Encyclopedia of Prophetic Hadiths

"หลังจากอัลลอฮ์สร้างสวรรค์และนรก พระองค์ได้ส่งมลาอิกะฮ์ญิบรีล อะลัยฮิสสลาม ไปยังสวรรค์ โดยกล่าวว่า “จงดูมันและสิ่งที่เราได้เตรียมไว้สำหรับผู้ที่จะอยู่ในมัน” ดังนั้น เขาจึงไปและมองดูมันและดูสิ่งที่อัลลอฮ์ได้เตรียมไว้ในนั้น เขากล่าวว่า “ด้วยเกียรติของพระองค์จะไม่มีผู้ใดได้ยินเรื่องนี้เว้นแต่เขาจะเข้าไปในนั้น” จากนั้นพระองค์ทรงสั่งให้มันล้อมรอบด้วยความยากลำบาก พระองค์ตรัสว่า “จงกลับไปดูมันและพิจารณาสิ่งที่เราได้เตรียมไว้สำหรับผู้ที่จะอยู่ในนั้น” ดังนั้น เขาจึงกลับไปที่นั่นและพบว่ามันเต็มไปด้วยความยากลำบาก เขากลับมา และกล่าวว่า “ด้วยเกียรติของพระองค์ ฉันเกรงว่า จะไม่มีผู้ใดเข้าไปในนั้น” พระองค์ตรัสว่า “เจ้าจงไปที่นรกและมองดูมัน และดูสิ่งที่เราได้เตรียมไว้สำหรับผู้ที่จะอยู่ในนั้น” ดังนั้นเมื่อเขามองดูมัน พบว่าส่วนหนึ่งกำลังขี่ทับบนอีกส่วน” จากนั้น เขากลับมาหาพระองค์ และกล่าวว่า: “ด้วยเกียรติของพระองค์ จะไม่มีผู้ใดเข้าไปในนั้น” จากนั้นพระองค์ทรงสั่งให้มันล้อมรอบด้วยตัณหา แล้วพระองค์ตรัสว่า “จงกลับไปดูมัน” เขาก็กลับไปดูมันอีกครั้ง และมันก็ถูกห้อมล้อมด้วยเรื่องความอยาก ตัณหา แล้วกล่าวว่า “ด้วยเกียรติของพระองค์ ฉันเกรงว่าจะไม่มีผู้ใดรอดพ้นจากมัน เว้นแต่เขาจะเข้าไปในนั้น"

"ในสวนสวรรค์มีหนึ่งร้อยระดับ โดยระหว่างแต่ละสองระดับนั้นมีระยะห่างเท่ากับระยะระหว่างฟ้ากับแผ่นดิน และ "อัลฟิรเดาส์" คือระดับที่สูงที่สุด ซึ่งจากที่นั่นแม่น้ำทั้งสี่สายในสวนสวรรค์จะไหลออกมา และเหนือมันคือบัลลังก์ของอัลลอฮ์ ดังนั้นหากพวกท่านวอนขอสิ่งใดจากอัลลอฮ์ จงขอ "อัลฟิรเดาส์" เถิด”

"ผู้ใดที่ประวิงเวลาให้กับลูกหนี้ที่ขัดสนหรือยกหนี้ให้แก่เขา อัลลอฮ์จะทรงให้เขาอยู่ใต้ร่มเงาบัลลังก์ของพระองค์ในวันฟื้นคืนชีพ ซึ่งเป็นวันที่ไม่มีร่มเงาใดนอกจากร่มเงาของพระองค์”

"พึงทราบเถิด แท้จริง! ในไม่ช้า หะดีษจากฉันจะถูกส่งไปยังชายคนหนึ่ง ในขณะที่เขาเอนกายอยู่บนโซฟาของเขา และเขากล่าวว่า: "ระหว่างพวกเราและพวกเจ้าคือคัมภีร์ของอัลลอฮ์ ดังนั้นสิ่งใดก็ตามที่เราพบในนั้นที่เป็นสิ่งอนุมัติ เราก็ถือว่าสิ่งนั้นถูกอนุมัติ และสิ่งใดที่เราพบในนั้นที่เป็นสิ่งต้องห้าม เราก็ถือว่าสิ่งนั้นเป็นสิ่งต้องห้าม" แท้จริงสิ่งใดก็ตามที่ท่านเราะซูลุลลอฮ์ได้ห้าม ก็ดั่งเช่นกับที่อัลลอฮ์ได้ห้ามไว้”

