من خلقني؟ ولماذا؟
المطوية تتناول مفهوم الخلق والغرض من الحياة، متسائلة عن منشأ الكون والإنسان والقوانين التي تحكمهما. تشرح وجود خالق واحد مستحق للعبادة، وتبرز الدلائل على عظمة الخالق من خلال الطبيعة وأحكام الكون. كما تستعرض المطوية صفات الله وأهمية الوحي في توجيه البشر لعبادة الله وحده واتباع شرعه. وتؤكد على أن الإسلام هو الدين الحق، وتحث على الدخول فيه واعتناقه للحصول على السعادة الحقيقية في الدنيا والآخرة.
هر چیزی بر وجود خالق دلالت میکند
چه کسی و چرا مرا آفریده است؟
چه کسی آسمانها و زمین و مخلوقات بزرگی را آفریده است که در این دو هستند و در شمار نمیآیند؟
چه کسی این نظام دقیق و پیچیده و منظم را در آسمان و زمین ایجاد نموده است؟
چه کسی انسان را آفرید و به او شنوایی و بینایی و عقل بخشید و این توانایی را به او داد که دانش و معرفت کسب کند و حقایق را درک نموده و بفهمد؟
چگونه میتوان این ساختار دقیق در دستگاههای بدن و اجسام دیگر موجودات زنده را تفسیر کرد؟ و چه کسی آن را ابداع و ایجاد کرده است؟
چگونه این جهان با همهی عظمت و بزرگی و قوانین دقیق و ضابطهمند آن، در طول سالها اینگونه منظم و مستقر بوده است؟
چه کسی نظم و نظامها و مقررات حاکم بر این جهان را وضع کرده است (زندگی و مرگ، تناسل موجودات زنده، شب و روز، تغییر فصل و...)؟
آیا این جهان خود، خودش را آفریده است؟ یا از هیچ به وجود آمده است؟ یا از طریق تصادف ایجاد شده است؟
چرا انسان به وجود چیزهایی باور دارد که آنها را نمیبیند؟ چیزهایی مانند درک و عقل و روح و احساسات و محبت؟ آیا از این جهت نیست که آثار آنها را میبیند؟ با این حال چگونه انسان میتواند وجود خالق این جهان بزرگ را انکار کند که آثار خلقت و صنع و ایجاد و رحمتش را میبیند ؟
کسی نمیپذیرد که به او بگویند این خانه بدون آنکه کسی آن را ساخته باشد به وجود آمده است! یا به او بگویند: عدم این خانه را پدید آورده است! با این حال، چگونه برخی افراد سخن کسانی را باور میکنند که میگویند این جهان عظیم بدون خالقی به وجود آمده است؟ چگونه یک انسان عاقل میتواند بپذیرد که این نظم دقیق در جهان به صورت تصادفی به وجود آمده باشد؟
الله تعالی میفرماید: {أَمۡ خُلِقُواْ مِنۡ غَيۡرِ شَيۡءٍ أَمۡ هُمُ ٱلۡخَٰلِقُونَ * أَمۡ خَلَقُواْ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَۚ بَل لَّا يُوقِنُونَ} «آیا آنان آسمانها و زمین را آفریدهاند؟ [نه،] بلکه آنان یقین ندارند [که الله آفرینندۀ مطلق است]». [طور: ۳۵-۳۶].
الله سبحانه و تعالی
تنها یک پروردگار و خالق وجود دارد که دارای نامها و صفات زیاد و بزرگی است که بر کمال او دلالت دارند. از جمله نامهای او: خالق و رحیم و رزاق (روزیدهنده) و کریم است و «الله» مشهورترین نام از نامهای پروردگار سبحانه وتعالی است به این معنا که: تنها او شایسته و مستحق عبادت شدن است و شریکی در عبادت ندارد.
الله تعالی در قرآن کریم میفرماید: . {قُلۡ هُوَ ٱللَّهُ أَحَدٌ * ٱللَّهُ ٱلصَّمَدُ * لَمۡ یَلِدۡ وَلَمۡ یُولَدۡ * وَلَمۡ یَكُن لَّهُۥ كُفُوًا أَحَدُۢ} «[ای پیامبر] بگو: «او الله یکتا و یگانه است. الله بینیاز است [و همه نیازمند او هستند]. نه [فرزندی] زاده و نه [از کسی] زاده شده است. و هیچ کس همانند و همتای او نبوده و نیست». [اخلاص: ۱- ۴] .
و الله تعالی میفرماید: ﴿اللَّهُ لا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ لا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلا نَوْمٌ لَهُ مَا فِي السَّمَوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلا يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِنْ عِلْمِهِ إِلَّا بِمَا شَاءَ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضَ وَلا يَئُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ﴾ (الله [معبودِ راستین است؛] هیچ معبودی [بهحق] جز او نیست؛ زندۀ پاینده [و قائم به ذات] است؛ نه خوابی سبک او را فرا میگیرد و نه خوابی سنگین؛ آنچه در آسمانها و زمین است، از آنِ اوست. کیست که نزد او جز به فرمانش شفاعت کند؟ گذشته و آیندۀ آنان (بندگان) را میداند و [آنان] به چیزی از علم او احاطه [و آگاهی] نمییابند، مگر به آنچه خود بخواهد. کرسیِ او آسمانها و زمین را در بر گرفته است و نگهداشتنِ آنها بر او [سنگین و] دشوار نیست و او بلندمرتبهی بزرگ است). [بقره: ۲۵۵].
صفات پروردگار سبحانه وتعالی
رب همان کسی است که زمین را آفرید و آن را هموار ساخت و برای مخلوقات خود مناسبِ زندگی قرار داد. و او کسی است که آسمانها و مخلوقات بزرگی در آن آفرید و برای خورشید و ماه و شب و روز این نظم دقیق را قرار داد که بر عظمت و بزرگی او دلالت میکند.
رب و پروردگار کسی است که هوا را در اختیار ما قرار داد؛ هوایی که بدون آن قادر به زندگی نیستیم؛ و اوست که باران را بر ما نازل میکند و دریاها و رودها را در اختیار ما قرار داده است؛ و اوست که وقتی جنین هستیم ما را در شکم مادرانمان تغذیه میکند، بیآنکه توانی از خود داشته باشیم؛ و اوست که از هنگام تولد تا مرگ، خون را در رگهای ما به گردش میآورد و قلبمان را میتپاند.
