវគេគោរពសក្ការៈដ៏ពិតប្រាកដក្រៅពីអល់ឡោះ)។ តាមរយៈពាក្យនេះ ខ្ញុំនឹងធ្វើជាសាក្សីក្នុងការការពារឲ្យមានៅថ្ងៃបរលោក”។ គាត់បានតបថា៖ ប្រសិនបើខ្ញុំមិនខ្លាចពួកគូរ៉ស្ហស្តីបន្ទោសខ្ញុំដោយនិយាយថា៖ “ហេតុផលដែលគាត់ធ្វើនោះគឺគ្មានអ្វីក្រៅពីការភ័យខ្លាចឡើយ” នោះខ្ញុំប្រាកដជានឹងខ្ញុំនឹងធ្វើឱ្យអ្នកសប្បាយចិត្តដោយការនិយាយវាជាមិនខាន។ ពេលនោះ អល់ឡោះជាម្ចាស់ក៏បានបញ្ចុះអាយ៉ាត់៖ ﴿إِنَّكَ لَا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ﴾ [سورة القصص(56)] (មានន័យថា៖ ពិតប្រាកដណាស់ អ្នក(មូហាំម៉ាត់)មិនអាចចង្អុលបង្ហាញចំពោះអ្នកណាដែលអ្នកស្រឡាញ់បានឡើយ។ ក៏ប៉ុន្ដែអល់ឡោះទ្រង់ចង្អុលបង្ហាញចំពោះជនណាដែលទ្រង់មានចេតនា។)

ក្នុងពេលដែលពួកយើងអង្គុយជាមួយណាពី ﷺ ក្នុងម៉ាស្ជិត មានបុរសម្នាក់ជិះសត្វអូដ្ឋចូលមក ហើយគេក៏បានឲ្យអូដ្ឋនោះលុតជង្គង់ចុះ រួចក៏បានចងសត្វអូដ្ឋនោះ។ បន្ទាប់មក បុរសនោះក៏សួរពួកគេថា៖ តើនរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នកជាមូហាំម៉ាត់? ខណៈនោះ ណាពី ﷺ កំពុងតែទម្រេតខ្លួននៅក្នុងចំណោមពួកគេ។ ពេលនោះ ពួកយើងបានឆ្លើយថា៖ គឺបុរសសម្បុរសដែលនៅទម្រេតខ្លួននេះ។ បុរសនោះក៏បាននិយាយទៅកាន់លោកថា៖ ឱកូនប្រុសរបស់អាប់ទុលមូតល់ឡឹប! ណាពី ﷺ បានតបទៅបុរសនោះវិញថា៖ “ខ្ញុំពិតជាឆ្លើយតបនឹងអ្នក”។ ពេលនោះ បុរសនោះក៏បាននិយាយទៅកាន់ណាពី ﷺ ថា៖ ខ្ញុំនឹងសួរអ្នកនូវសំណួរមួយដែលពិបាកសម្រាប់អ្នក ដូច្នេះកុំខឹងនឹងខ្ញុំ។ លោកបានឆ្លើយថា៖ “ចូរអ្នកសួរមកចុះនូវអ្វីដែលអ្នកចង់”។ បុរសនោះបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំសួរអ្នកក្នុងនាមម្ចាស់របស់អ្នក និងម្ចាស់អ្នកជំនាន់មុនអ្នក។ តើអល់ឡោះជាម្ចាស់បញ្ជូនអ្នកមកកាន់មនុស្សគ្រប់គ្នាឬ? លោកបានឆ្លើយថា៖ “ឱអល់ឡោះជាម្ចាស់! ពិតមែនហើយ”។ បុរសនោះបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំសូមសួរអ្នកក្នុងនាមអល់ឡោះ។ តើអល់ឡោះប្រើអ្នកឲ្យពួកយើងសឡាតក្នុងមួយថ្ងៃមួយយប់ប្រាំដងឬ? លោកបានឆ្លើយថា៖ “ឱអល់ឡោះជាម្ចាស់! ពិតមែនហើយ”។ បុរសនោះបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំសួរអ្នកក្នុងនាមអល់ឡោះ។ តើអល់ឡោះប្រើអ្នកឲ្យពួកយើងបួសខែនេះ(ខែរ៉ម៉ាហ្ទន)ក្នុងមួយឆ្នាំឬ? លោកបានឆ្លើយថា៖ “ឱអល់ឡោះជាម្ចាស់! ពិតមែនហើយ”។ បុរសនោះបានបន្តថា៖ ខ្ញុំសួរអ្នកក្នុងនាមអល់ឡោះ។ តើអល់ឡោះប្រើអ្នកដកយកទាននេះ(ហ្សាកាត់)ពីអ្នកមាននៃពួកយើង រួចអ្នកបែងចែកវាទៅឲ្យអ្នកក្រនៃពួកយើងឬ? ណាពី សអវ លោកបានឆ្លើយថា៖ “ឱអល់ឡោះជាម្ចាស់! ពិតមែនហើយ”។ ពេលនោះ បុរសនោះក៏បាននិយាយថា៖ ខ្ញុំមានជំនឿចំពោះអ្វីដែលអ្នកនាំមកហើយ ហើយខ្ញុំ គឺជាអ្នកនាំសារអំពីក្រុមរបស់ខ្ញុំដែលនៅពីក្រោយខ្ញុំ។ ហើយខ្ញុំ គឺ ហ្ទាំម៉ាម ពិន សាក់ឡើហ្ពះ ជាបងប្អូនអម្បូរសាអាត់ ពិន ហ្ពាកើរ។