សព្វវចនាធិប្បាយហាទីសរបស់ព្យាការី

“ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានដាក់បទបញ្ជាឲ្យធ្វើល្អចំពោះអ្វីៗទាំងអស់។ ហេតុនេះ នៅពេលពួកអ្នកសម្លាប់ ចូរពួកអ្នកសម្លាប់ដោយល្អប្រសើរ។ ហើយនៅពេលពួកអ្នកសំឡេះសត្វ(ដើម្បីទទួលទាន) ចូរពួកអ្នកសំឡេះដោយល្អប្រសើរ។ ហើយចូរឲ្យម្នាក់ៗនៃពួកអ្នកសំលៀងកាំបិតឲ្យមុត ហើយចូរឲ្យគេធ្វើយ៉ាងណាឲ្យសត្វនោះស្លាប់ដោយងាយស្រួលបំផុត”។

ពួកយើងធ្លាប់នៅជាមួយណាពី ﷺ នៅឯហ្ស៊ុលហ៊ូឡៃហ្វះ។ ពេលនោះ មនុស្សម្នាមានការស្រេកឃ្លាន ហើយពួកគេបានទទួលជ័យភណ្ឌនៃអូដ្ឋ និងពពែ ខណៈដែលព្យាការី ﷺ នៅជួរខាងក្រោយពួកគេ។ ពួកគេមិនអាចរង់ចាំបានទេ ទើបពួកគេសំឡះវា ហើយរៀបចំឆ្នាំង (សម្រាប់ធ្វើម្ហូប)។ បន្ទាប់មក ព្យាការី ﷺ បានបញ្ជាឱ្យចាក់វាចេញពីឆ្នាំង។ បន្ទាប់មកទៀត គាត់បានចែកសត្វទាំងនោះ ហើយកំណត់ពពែដប់ក្បាលស្មើនឹងអូដ្ឋមួយក្បាល។ ប៉ុន្តែពេលនោះសត្វអូដ្ឋមួយក្បាលបានរបូត ហើយពួកគេព្យាយាមដេញចាប់វាតែមិនបានផលអ្វីសោះ។ នៅជាមួយពួកគេមានតែសេះពីរបីក្បាលប៉ុណ្ណោះ។ ពេលនោះមានម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេបានបាញ់សំដៅទៅលើវាដោយព្រួញ រហូតដល់អល់ឡោះរារាំងសត្វអូដ្ឋនោះ។ រួចគាត់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ “ពិតណាស់ សត្វទាំងនេះមានធម្មជាតិដូចសត្វព្រៃកាចសាហាវ បើមានសត្វណាដែលចាប់មិនបាន ចូរធ្វើចំពោះវាបែបនេះ”។ ពេលនោះ រ៉ហ្វៀក رضي الله عنه បានសួរថា៖ "ឱរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ! យើងសង្ឃឹម - ឬគេបាននិយាយថា៖ យើងព្រួយបារម្ភ - ថាយើងនឹងជួបសត្រូវនៅថ្ងៃស្អែកខណៈពេលដែលយើងមិនមានព្រួញកាំបិត។ តើយើងអាចសំឡះវាដោយឫស្សីបានទេ? គាត់បានឆ្លើយថា៖ “អ្វីៗដែលអាចឲ្យឈាមហូរបាន ហើយព្រះនាមរបស់អល់ឡោះត្រូវបានសូត្រនៅលើវា ចូរបរិភោគវាចុះ លើកលែងតែធ្មេញ និងក្រចកប៉ុណ្ណោះ។ ខ្ញុំនឹងប្រាប់អ្នកពីមូលហេតុនេះ ដោយធ្មេញគឺជាឆ្អឹង ចំណែកក្រចកគឺជាកាំបិតរបស់ជនជាតិអេត្យូពី”។

ណាពី ﷺ លោកបានធ្វើគួរហ្ពានដោយចៀមឈ្មោលពីរក្បាល ដែលមានពណ៌សលាយខ្មៅ និងមានស្នែង ដោយលោកបានសំឡេះវាទាំងពីរដោយដៃរបស់លោក។ លោកបានរំលឹកនាមអល់ឡោះ និងតឹកពៀរ ហើយបានដាក់ជើងរបស់លោកនៅលើករបស់ចៀមទាំងពីរនោះ។

“ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានដាក់បទបញ្ជាឲ្យធ្វើល្អចំពោះអ្វីៗទាំងអស់។ ហេតុនេះ នៅពេលពួកអ្នកសម្លាប់ ចូរពួកអ្នកសម្លាប់ដោយល្អប្រសើរ។ ហើយនៅពេលពួកអ្នកសំឡេះសត្វ(ដើម្បីទទួលទាន) ចូរពួកអ្នកសំឡេះដោយល្អប្រសើរ។ ហើយចូរឲ្យម្នាក់ៗនៃពួកអ្នកសំលៀងកាំបិតឲ្យមុត ហើយចូរឲ្យគេធ្វើយ៉ាងណាឲ្យសត្វនោះស្លាប់ដោយងាយស្រួលបំផុត”។