الله تعالی میفرماید: {وَاللَّهُ أَخْرَجَكُمْ مِنْ بُطُونِ أُمَّهَاتِكُمْ لَا تَعْلَمُونَ شَيْئًا وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْأَبْصَارَ وَالْأَفْئِدَةَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ} (و الله شما را درحالی از شکم مادرانتان بیرون آورد که هیچ چیز نمیدانستید و برای شما گوش و دیدگان و دلها پدید آورد، باشد که سپاس گزارید). [نحل: ۷۸].
پروردگارِ معبود باید دارای صفات کمال باشد
خالقمان عقلی به ما روزی نموده که عظمت او را درک میکند و در ما فطرتی را نهاده که دال بر کمال اوست و اینکه ممکن نیست به نقص و کاستی موصوف گردد.
عبادت حتما و فقط باید برای الله تعالی باشد زیرا ذات کاملی است که مستحق عبادت است و هرچه جز او عبادت میشود باطل و ناقص و در معرض مرگ و فنا و نابودیست.
معبود نمیتواند انسان یا بت یا درخت یا حیوان باشد!
برای عاقل شایسته نیست که جز ذات کامل را عبادت کند، چگونه مخلوقی ناقص مانند خود یا حتی پایینتر از خود را عبادت میکند!
پروردگار نمیتواند جنینی در شکم زنی باشد و همانند دیگر کودکان به دنیا بیاید!
رب و پروردگار همان کسی است که خلق را آفریده و خلق در قبضهٔ او و تحت قهر و قدرت اویند؛ بنابراین امکان ندارد بشر به او زیان برساند و کسی نمیتواند او را به صلیب بکشاند و شکنجه کند و او را خوار و زبون گرداند.
پروردگار نمیتواند بمیرد!
پروردگار آن ذاتی است که فراموش نمیکند و نمیخوابد و غذا نمیخورد و ذات عظیمی است که ممکن نیست همسر یا فرزند داشته باشد؛ خالق صفات عظمت و بزرگی را دارد و امکان ندارد موصوف به نیاز یا نقص باشد؛ و هر نص منسوب به پیامبران که حاوی مطلبی مخالف با عظمت خالق باشد، نصی تحریف شده و از مصادیق وحی صحیحی نیست که موسی و عیسی و دیگر پیامبران علیهم الصلاة والسلام با خود آوردهاند.
الله تعالی میفرماید: {يَا أَيُّهَا النَّاسُ ضُرِبَ مَثَلٌ فَاسْتَمِعُوا لَهُ إِنَّ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ لَنْ يَخْلُقُوا ذُبَابًا وَلَوِ اجْتَمَعُوا لَهُ وَإِنْ يَسْلُبْهُمُ الذُّبَابُ شَيْئًا لَا يَسْتَنْقِذُوهُ مِنْهُ ضَعُفَ الطَّالِبُ وَالْمَطْلُوبُ * مَا قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِيٌّ عَزِيزٌ). (ای مردم! مثلی زده شده است، پس به آن گوش فرادهید: بیگمان کسانی را که به جای الله [به خدایی] میخوانید، هرگز نمیتوانند مگسی را بیافرینند، اگر چه [همگی] برای این [کار] گرد آیند و اگر مگس چیزی را از آنها برباید، نمیتوانند از آن باز پس گیرند، [آری] طالب و مطلوب (عابد و معبود) ناتوانند * [آنها] الله را چنانکه سزاوار اوست نشناختند، یقیناً الله قوی پیروزمند است). [حج: ۷۳، ۷۴].
آیا منطقی است که خالق ما را بدون وحی و راهنمایی رها کند؟
آیا عاقلانه است که الله این همه مخلوقات را بدون هدف آفریده باشد؟ آیا پروردگار حکیم دانا این مخلوقات را بیهوده آفریده است؟
آیا عاقلانه است پروردگاری که ما را با این دقت و ظرافت آفریده و همه چیز در آسمانها و زمین را در خدمت ما قرار داده، ما را بدون هدف آفریده باشد و ما را بدون پاسخ به پرسشهایی که ذهن ما را مشغول کرده، رها کرده باشد؟ پرسشهایی مانند اینکه: چرا ما اینجاییم؟ پس از مرگ چه خواهد شد؟ و هدف از آفرینش ما چیست؟
بلکه الله پیامبرانی را فرستاده تا هدف از وجود خود را بدانیم و بدانیم که پروردگار از ما چه میخواهد!
پس الله متعال پیامبران را فرستاده تا به ما خبر دهند که تنها او شایستهٔ عبادت است و بیاموزیم که چگونه او را عبادت کنیم و امر و نهی او را به ما ابلاغ کنند و ارزشهای ارزشمند را به ما بیاموزند که اگر به آنها عمل کنیم، زندگی مان پاک و پر از خوبیها و برکتها خواهد شد.
الله متعال پیامبران بسیاری را فرستاده است، (همانند نوح، ابراهیم، موسی و عیسی) و به همهٔ این پیامبران نشانهها و معجزاتی داده که دال بر راستگویی آنهاست و اینکه از سوی خالق فرستاده شدهاند.
آخرین این پیامبران، محمد - صلی الله علیه وسلم - است که الله متعال قرآن کریم را بر او نازل کرده است.
پیامبران به صورت کاملا واضح به ما خبر دادهاند که این دنیا محل امتحان است و زندگی حقیقی پس از مرگ خواهد بود،
و اینکه در آنجا برای مؤمنان که تنها الله را عبادت کردهاند و برایش شریکی نیاوردهاند، بهشتی فراهم شده است؛ و برای کافرانی که معبودان دیگری را به همراه الله عبادت کردهاند یا به یکی از پیامبران کفر ورزیدهاند، آتش دوزخ آماده شده است.
