Ensiklopedya ng mga Hadith ng Propeta

{May isang lalaki noon na wala akong nalalamang isang lalaking higit na malayo sa masjid kaysa sa kanya. Siya noon ay hindi nakaliligta ng isang dasal. Sinabi: Kaya sinabi sa kanya o sinabi ko sa kanya: "Kung sakaling bumili ka ng isang asnong sasakyan mo iyon sa dilim [ng gabi] at sa init [ng maghapon]." Nagsabi siya: "Hindi nagpapagalak sa akin na ang tahanan ko ay nasa tabi ng masjid; tunay na ako ay nagnanais na itala para sa akin ang paglalakad ko papunta sa masjid at ang pagbabalik ko kapag bumalik ako sa mag-anak ko." Kaya nagsabi ang Sugo ni Allāh (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan): "Nagtipon nga si Allāh para sa iyo niyon sa kabuuan niyon."}

"Ang bawat kasukasuan mula sa mga tao ay may kailangan dito na isang kawanggawa sa bawat araw na sumisikat dito ang araw. Ang magmakatarungan sa pagitan ng dalawang [tao] ay isang kawanggawa. Ang tumulong sa tao sa sasakyang hayop niya saka bumuhat sa kanya sa ibabaw nito o mag-angat sa ibabaw nito ng dala-dalahan niya ay isang kawanggawa. Ang pangungusap na kaaya-aya ay isang kawanggawa. Ang bawat hakbang na inihahakbang papunta sa pagdarasal ay isang kawanggawa. Ang pag-alis ng perhuwisyo palayo sa daan ay isang kawanggawa."}

"Ang bawat kasukasuan ng mga tao ay kailangan dito [ang magbigay] ng isang kawanggawa sa bawat araw na sumisikat dito ang araw. Ang magpakamakatarungan ka sa pagitan ng dalawang [tao] ay isang kawanggawa. Ang tumulong ka sa tao sa sasakyang hayop niya saka magbubuhat ka sa kanya sa ibabaw nito o mag-aangat ka para sa kanya sa ibabaw nito ng dala-dalahan niya ay isang kawanggawa. Ang salitang kaaya-aya ay isang kawanggawa. Ang bawat hakbang na nilalakad mo patungo sa pagdarasal ay isang kawanggawa. Ang mag-alis ka ng perhuwisyo palayo sa daan ay isang kawanggawa."}