Encyclopedia of Prophetic Hadiths

«თუ ადამიანებს მიენიჭებოდათ [ის, რაც მათ სურთ] მხოლოდ მათი სიტყვების საფუძველზე, მაშინ ზოგიერთები [ცრუ გზით] მოითხოვდნენ სხვების ქონებასა და სიცოცხლეს... მაგრამ მომჩივანი ვალდებულია წარმოადგინოს მტკიცებულება, ხოლო ის, ვინც უარყოფს [უმიზეზოდ წაყენებულ ბრალს], ვალდებულია მხოლოდ ფიცი დადოს თავისი უდანაშაულობის დასამტკიცებლად».

მოციქულმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) დაწყევლა მექრთამე და ქრთამის მიმღები სასამართლოს საქმეებში.

«ვინც მოიტანს ცრუ ფიცს (ალლაჰის სახელით), რათა ამ გზით მიითვისოს მუსლიმის ქონება, ის ალლაჰს შეხვდება ისე, რომ ალლაჰი გაბრაზებული იქნება მასზე». ალ-აშ'ასმა თქვა: "ვფიცავ ალლაჰს, სწორედ მე გავხდი მიზეზი, რომ ამ თემაზე აიათი გარდმოევლინა. მე და ერთ იუდეველს მიწის ნაკვეთის გამო დავა გვქონდა. ის უარყოფდა ჩემს უფლებას ამ მიწაზე, და მე მივედი მასთან ერთად მოციქულთან (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას). მოციქულმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) მკითხა: "გაქვს რაიმე მტკიცებულება?" ვუპასუხე: "არა". მაშინ მან უთხრა იუდეველს: "დადე ფიცი". მე შევწინააღმდეგდი: "ო, ალლაჰის შუამავალო! ის ხომ ახლა დადებს ფიცს და მიითვისებს ჩემს ქონებას!" მაშინ უზენაესმა ალლაჰმა გარდმოავლინა აიათი: "ჭეშმარიტად, ვინც ყიდის ალლაჰთან დადებულ აღთქმას და დადებულ ფიცს (არღვევს) მცირე საფასურად, წილი არ ექნებათ საიქიოში, არ დაელაპარაკება მათ ალლაჰი და არ შეხედავს მათ განკითხვის დღეს, და არ განწმენდს. და მათთვისაა მტანჯველი სასჯელი!"(ალი იმრან: 77)».