الله تعالی میفرماید:
{يَابَنِي آدَمَ إِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ رُسُلٌ مِنْكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آيَاتِي فَمَنِ اتَّقَى وَأَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ * وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَاسْتَكْبَرُوا عَنْهَا أُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ} (ای فرزندان آدم، اگر پیامبرانی از خود شما [نزدتان] بیایند که آیات مرا برایتان بخوانند، [از آنان پیروی کنید]؛ پس کسانی که پرهیزگاری نمایند و [رفتارهای گذشته را] اصلاح کنند، نه ترسی بر آنان خواهد بود و نه اندوهگین میشوند * و کسانی که آیات ما را دروغ میپندارند و در برابر آنها [گردنکشی و] تکبر میورزند، آنان اهل دوزخند که جاودانه در آن خواهند ماند). [اعراف: ۳۶، ۳۷].
و الله سبحانه وتعالی میفرماید: {أَفَحَسِبْتُمْ أَنَّمَا خَلَقْنَاكُمْ عَبَثًا وَأَنَّكُمْ إِلَيْنَا لَا تُرْجَعُونَ} (آیا پنداشتهاید که شما را بیهوده آفریدهایم و به سوی ما بازگردانده نمیشوید؟). [مؤمنون: ۱۱۵].
قرآن کریم
قرآن کریم، کلام الله تعالی است که آن را بر آخرین پیامبران یعنی محمد ﷺ نازل کرده است. قرآن بزرگترین معجزهای است که بر صدق و راستی نبوت محمد ﷺ دلالت میکند. این کتاب در احکام خود حق است و در اخبار خود صادق است و الله تعالی دروغانگاران را به مبارزه طلبیده که حتی یک سوره مانند این قرآن بیاورند اما به دلیل زیبایی اسلوب و بدیع بودن الفاظ قرآن نتوانستند به این تحدی پاسخ دهند. قرآن کریم دربردارندهی دلایل عقلی و حقایق علمی بسیاری دال بر این مساله است که امکان ندارد این کتاب کار بشر باشد بلکه کلام پروردگار بشر سبحانه وتعالی است.
چرا پیامبران پرشماری آمدهاند؟
الله تعالی از آغاز تاریخ بشریت، پیامبرانی را فرستاده است تا مردم را به سوی پروردگارشان دعوت کنند، اوامر و نواهی او را به آنان ابلاغ نمایند، و دعوت همهٔ آنان، عبادت خالصانهٔ الله عزوجل بوده است. هرگاه امتی شروع به ترک یا تحریف پیام و دستورالعمل پیامبرشان، بهویژه در امر توحید الله میکرد، الله متعال پیامبر دیگری را مبعوث میکرد تا مسیر آنان را اصلاح کرده و مردم را با توحید و اطاعت الله به فطرت صحیح و سلیم بازگرداند. این روند ادامه یافت تا اینکه الله عز وجل با بعثت محمد ﷺ خاتمه بخشید. ایشان با شریعتی جاودانی و جهانی برای همهٔ انسانها تا روز قیامت فرستاده شد؛ شریعتی که تکمیلکننده و ناسخ شرایع پیشین است. پروردگار متعال بقای این شریعت و رسالت را تا روز قیامت تضمین کرده است.
از اینرو ما مسلمانان - چنانکه الله امر نموده - به همهٔ پیامبران و کتابهای پیشین ایمان داریم.
الله تعالی میفرماید: {آمَنَ الرَّسولُ بِما أُنزِلَ إِلَيهِ مِن رَبِّهِ وَالمُؤمِنونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَمَلائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لا نُفَرِّقُ بَينَ أَحَدٍ مِن رُسُلِهِ وَقالوا سَمِعنا وَأَطَعنا غُفرانَكَ رَبَّنا وَإِلَيكَ المَصيرُ} (رسول [الله] به آنچه از [سوی] پروردگارش بر او نازل شده ایمان آورده است و مؤمنان [نیز] همگی به الله و فرشتگان و کتابها و پیامبرانش ایمان آوردهاند؛ [و رسول و مؤمنان گفتند]: «میان هیچیک از پیامبرانش فرق نمیگذاریم [و به همهیشان ایمان داریم]. و گفتند: «شنیدیم و اطاعت کردیم. پروردگارا، آمرزش تو را [خواهانیم] و بازگشت [تمام امور] به سوی توست). [بقره: ۲۸۵].
شخص مؤمن به حساب نمیآید تا آنکه به همهٔ پیامبران ایمان بیاورد
فرستندهٔ پیامبران، الله عزوجل است و هرکس به رسالت یکی از آنها کفر ورزد به همه کافر شده است؛ بنابراین گناهی بزرگتر از این نیست که انسان، وحی پروردگار را رد نموده و از پذیرش آن سرباز زند؛ لذا برای ورود به بهشت، باید به همهٔ پیامبران ایمان داشت.
درنتیجه بر همهکس در این دوران واجب است که به همهٔ پیامبران الله ایمان بیاورند و این ممکن نیست مگر با ایمان و پیروی از آخرین آنان، محمد صلی الله علیه وسلم.
الله در کتاب خود قرآن کریم بیان نموده که اگر کسی از ایمان آوردن به یکی از پیامبران الله سرباز زند، به الله کفر ورزیده و وحی او را دروغ انگاشته است.
این آیه را بخوان: {إنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِاللَّهِ ورُسُلِهِ ويُرِيدُونَ أنْ يُفَرِّقُوا بَيْنَ اللَّهِ ورُسُلِهِ ويَقُولُونَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ ونَكْفُرُ بِبَعْضٍ ويُرِيدُونَ أنْ يَتَّخِذُوا بَيْنَ ذَلِكَ سَبِيلًا * أُولَئِكَ هُمُ الكافِرُونَ حَقًّا وأعْتَدْنا لِلْكَفَرَيْنِ عَذابًا مُهِينًا}. (كسانى كه به الله و پیامبرانش كفر مىورزند و مىخواهند میان الله و پیامبرانش جدایى اندازند و مىگویند: «ما به بعضى ایمان داریم و بعضى را انكار مىكنیم» و مىخواهند در این [میان، بین کفر و ایمان برای خود] راهى برگزینند* آنان به راستی كافرند و ما براى كافران عذابى خفتبار مهیا كردهایم). [نساء: ۱۵۰، ۱۵۱].
