Encyclopedia of Prophetic Hadiths

"หลังจากอัลลอฮ์สร้างสวรรค์และนรก พระองค์ได้ส่งมลาอิกะฮ์ญิบรีล อะลัยฮิสสลาม ไปยังสวรรค์ โดยกล่าวว่า “จงดูมันและสิ่งที่เราได้เตรียมไว้สำหรับผู้ที่จะอยู่ในมัน” ดังนั้น เขาจึงไปและมองดูมันและดูสิ่งที่อัลลอฮ์ได้เตรียมไว้ในนั้น เขากล่าวว่า “ด้วยเกียรติของพระองค์จะไม่มีผู้ใดได้ยินเรื่องนี้เว้นแต่เขาจะเข้าไปในนั้น” จากนั้นพระองค์ทรงสั่งให้มันล้อมรอบด้วยความยากลำบาก พระองค์ตรัสว่า “จงกลับไปดูมันและพิจารณาสิ่งที่เราได้เตรียมไว้สำหรับผู้ที่จะอยู่ในนั้น” ดังนั้น เขาจึงกลับไปที่นั่นและพบว่ามันเต็มไปด้วยความยากลำบาก เขากลับมา และกล่าวว่า “ด้วยเกียรติของพระองค์ ฉันเกรงว่า จะไม่มีผู้ใดเข้าไปในนั้น” พระองค์ตรัสว่า “เจ้าจงไปที่นรกและมองดูมัน และดูสิ่งที่เราได้เตรียมไว้สำหรับผู้ที่จะอยู่ในนั้น” ดังนั้นเมื่อเขามองดูมัน พบว่าส่วนหนึ่งกำลังขี่ทับบนอีกส่วน” จากนั้น เขากลับมาหาพระองค์ และกล่าวว่า: “ด้วยเกียรติของพระองค์ จะไม่มีผู้ใดเข้าไปในนั้น” จากนั้นพระองค์ทรงสั่งให้มันล้อมรอบด้วยตัณหา แล้วพระองค์ตรัสว่า “จงกลับไปดูมัน” เขาก็กลับไปดูมันอีกครั้ง และมันก็ถูกห้อมล้อมด้วยเรื่องความอยาก ตัณหา แล้วกล่าวว่า “ด้วยเกียรติของพระองค์ ฉันเกรงว่าจะไม่มีผู้ใดรอดพ้นจากมัน เว้นแต่เขาจะเข้าไปในนั้น"

"ผู้ใดที่กระทำความผิดที่ต้องรับโทษทางบทบัญญัติ แล้วเขาได้รับการลงโทษในโลกนี้ แน่นอนว่าอัลลอฮ์ทรงยุติธรรมเกินกว่าจะลงโทษปวงบ่าวของพระองค์ซ้ำอีกในวันอาคิเราะห์ และผู้ใดที่กระทำความผิดที่ต้องรับโทษทางบทบัญญัติ แต่พระองค์อัลลอฮ์ทรงปกปิดความผิดนั้นไว้และทรงอภัยให้ แน่นอนว่าอัลลอฮ์ทรงเมตตาเกินกว่าจะนำสิ่งที่พระองค์ทรงอภัยไปแล้วกลับมาลงโทษอีก"

"แท้จริงแล้ว พระเจ้าของพวกท่านเป็นผู้ที่มีความละอายและทรงใจบุญอย่างยิ่ง พระองค์ทรงละอายต่อบ่าวของพระองค์ เมื่อเขายกมือของเขาขึ้นวิงวอนขอต่อพระองค์ แล้วทรงปล่อยให้มือทั้งสองของเขาลดลงมาสู่จุดเดิมอย่างว่างเปล่า (โดยไม่ได้รับสิ่งใด)."

การรำลึกถึงอัลลอฮ์ที่ดีที่สุด คือ "ลาอิลาฮะอิลลัลลอฮ์" (ไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่เที่ยงแท้นอกจากอัลลอฮ์) และการขอพรที่ดีที่สุด คือ "อัลหัมดุลิลลาฮ์" (การสรรเสริญเป็นสิทธิของอัลลอฮ์)

ฉันได้ยินท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า: “อัลลอฮ์ ตะอาลา ตรัสว่า 'โอ้ ลูกหลานอาดัมเอ๋ย! ตราบใดที่เจ้ายังคงวิงวอนและคาดหวังจากข้า ข้าจะอภัยให้เจ้าในสิ่งที่มีอยู่ในตัวเจ้า และข้าไม่ถือสาอะไรเลย โอ้ ลูกหลานอาดัมเอ๋ย! ถึงแม้ว่าบาปของเจ้าจะสูงถึงฟากฟ้า แต่หากเจ้าขออภัยโทษจากข้า ข้าจะอภัยให้เจ้า และข้าไม่ถือสาอะไรเลย โอ้ ลูกหลานอาดัมเอ๋ย หากเจ้ามาพร้อมกับความผิดมากมายจนเต็มแผ่นดิน และพบกับข้าโดยไม่ตั้งภาคีต่อข้า ข้าจะมอบการอภัยให้เจ้าจนเต็มแผ่นดินเช่นกัน”

เมื่อใดก็ตามที่ใครสักคนเข้ามาถึงที่รวมตัว เขาจงกล่าวสลาม และเมื่อเขาต้องการลุกจากที่นั้นก็ให้เขากล่าวสลามด้วย เพราะการกล่าวสลามครั้งแรกไม่ได้มีความสำคัญมากกว่าครั้งที่สอง

“ฉันได้พบกับอิบรอฮีมในคืนที่ฉันถูกพาตัวออกเดินทางในยามค่ำคืน และเขากล่าวว่า : โอ้ มุฮัมมัด โปรดกล่าวคำทักทายของฉันไปยังประชาชาติของท่านและบอกพวกเขาว่าสวรรค์นั้นมีดินดี น้ำใส และเป็นที่กว้างใหญ่ และการเพาะปลูกในสวรรค์คือการกล่าวว่าซุบฮานัลลอฮ์ (ความว่า "มหาบริสุทธิ์แด่อัลลอฮ์") วะอัลฮัมดุลลาฮ์ (ความว่า"ขอบคุณอัลลอฮ์") วะลา อิลาฮะ อิลลาลลอฮฺ (ความว่า " "ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮ์") วัลลอฮฺ อักบาร์( ความว่า"อัลลอฮ์ทรงใหญ่ยิ่ง") สวรรค์มีดินที่ดีและน้ำที่บริสุทธิ์ “พื้นดินราบเท่ากัน ไม่มีต้นไม้ และพืชของมัน คือ ความว่า: มหาบริสุทธิ์แห่งพระเจ้า การสรรเสริญจงมีแด่พระเจ้า ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากพระเจ้า และพระเจ้าทรงยิ่งใหญ่”

"อย่าได้ยึดเอาทรัพย์สินที่ดินทำกินเป็นเป้าหมาย จนทำให้พวกท่านหลงใหลในโลกนี้"