Encyclopedia of Prophetic Hadiths

მოციქულ (ალლაჰის ლოცვა და მშიდობა მას) ყველაზე მთავარი ანდერძი, როდესაც მისი სიცოცხლის ბოლო წამები ახლოვდებოდა, იყო: "«ლოცვა და ის, რაც თქვენს მარჯვენა ხელებს (მონები) ეკუთვნის, ლოცვა და ის, რაც თქვენს მარჯვენა ხელებს ეკუთვნის». ის ამას იმდენად ხშირად იმეორებდა, რომ მისი მკერდი ამას ლუღლუღებდა, მაგრამ მისი ენა ძლივს წარმოთქვამდა".

რამდენიმე ადამიანი მოციქულის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) საჰაბებიდან მივიდა მოციქულის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ცოლებთან და ჰკითხა, რას აკეთებდა იგი, როდესაც მას არავინ ხედავდა, გარდა მათისა. ამის შემდეგ ერთმა მათგანმა თქვა: "მე არ დავქორწინდები!" მეორემ თქვა: "მე ხორცს არ შევჭამ!" ხოლო მესამემ თქვა: "მე საწოლზე არ დავიძინებ!" როდესაც ეს ინფორმაცია მოციქულამდე (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) მივიდა, მან ალლაჰი განადიდა და შეაქო და შემდეგ თქვა: «რა დაემართათ ამ ხალხს, რომ ასეთ სიტყვებს ამბობენ? მე ვლოცულობ ღამით, მაგრამ ასევე ვიძინებ, ვმარხულობ და ზოგჯერ ვტოვებ მარხვას, ვქორწინდები ქალებზე. ხოლო ვინც ჩემს სუნნას განუდგება, მას ჩემთან კავშირი აღარ აქვს!»

მოციქულმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) წერილი გაუგზავნა ხოსროს (სპარსეთის ხელმწიფე), კეისარს, ნეჯაშს (ეთიოპიის ხელმწიფე) და სხვა ხელმწიფეებს, მათ მოუხმობდა უზენაესი ალლაჰისკენ, მაგრამ ეს ნეჯაში არ იყო ის, ვისზეც მოციქულმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ჯანაზა (სამგლოვიარო ლოცვა) აღავლინა.

«ალლაჰის შუამავალი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ადამიანთა შორის საუკეთესო ზნეობის იყო».