اسلام چیست؟
اسلام یعنی تسلیم شدن برای الله تعالی با اقرار و اعتراف به توحید و یگانگی او و اطاعت و فرمانبرداری از او و گردن نهادن به شرع او توام با رضایت و خشنودی و پذیرش کامل.
الله تعالی پیامبرانش را برای یک رسالت برانگیخت: دعوت به عبادت الله به یگانگی و شریک قرار ندادن برای او.
اسلام دین همهٔ پیامبران است زیرا دعوت همهٔ پیامبران یکی است و شریعتهای آنان متفاوت است. و امروزه تنها مسلمانان بر همان دین درستی متمسک و عامل هستند که همهٔ پیامبران آوردهاند؛ و حق در این دوران همان رسالت اسلام است؛ همان پروردگاری که ابراهیم و موسی و عیسی را فرستاد، آخرین پیامبران محمد ﷺ را نیز فرستاده است و شریعت اسلام به عنوان ناسخِ شرایع پیشین آمده است.
همهٔ ادیانی که امروزه مردم بر اساس آن عبادت میکنند - به جز اسلام - ساختهٔ دست بشر هستند یا ادیانی الهی هستند که توسط انسانها دستکاری شدهاند، درنتیجه مخلوطی هستند از خرافه و افسانههای موروثی و اجتهادات بشری. اما عقیدهٔ مسلمانان تنها عقیدهٔ واضحی است که دچار تغییر نشده است. قرآن کریم را ببین که در همهٔ سرزمینهای اسلامی یکی است.
الله تعالی در قرآن کریم میفرماید:
{قُلْ آمَنَّا بِاللَّهِ وَمَا أُنْزِلَ عَلَيْنَا وَمَا أُنْزِلَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطِ وَمَا أُوتِيَ مُوسَى وَعِيسَى وَالنَّبِيُّونَ مِنْ رَبِّهِمْ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ * وَمَنْ يَبْتَغِ غَيْرَ الْإِسْلَامِ دِينًا فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْهُ وَهُوَ فِي الْآخِرَةِ مِنَ الْخَاسِرِينَ}. ([ای پیامبر،] بگو: «به الله و آنچه بر ما نازل شده است ایمان آوردیم و [همچنین به] آنچه بر ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و [پیامبرانی که از] نوادگان [یعقوب بودند] نازل گردیده است و آنچه به موسی و عیسی و [دیگر] پیامبران از جانب پروردگارشان داده شده است؛ میان هیچیک از آنان فرقی نمیگذاریم و تسلیمِ او هستیم» * و هرکس دینی غیر از اسلام برگزیند، هرگز از او پذیرفته نخواهد شد و در آخرت از زیانکاران است). [آل عمران: ۸۴، ۸۵].
عقیدهٔ مسلمانان دربارهٔ عیسی علیه السلام چیست؟
آیا میدانید که مسلمانان باید به پیامبر خدا عیسی ایمان داشته باشند و باید او را دوست بدارند و محترم شمارند و به رسالت او که دعوت به عبادت بیشریک اوست ایمان بیاورند؟! و مسلمانان معتقدند که عیسی و پیامبر خدا محمد -صلى الله عليهما وسلم- هر دو پیامبر بودند و برای هدایت مردم به راه الله و مسیر بهشت فرستاده شدهاند.
ما معتقدیم که عیسی علیه السلام از بزرگترین پیامبرانی است که الله تعالی آنان را فرستاده است و باور داریم که به شکلی معجزهآسا متولد شده است؛ و الله در قرآن خبر داده که عیسی را بدون پدر آفریده است، همانطور که آدم را بدون آنکه پدر و مادر داشته باشد آفریده است، زیرا الله بر هر کاری تواناست.
و معتقدیم که عیسی نه خداست و نه فرزند خدا؛ و اینکه او به صلیب کشیده نشده، بلکه زنده است و الله تعالی او را به سوی خود بالا برده تا در آخرالزمان به عنوان یک داور دادگر نازل شود و همراه با مسلمانان خواهد بود زیرا تنها مسلمانان به همان توحیدی که عیسی و همهٔ پیامبران آوردهاند، ایمان دارند.
الله تعالی در قرآن کریم خبر داده که نصرانیان رسالت عیسی را تحریف کردهاند؛ منحرفان گمراهی بودند که انجیل را تحریف کردند و تغییر دادند و نصوصی به آن افزودند که عیسی نگفته است؛ و مصداق این تغییر و تحریف، تعدد نسخههای انجیل و وجود تناقضهای زیاد در آن است.
الله تعالی به ما خبر داده است که عیسی پروردگارش را عبادت میکرد و از کسی نخواسته که او را عبادت کند، بلکه قوم خود را به عبادت آفریدگارش امر میکرد، اما شیطان کاری کرد که نصرانیان عیسی را عبادت کنند. و الله تعالی در قرآن خبر داده که کسی را نخواهد بخشید که غیرالله را عبادت کند و عیسی در روز قیامت از کسانی که او را عبادت کردهاند بیزاری میجوید و به آنها میگوید: من شما را به عبادت آفریدگار امر کردم و از شما نخواستم که مراعبادت کنید. از جمله دلایل آن کلام حق تعالی است که میفرماید:
{يا أَهلَ الكِتابِ لا تَغلوا في دينِكُم وَلا تَقولوا عَلَى اللَّهِ إِلَّا الحَقَّ إِنَّمَا المَسيحُ عيسَى ابنُ مَريَمَ رَسولُ اللَّهِ وَكَلِمَتُهُ أَلقاها إِلى مَريَمَ وَروحٌ مِنهُ فَآمِنوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ وَلا تَقولوا ثَلاثَةٌ انتَهوا خَيرًا لَكُم إِنَّمَا اللَّهُ إِلهٌ واحِدٌ سُبحانَهُ أَن يَكونَ لَهُ وَلَدٌ لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَما فِي الأَرضِ وَكَفى بِاللَّهِ وَكيلًا} (ای اهل کتاب، در دین خود غلو نکنید و دربارۀ الله جز [سخنِ] حق نگویید. بیتردید، مسیح ـ عیسی پسر مریم ـ فرستادۀ الله و کلمۀ اوست که [امر کرد: «باش» که بیدرنگ موجود شد و به این صورت، به امرِ الله، جبرئیل] وی را به مریم القا کرد و [عیسی] روحی از جانب اوست؛ پس به الله و پیامبرانش ایمان بیاورید و نگویید: «[معبود] سهگانه است». [از این سخن] بازایستید که برای شما بهتر است. الله تنها معبود یگانه است [و] از اینکه فرزندی داشته باشد، پاک [و منزه] است. آنچه در آسمانها و زمین است از آنِ اوست و همین بس که الله کارگزار [و مراقبِ مخلوقات] باشد). [نساء: ۱۷۱].