“แท้จริง อัลลอฮ์จะทรงเรียกชายคนหนึ่งจากประชาชาติของฉันออกมาต่อหน้าผู้คนมากมายในวันกิยามะฮ์ จากนั้นก็เปิดบันทึกของเขาเก้าสิบเก้าเล่ม แต่ละเล่มนั้นจะมีความยาวไกลสุดสายตา แล้วพระองค์ตรัสว่า “เจ้าจะปฏิเสธสิ่งนี้หรือไม่? ผู้บันทึกของข้าได้อธรรมต่อเจ้าหรือไม่” เขาจะกล่าวว่า “ไม่เลย ข้าแต่พระผู้อภิบาลของฉัน” ดังนั้นพระองค์ตรัสว่า: “เจ้ามีข้อแก้ตัวไหม?” เขาจะตอบว่า “ไม่มี ข้าแต่พระผู้อภิบาลของฉัน” ดังนั้นพระองค์จึงตรัสว่า “ เปล่าเลย แท้จริงแล้ว เจ้ามีความดีอย่างหนึ่งอยู่ที่เรา แท้จริงจะไม่มีความอธรรมใดๆ เกิดขึ้นกับเจ้า” จากนั้นพระองค์ก็ได้นำการ์ดใบหนึ่งออกมาซึ่งในนั้นได้บันทึกว่า: “أشهد أن لا إله إلا الله وأشهد أن محمداعبده ورسوله ความว่า “ฉันขอปฏิญาณตนว่าไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่ควรแก่การเคารพสักการะนอกจากอัลลอฮ์เท่านั้น และฉันขอปฏิญาณตนว่ามูฮัมมัดเป็นบ่าวและเป็นศาสนทูตของพระองค์” พระองค์ตรัสว่า “จงนำตาชั่งของเจ้ามา” เขากล่าวว่า: “โอ้ พระผู้อภิบาลของฉัน การ์ดใบนี้กับบรรดาบันทึกเหล่านี้จะมีประโยชน์อะไร? พระองค์ทรงตรัสว่า “แท้จริงเจ้าจะไม่ถูกอธรรม ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า “จากนั้น บันทึกเหล่านั้นก็ถูกวางบนถาด (ของตาชั่งข้างหนึ่ง) และการ์ดนั้นก็ถูกวางบนถาด (อีกข้างหนึ่ง) ดังนั้นบรรดาบันทึกจะมีน้ำหนักเบาและการ์ดใบนั้นจะหนัก เพราะไม่มีสิ่งใดจะมีน้ำหนักเมื่อเทียบกับพระนามของอัลลอฮ์”

"ในวันกิยามะฮ์สองเท้าของบ่าวแต่ละคนจะไม่เคลื่อนจนกว่าเขาจะถูกสอบสวนเกี่ยวกับอายุของเขาว่าเขาใช้หมดไปในทางใด ความรู้ของเขาว่าเขานำมันไปปฏิบัติอย่างไร ทรัพย์สินของเขาว่าเขาได้มาอย่างไรและใช้จ่ายไปในทางใด และร่างกายของเขาว่าเขาใช้งานไปอย่างไร"

หลังจากที่โองการ(แล้วในวันนั้นพวกเจ้าจะถูกสอบถามเกี่ยวกับความโปรดปรานที่ได้รับ ในโลกดุนยา)ได้ถูกประทานลงมา ท่านอัซซุบัยร์กล่าวว่า: "โอ้ ท่านเราะซูลุลลอฮ์ ความโปรดปรานอันใดหรือ ที่เราจะถูกถาม แท้จริงมันก็คือสีดำทั้งสองนั้นคืออินทผาลัมและน้ำใช่หรือไม่?" ท่านกล่าวว่า "สิ่งนี้จะเกิดขึ้นอย่างแน่นอน".