Skip to content
الإسرَاء /

Ayah 97

17 : 97

Ayah 97 of الإسرَاء (17 : 97). This page carries the verse in the Uthmani script with a translation of its meaning, at a stable URL that can be cited on its own.

الإسرَاء Mga Ayah 111
17 : 97

وَمَن يَهۡدِ ٱللَّهُ فَهُوَ ٱلۡمُهۡتَدِۖ وَمَن يُضۡلِلۡ فَلَن تَجِدَ لَهُمۡ أَوۡلِيَآءَ مِن دُونِهِۦۖ وَنَحۡشُرُهُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ عَلَىٰ وُجُوهِهِمۡ عُمۡيٗا وَبُكۡمٗا وَصُمّٗاۖ مَّأۡوَىٰهُمۡ جَهَنَّمُۖ كُلَّمَا خَبَتۡ زِدۡنَٰهُمۡ سَعِيرٗا

Siya nga gigiyahan sa Allah, siya anaa sa tinuod nga Giya, apan siya nga Iyang gibiyaan nga nahisalaag (tungod sa iyang pagkamapahitas-on ug pagpadayon sa pagpakasala), kamo dili makakaplag alang kaniya ug mga magbalantay gawas Kaniya (Allah); ug Kami magatigom kanila sa Adlaw sa Pagkabanhaw diha sa ilang mga nawong, buta, amang, ug bungol; ang ilang puloy-anan mao ang Impiyerno; Kon kini magahinay, Kami magadugang alang kanila sa kabangis sa Kalayo.