الله تعالی میفرمايد: {وَإِذْ قَالَ اللَّهُ يَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ أَأَنتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُونِي وَأُمِّيَ إِلَٰهَيْنِ مِن دُونِ اللَّهِ ۖ قَالَ سُبْحَانَكَ مَا يَكُونُ لِي أَنْ أَقُولَ مَا لَيْسَ لِي بِحَقٍّ ۚ إِن كُنتُ قُلْتُهُ فَقَدْ عَلِمْتَهُ ۚ تَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِي وَلَا أَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِكَ ۚ إِنَّكَ أَنتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ} (و [یاد کن از] هنگامی که [روز قیامت] الله میفرماید: ای عیسی ـ پسر مریم، آیا تو به مردم گفتی که: من و مادرم را [همچون] دو معبود به جای الله برگزینید؟ [عیسی] میگوید: [بار الها،] تو پاک و منزّهی. شایسته نیست كه من [دربارۀ خویشتن] چیزى كه حقم نیست بگویم. اگر چنین [سخنی] گفته باشم، بیگمان تو میدانی. تو آنچه را که در نفْس من است مىدانى و[لی] من آنچه را که در ذات [پاکِ] توست نمىدانم. بیتردید، تو خود داناى رازهاى نهانى). [مائده: ۱۱۶].
کسی که خواهان نجات در آخرت است، باید وارد اسلام شود و از پیامبر محمد صلی الله علیه وسلم پیروی کند.
از جمله حقایقی که پیامبران و رسولان علیهم السلام بر آن اتفاق نظر دارند این است که تنها مسلمانان که به الله تعالی ایمان آوردهاند و در عبادت او کسی را شریک نساختهاند و به همهٔ پیامبران و رسولان باور دارند، در آخرت نجات خواهند یافت. بنابراین کسانی که در زمان پیامبر خدا موسی بودند و به او ایمان آوردند و از تعالیم او پیروی کردند، آنها مسلمان و مؤمن و نیکوکار هستند، اما پس از بعثت عیسی، بر پیروان موسی واجب بود که به او ایمان بیاورند و از وی پیروی کنند، پس کسی که در آن هنگام به عیسی ایمان آورده مسلمان و درستکار است ولی کسی که از ایمان آوردن به عیسی سر باز زده و گفته است: من بر دین موسی باقی خواهم ماند، چنین کسی مؤمن نیست زیرا از ایمان به پیامبری که خداوند فرستاده است خودداری کرده است. و پس از آنکه الله آخرین پیامبران یعنی محمد ﷺ را فرستاد، بر همه واجب است که به او ایمان بیاورند زیرا پروردگار همان کسی است که موسی و عیسی را فرستاد و خود اوست که آخرین پیامبران محمد ﷺ را فرستاده است، بنابراین کسی که به رسالت محمد ﷺ کفر ورزد و بگوید که من به پیروی از موسی یا عیسی ادامه خواهم داد، مؤمن نیست.
و این کافی نیست که کسی بگوید من به مسلمانان احترام میگزارم و برای نجات در آخرت کافی نیست که شخص صدقه دهد و به مستمندان کمک کند، بلکه باید به الله و به کتابهایش و پیامبرانش و روز قیامت و آخرت ایمان داشته باشد تا از او پذیرفته شود. زیرا هیچ گناهی بزرگتر از شرک و کفر ورزیدن به الله و نپذیرفتن وحیی که الله نازل کرده یا نپذیرفتن نبوت آخرین پیامبر او یعنی محمد ﷺ نیست. بنابراین یهودیان و نصرانیانی که از بعثت محمد رسول الله ﷺ آگاه شدهاند اما از ایمان آوردن به او و اسلام آوردن سرباز زدهاند تا ابد در آتش دوزخ خواهند ماند، چنانکه الله تعالی میفرماید:
{إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَالْمُشْرِكِينَ فِي نَارِ جَهَنَّمَ خَالِدِينَ فِيهَا ۚ أُولَـٰئِكَ هُمْ شَرُّ الْبَرِيَّةِ} (بیگمان، کسانی از اهل کتاب و مشرکان که کافر شدند، جاودانه در آتش جهنم خواهند ماند. آنان بدترینِ آفریدگان هستند). [بینه: ۶].
و از آنجا که آخرین رسالت الهی به بشر نازل شده است، بر هر انسانی که دربارهٔ اسلام و رسالت پیامبر پایانی یعنی محمد ﷺ شنیده، واجب است که به او ایمان بیاورد و از شریعت او پیروی نموده و از امر و نهی او اطاعت کند. بنابراین کسی که دربارهٔ این رسالت پایانی بشنود و آن را نپذیرد، خداوند هیچ عذری از او نخواهد پذیرفت و در آخرت او را عذاب خواهد نمود. زیرا الله تعالی میفرماید:
{وَمَن یَبۡتَغِ غَیۡرَ ٱلۡإِسۡلَـٰمِ دِینࣰا فَلَن یُقۡبَلَ مِنۡهُ وَهُوَ فِی ٱلۡـَٔاخِرَةِ مِنَ ٱلۡخَـٰسِرِینَ} (هرکس دینی غیر از اسلام برگزیند هرگز از او پذیرفته نخواهد شد و او در آخرت از زیانکاران است). [آل عمران: ۸۵].
و الله تعالی میفرماید: {قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَىٰ كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِّن دُونِ اللَّهِ ۚ فَإِن تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ} (بگو: ای اهل کتاب، به سوی سخنی بیایید که میان ما و شما عادلانه است [و انحرافی از حق در آن نیست:] که جز الله را عبادت نکنیم و چیزی را با او شریک نسازیم و برخی از ما برخی دیگر را به جای الله، معبود نگیرند. اگر آنان [از این دعوت] روی گرداندند، پس [ای مؤمنان، به آنان] بگویید: گواه باشید كه ما تسلیم [اوامر الهی] هستیم). [ال عمران: ۶۴].
