សព្វវចនាធិប្បាយហាទីសរបស់ព្យាការី

ពិតណាស់ នាព្រឹកព្រលឹមមួយ ណាពី ﷺ លោកបានចេញពីផ្ទះរបស់នាង បន្ទាប់ពីលោកសឡាតស៊ូពុសរួច ខណៈដែលនាងនៅកន្លែងសឡាតរបស់នាង។ ក្រោយមក លោកបានត្រឡប់មកវិញនៅពេលថ្ងៃក្ដៅបន្ដិច ខណៈដែលនាងកំពុងអង្គុយដដែល។ ពេលនោះ លោកបានសួរថា៖ “តើអ្នកស្ថិតនៅក្នុងស្ថានភាពដែលខ្ញុំចាកចេញពីអ្នកទៅរហូតមែនទេ”? នាងបានឆ្លើយថា៖ ចាស៎។ ណាពី ﷺ ក៏បានមានប្រសាសន៍ថា៖ “ពិតប្រាកដណាស់ បន្ទាប់ពីខ្ញុំចេញទៅ ខ្ញុំបានសូត្រនូវពាក្យពេចន៍បួនឃ្លាចំនួនបីដង។ ប្រសិនគេថ្លឹងពាក្យពេចន៍ទាំងនោះនឹងអ្វីដែលអ្នកបានសូត្រវាតាំងពីព្រឹកមក ប្រាកដជាវាមានទម្ងន់ធ្ងន់ជាងមិនខាន។ ពាក្យទាំងនោះគឺ سُبْحَانَ الله وَبِحَمْدِهِ عَدَدَ خَلْقِهِ ، وَرِضَا نَفْسِهِ ، وَزِنَةَ عَرْشِهِ ، وَمِدَادَ كَلِمَاتِهِ (អល់ឡោះជាម្ចាស់ដ៏មហាបរិសុទ្ធ។ រាល់ការសរសើរទាំងឡាយ គឺសម្រាប់ទ្រង់ក្នុងចំនួនស្មើនឹងអ្វីៗដែលទ្រង់បានបង្កើត អ្វីដែលទ្រង់ពេញចិត្ដ ទម្ងន់ស្មើនឹងអារ៉ស្ហ(បល្ល័ង្ក)របស់ទ្រង់ និងទឹកប៉ាកកាកត់ត្រាបន្ទូលរបស់ទ្រង់)។

“បុគ្គលណាសូត្រពីរអាយ៉ាត់ចុងក្រោយនៃស៊ូរ៉ោះអាល់ហ្ពាក៏រ៉ោះនៅក្នុងពេលយប់ គឺវាគ្រប់គ្រាន់ហើយសម្រាប់រូបគេ”។