برای آنکه مسلمان باشم، چه کارهایی لازم است؟
برای وارد شدن به اسلام، ایمان آوردن به این شش رکن واجب است:
ایمان به الله تعالی و اینکه او خالق و روزیدهنده و تدبیرگر و مالک است و چیزی همانند او نیست، نه همسری دارد و نه فرزندی و تنها او شایستهٔ عبادت است.
ایمان به ملائکه یعنی باورداشتن به اینکه آنها بندگان الله هستند که آنان را از نور آفریده و یکی از کارهایی که برای آنان در نظر گرفته این است که وحی را بر پیامبران او نازل میکنند.
ایمان به همهٔ کتابهایی که الله تعالی بر پیامبرانش نازل کرده است (مانند تورات و انجیل) و آخرین کتاب آسمانی، قرآن کریم است.
ایمان به همهٔ پیامبرمان، مانند نوح و ابراهیم و موسی و عیسی و آخرین آنان محمد -علیهم السلام-؛ همهٔ این پیامبران بشر بودند که الله متعال با وحی خود آنان را تایید نموده و به آنان آیات و معجزاتی داده که دال بر صداقت و راستگویی آنان است.
ایمان به روز قیامت؛ آنگاه که خداوند اولین و آخرین مردم را مبعوث ساخته و میان خلق خود داوری میکند و مؤمنان را به بهشت و کافران را به دوزخ وارد میکند.
ایمان به تقدیر و اینکه الله تعالی هر چیزی را که در گذشته بوده و در آینده خواهد بود میداند و الله همهٔ اینها را دانسته و نوشته و خواسته است و همه چیز را آفریده است.
اسلام راه سعادت است
اسلام دین همهٔ پیامبران است و دینی نیست که مخصوص عربها باشد.
اسلام راه سعادت واقعی در دنیا و مسیر منتهی به خوشی و نعمت دائمی در آخرت است.
اسلام تنها دینی است که میتواند نیازهای روح و بدن را پاسخگو باشد و همهٔ مشکلات بشر را حل کند.
الله تعالی میفرماید:
{قَالَ اهْبِطَا مِنْهَا جَمِيعًا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِنِّي هُدًى فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلا يَضِلُّ وَلا يَشْقَى * وَمَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكًا وَنَحْشُرُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَعْمَى}. (فرمود: [شما دو تن همراه ابلیس] همگی از بهشت فرود آیید، درحالیکه دشمن یکدیگرید. اگر از [جانب] من رهنمودی برایتان آمد، [بدانید] هرکس از هدایتم پیروی کند، نه گمراه میشود و نه [از عذابِ دوزخ] به رنج میافتد * و کسیکه از یاد من روی گردان شود، پس بیگمان زندگانی [سخت و] تنگی خواهد داشت و روز قیامت او را نابینا بر انگیزیم). [طه: ۱۲۳، ۱۲۴].
با مسلمان شدن چه به دست میآورم؟
مسلمان شدن فواید بسیار بزرگی دارد، از جمله:
- پیروزی و کسب این افتخار در دنیا که انسان بندهٔ الله باشد نه بندهٔ هوای نفس و شیطان و شهوات.
ـ بزرگترین پیروزی در آخرت این است که از عذاب آتش نجات یابد و به بهشت وارد شود و خشنودی الله و جاودانگی در بهشت را به دست آورد.
- کسانی که خداوند آنان را وارد بهشت میکند، در خوشی ابدی بسر خواهند برد بدون آنکه بمیرند یا دچار هر نوع بیماری یا درد یا غم و پیری شوند. و هرچه بخواهند بدست میآورند.
- در بهشت لذتهایی هست که چشمی ندیده و گوشی دربارهٔ آن نشنیده و به ذهن انسانی خطور نکرده است.
و دلیل آن، این کلام الله تعالی است که میفرماید: {مَن عَمِلَ صالِحًا مِن ذَكَرٍ أَو أُنثى وَهُوَ مُؤمِنٌ فَلَنُحيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً وَلَنَجزِيَنَّهُم أَجرَهُم بِأَحسَنِ ما كانوا يَعمَلونَ} (هرکس ـ مرد یا زن ـ که کار نیک کند و مؤمن باشد، قطعاً او را [در دنیا] به زندگانی پاک و پسندیدهای زنده میداریم و [در آخرت نیز] بر اساس نیکوترین [طاعت و] كارى كه مىكردند، به آنان پاداش میدهیم). [نحل: ۹۷].
اگر اسلام را نپذیرم، چه چیزی را از دست میدهم؟
انسان در صورت نپذیرفتن اسلام، بزرگترین علم و معرفت را از دست میدهد که شناخت و کسب علم و دانش نسبت به الله متعال و ایمان به الله است که به انسان امنیت و آرامش در دنیا و نعیم و خوشی دائمی در آخرت را عنایت میکند.
در این صورت انسان اطلاع از بزرگترین کتابی را از دست خواهد داد که خداوند برای مردم نازل کرده است و همچنین ایمان به این کتاب بزرگ را از دست میدهد.
او ایمان به پیامبران بزرگ و همراهی آنان در بهشت را از دست خواهد داد و در قیامت همراه و همنشین شیاطین و جنایتکاران و طاغوتها در آتش جهنم خواهد بود؛ چه جایگاه بدی و چه همسایگان بدی خواهد داشت.
الله تعالی میفرماید:
{قُلْ إِنَّ الْخَاسِرِينَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَأَهْلِيهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَلا ذَلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِينُ * لَهُمْ مِنْ فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِنَ النَّارِ وَمِنْ تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ ذَلِكَ يُخَوِّفُ اللَّهُ بِهِ عِبَادَهُ يَا عِبَادِ فَاتَّقُونِ}. (بگو: زیانكاران [واقعى] كسانى هستند كه [به طمع دنیا] خود و خانوادههایشان را در رستاخیز به زیان انداختند. آگاه باشید كه این، همان زیان آشکار است * بر بالای سر و زیر پایشان طبقاتى از آتش است. این است آنچه الله بندگانش را از آن مىترساند. اى بندگان من، از [نافرمانى] من پروا كنید). [زمر: ۱۵، ۱۶].
تصمیمت را به تاخیر مینداز!
دنیا محل جاودانگی نیست...
همهٔ زیباییهای دنیا از بین خواهند رفت و آتش شهوتها خاموش خواهد شد...
و روزی خواهد رسید که برای هر آنچه انجام دادهای مورد محاسبه قرار خواهی گرفت؛ و آن روز قیامت است؛ الله تعالی میفرماید: {وَوُضِعَ ٱلۡكِتَٰبُ فَتَرَى ٱلۡمُجۡرِمِينَ مُشۡفِقِينَ مِمَّا فِيهِ وَيَقُولُونَ يَٰوَيۡلَتَنَا مَالِ هَٰذَا ٱلۡكِتَٰبِ لَا يُغَادِرُ صَغِيرَةٗ وَلَا كَبِيرَةً إِلَّآ أَحۡصَىٰهَاۚ وَوَجَدُواْ مَا عَمِلُواْ حَاضِرٗاۗ وَلَا يَظۡلِمُ رَبُّكَ أَحَدٗا} (و نامه[ی اعمال در میان] نهاده میشود؛ آنگاه گناهکاران را میبینی که از آنچه در آن [نامه] است ترسان و نگرانند و میگویند: ای وای بر ما! این چه نامهای است که هیچ [گفتار و رفتارِ] کوچک و بزرگی را رها نکرده است، مگر اینکه آن را در شمار آورده است؟ و هر چه کردهاند حاضر مییابند و پروردگارت به هیچ کسی ستم نمیکند). [کهف: ۴۹].
الله عزوجل دربارهٔ فرجام انسانی که اسلام نمیآورد خبر داده که او در آتش جهنم ابدی خواهد بود.
چنین خسارتی آسان نیست بلکه بسیار بزرگ است: {وَمَن يَبْتَغِ غَيْرَ الْإِسْلَامِ دِينًا فَلَن يُقْبَلَ مِنْهُ وَهُوَ فِي الْآخِرَةِ مِنَ الْخَاسِرِينَ} (هرکس دینی غیر از اسلام برگزیند، هرگز از او پذیرفته نخواهد شد و در آخرت از زیانکاران است). [آل عمران: ۸۵].
اسلام همان دینی است که الله دینی جز آن را نخواهد پذیرفت.
الله ما را آفریده و به سوی او بازخواهیم گشت و این دنیا برای امتحان ماست.
یقین داشته باش که این دنیا مانند یک خوابِ کوتاه است … و کسی نمیداند که کی خواهد مرد!
در روز قیامت آنگاه که خالقت از تو بپرسد: چرا از حق پیروی نکردی؟ و چرا از خاتم پیامبران پیروی نکردی؟ پاسخت چه خواهد بود؟
در روز قیامت چه پاسخی به پروردگارت خواهی داشت، حال آنکه قبلا تو را از عواقب کفر ورزیدن به اسلام آگاه کرده بود و به تو خبر داده بود که فرجام کفار هلاکت در دوزخ ابدی است؟
الله تعالی میفرماید: {وَالَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا أُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ} (اما کسانیکه کافر شدند و آیات ما را تکذیب کردند، آنها اهل آتش هستند که در آن جاودانه خواهند بود). [بقره: ۳۹].
کسی که حق را ترک گوید و از پدران و اجداد تقلید کند، عذری ندارد.
الله عزوجل به ما خبر داده که بسیاری از مردم، از ترس محیطی که در آن زندگی میکنند، از وارد شدن به اسلام سر باز میزنند.
و بسیاری از مردم به دلیل عدم تمایل به تغییر عقایدی که از پدرانشان به ارث بردهاند و بر آنها عادت کردهاند، اسلام را رد میکنند و نمیپذیرند. و بسیاری نیز به سبب تعصب و غیرت نسبت به باطلی که به ارث بردهاند، از پذیرش اسلام اجتناب میورزند.
همهٔ اینها عذری در نپذیرفتن اسلام ندارند و بیآنکه دلیل و حجتی داشته باشند در برابر خداوند خواهند ایستاد.
ملحد عذری ندارد که بگوید من ملحد خواهم ماند زیرا در یک خانوادهٔ ملحد به دنیا آمدهام! بلکه لازم است از عقلی که خداوند به او عطا کرده استفاده کند و در عظمت آسمانها و زمین تامل کند و با عقلی که خالق به او بخشیده، بیندیشد تا درک کند که این هستی، آفریدگاری دارد. همینطور کسی که سنگ و بت میپرستد عذری در تقلید از پدران ندارد، بلکه لازم است در جستجوی حق باشد و از خودش بپرسد: چگونه موجود بیجانی را بپرستم که نه مرا میشنود و نه میبیند و نه سودی برایم دارد؟!
همینطور آن نصرانی که به اموری مخالف فطرت و عقل ایمان دارد باید از خود بپرسد که چگونه ممکن است خداوند فرزند خودش را که مرتکب گناهی نشده، برای پاک شدن گناه دیگران به کشتن دهد؟! چنین کاری ظلم است! چگونه ممکن است که انسانها فرزند خدا را بکشند و به صلیب بکشند؟! آیا برای پروردگار ممکن نیست که گناهان انسانها را بدون اینکه اجازهٔ کشتن فرزند خودش را به آنها بدهد بیامرزد؟ آیا خداوند نمیتواند از فرزند خودش دفاع کند؟
بنابراین بر عاقل واجب است که از حق پیروی کند و در امر باطل از پدران و نیاکان تقلید نکند.
الله تعالی میفرماید: {وَإِذا قيلَ لَهُم تَعالَوا إِلى ما أَنزَلَ اللَّهُ وَإِلَى الرَّسولِ قالوا حَسبُنا ما وَجَدنا عَلَيهِ آباءَنا أَوَلَو كانَ آباؤُهُم لا يَعلَمونَ شَيئًا وَلا يَهتَدونَ} (و هنگامی که به آنان گفته شود: به سوی آنچه الله نازل کرده است و به سوی پیامبر بیایید، میگویند: آنچه نیاکانمان را بر آن یافتهایم، برایمان کافی است. آیا اگر نیاکانشان چیزی نمیدانستند و هدایت نیافته بودند [باز هم از آنان پیروی میکنند]؟) [مائده: ۱۰۴].
چه کاری باید انجام دهد کسی که میخواهد اسلام بیاورد اما از آزار نزدیکان و خویشاوندانش میترسد؟
کسی که میخواهد مسلمان شود و از محیط اطرافش میترسد، میتواند مسلمان شود و اسلام آوردنش را مخفی کند تا وقتی که خداوند راه خیر را برایش آسان نماید و بتواند مستقل شود و اسلامش را آشکار کند.
بنابراین واجب است که فورا اسلام را بپذیری، اما اگر اعلان آن برای شما زیان دارد، واجب نیست که اطرافیانت را از اسلام آوردن خود مطلع کنی یا آن را علنی سازی.
و این را بدان که اگر مسلمان شوی، برادر یا خواهر میلیونها مسلمان خواهی شد و میتوانی با یک مسجد یا مرکز اسلامی در کشورت تماس بگیری و در این زمینه از آنان مشورت و کمک بخواهی و این باعث خوشحالی آنان خواهد شد.
الله تعالی میفرماید:
{وَمَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجًا وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِب} (و آنکه تقوای الله را پیشه سازد راه برونرفتی برای او قرار میدهد و او را از آنجا که به حساب نمیآورد، روزی میدهد). [طلاق: ۲، ۳].
خوانندهٔ گرامی
آیا خشنود کردن آفریدگارت که همهٔ نعمتها را به تو ارزانی داشته و با اینکه در شکم مادرت بودی به تو غذا میرساند و همین هوایی که اکنون از آن تنفس میکنی روزیات نموده، مهمتر از راضی کردن مردم نیست؟
آیا پیروزی دنیوی و اخروی شایستگی این را ندارد که در راه آن هر کالایی از این زندگی فانی دنیا را فدا کنیم؟ به خدا سوگند ارزشش را دارد!
اجازه نده که گذشتهات مانع از تصحیح مسیر اشتباهی شود که طی کردی و تو را از انجام کاری که درست است، باز دارد.
همین امروز یک مؤمن واقعی شو و به شیطان اجازه نده تو را از پیروی حق باز دارد!
الله تعالی میفرماید:
{يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَكُمْ بُرْهَانٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَأَنزلْنَا إِلَيْكُمْ نُورًا مُبِينًا * فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَاعْتَصَمُوا بِهِ فَسَيُدْخِلُهُمْ فِي رَحْمَةٍ مِنْهُ وَفَضْلٍ وَيَهْدِيهِمْ إِلَيْهِ صِرَاطًا مُسْتَقِيمًا} (ای مردم! همانا دلیل و حجتی از جانب پروردگارتان برای شما آمد و نوری آشکار به سوی شما نازل کردیم * اما آنان که به الله ایمان آوردند و به او تمسک جستند، به زودی همه را در رحمت و فضل خود وارد خواهد کرد و آنان را در راه راستی به سوی خود هدایتشان میکند). [نساء: ۱۷۴، ۱۷۵].
آیا برای بزرگترین تصمیم زندگیات آمادهای؟
اگر موارد و مطالبی که پیشتر خواندید برای شما منطقی است و در دل به حقیقت اعتراف کردهاید، باید نخستین گام را برای مسلمان شدن بردارید. آیا میخواهید در راه مهمترین تصمیم زندگیتان به شما کمک کنم و برای مسلمان شدن راهنمایی تان کنم؟
اجازه نده که گناهانت تو را از مسلمان شدن باز دارند، زیرا الله تعالی در قرآن به ما خبر داده که او همهٔ گناهان انسان را میبخشد، اگر اسلام بیاورد و به درگاه آفریدگارش توبه کند؛ حتی پس از مسلمان شدن هم طبیعی است که مرتکب برخی از گناهان بشوی، زیرا ما انسان هستیم و ملائکه و معصوم نیستیم. اما از ما خواسته شده تا از الله بخشش بخواهیم و به درگاهش توبه کنیم؛ و چون خداوند ببیند که در پذیرش حق شتاب ورزیدهای و مسلمان شدهای و شهادتین را گفتهای، شما را در ترک گناهان دیگر یاری میدهد. چون کسی که به الله روی آورد و از حق پیروی کند، الله توفیق را خیر و خوبی بیشتر به او میدهد، بنابراین در پذیرش اسلام تردید نکن و همین الان اسلام بیاور.
چراکه الله تعالی میفرماید: {قُل لِلَّذينَ كَفَروا إِن يَنتَهوا يُغفَر لَهُم ما قَد سَلَفَ وَإِن يَعودوا فَقَد مَضَت سُنَّتُ الأَوَّلينَ} ([ای پیامبر،] به کسانی که کفر ورزیدند بگو [که] اگر [از شرک و دشمنی] دست بردارند، گذشتههایشان بخشوده میشود و[لی] اگر [به رفتار گذشتۀ خود] بازگردند، سنت [و عذاب الهى كه در مورد] پیشینیان گذشت [تكرار خواهد شد]). [انفال: ۳۸].
برای آنکه مسلمان شوم چه کنم؟
وارد شدن به اسلام بسیار آسان است و نیازمند هیچ مراسم و تشریفات رسمی یا حضور کسی نیست. تنها کافی است که انسان شهادتین را با دانستن معنایش و از روی ایمان به زبان آورد و بگوید: «أشهد أن لا إله إلا الله وأشهد أن محمدًا رسول الله». اگر توانستید آن را به زبان عربی بگویید خوب است و اگر برای شما سخت بود کافی است که آن را به زبان خودتان بگویید و اینگونه مسلمان خواهید شد؛ سپس باید دینتان را که منبع سعادت شما در دنیا و نجاتتان در آخرت است، فرا بگیرید.
برای اطلاع بیشتر دربارهٔ اسلام توصیه میکنم به این سایت سر بزنید:
برای ترجمهٔ معانی قرآن به زبانهای گوناگون:
توصیه میکنم برای دانستن اسلام به صورت عملی، به این سایت سر بزنید: