Encyclopedia of Prophetic Hadiths

“มีชายคนหนึ่ง ซึ่งข้าพเจ้าไม่รู้ว่ามีใครที่อยู่ไกลจากมัสยิดมากไปกว่าเขาเลย แต่เขาไม่เคยพลาดละหมาด (ญะมาอะฮ์) เลยแม้แต่ครั้งเดียว” เขากล่าวว่า: มีคนพูดกับเขา (หรือข้าพเจ้าเองพูดกับเขาว่า): "ทำไมท่านไม่ซื้อลาไว้ขี่ตอนที่มืด หรือในเวลาที่แดดร้อน?"เขาตอบว่า:"ฉันไม่อยากเลยแม้แต่น้อยที่จะให้บ้านของฉันอยู่ติดกับมัสยิด เพราะฉันต้องการให้การเดินไปมัสยิดของฉัน และการเดินกลับไปหาครอบครัวของฉัน ถูกบันทึกไว้ (เป็นผลบุญ)"แล้วท่านรอซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮ์ อลัยฮิ วะสัลลัม จึงกล่าวว่า:“อัลลอฮฺได้รวมทั้งหมดนั้นให้แก่ท่านแล้ว (ทั้งการเดินไป และการเดินกลับก็ได้ผลบุญ)”

โอ้นบีของอัลลอฮ์ ท่านเคยคิดบ้างไหมว่า หากบรรดาเจ้านายลุกขึ้นต่อต้านเรา เรียกร้องสิทธิของพวกเขาและปฏิเสธสิทธิของเรา ท่านจะสั่งให้เราทำอะไร? ท่านได้หันหน้าไปทางอื่น จากนั้นก็ได้ถามอีกครั้ง ท่านก็ยังหันหน้าไปทางอื่น และเมื่อถามเป็นครั้งที่สองหรือครั้งที่สาม อัล-อัชอัษ อิบนุ ก็อยส์ได้ดึงเขาไว้และกล่าวว่า: “พวกเจ้าจงเชื่อฟังและทำตามเถิด แท้จริงบนพวกเขา คือสิ่งที่พวกเขาได้รับภาระไว้ และบนพวกเจ้า คือสิ่งที่พวกเจ้าได้รับภาระไว้”

"ใครก็ตามที่มาหาพวกเจ้า ในขณะที่พวกเจ้ามีความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันด้วยการอยู่ภายใต้ผู้นำคนเดียว ซึ่งเขาผู้นั้นต้องการทำลายความเข้มแข็งของพวกเจ้าหรือมาทำให้ญะมาอะฮ์ของพวกเจ้าเกิดความแตกแยก ดังนั้น พวกเจ้าจงฆ่าเขาเสีย"

วันหนึ่งท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้ลุกขึ้นยืนในหมู่พวกเราและได้ให้คำเทศนา ซึ่งเป็นการเทศนาที่กินใจมาก ทำให้ใจเราสั่นและน้ำตาไหล แล้วมีคนกล่าวว่า: โอ้ท่านเราะซูลุลลอฮ์ ท่านได้ให้คำเทศนาแก่พวกเราเหมือนเป็นการเทศนาอำลาแก่เรา แล้ว ดังนั้นโปรดมอบพันธสัญญาแก่เราด้วยเถิด ท่านกล่าวว่า: “ พวกเจ้าจงยำเกรงต่ออัลลอฮ์ จงฟังและปฏิบัติตาม แม้ทาสจากชาวเอธิโอเปียเป็นผู้นำพวกเจ้าก็ตาม และหลังจากฉัน พวกเจ้าจะได้เห็นความขัดแย้งอย่างรุนแรง ดังนั้นพวกเจ้าจงปฏิบัติตามซุนนะฮ์ของฉันและซุนนะฮ์ของบรรดาคอลีฟะฮ์ผู้ทรงธรรม จงกัดมันด้วยฟันกราม และจงระวังสิ่งต่างๆ ที่ประดิษฐ์ขึ้นมา(ในศาสนา) เพราะทุกสิ่งที่เป็นบิดอะฮ์ถือเป็นความหลงผิด”

“โอ้อัลลอฮ์ ใครก็ตามที่ได้รับมอบหมายให้มีอำนาจดูแลกิจการของประชาชาติของฉัน แล้วสร้างความยากลำบากให้กับพวกเขา ขอพระองค์จงสร้างความยากลำบากให้กับเขา และใครก็ตามที่ได้รับมอบหมายให้มีอำนาจดูแลกิจการของประชาชาติของฉัน แล้วได้ปฏิบัติต่อพวกเขาด้วยความอ่อนโยน ขอพระองค์จงมีความอ่อนโยนต่อเขา”

"แท้จริงจะมีความวุ่นวายเกิดขึ้น พึงรู้เถิดว่าจะเกิดความวุ่นวายขึ้นเมื่อเกิดแล้วผู้ที่นั่งอยู่เฉย ๆ จะดีกว่าผู้ที่เดินเข้าไปเกี่ยวข้อง และผู้ที่เดินจะดีกว่าผู้ที่รีบเร่งไปหา พึงรู้เถิดว่าหากมันเกิดขึ้นหรือเกิดการทดสอบนั้นขึ้นมา ใครก็ตามที่มีอูฐก็จงกลับไปหาอูฐของเขา ใครที่มีแกะก็จงกลับไปหาแกะของเขา และใครที่มีที่ดินก็จงกลับไปยังที่ดินของเขา" มีชายคนหนึ่งถามว่า: "โอ้ท่านรอซูลุลลอฮ์ หากบุคคลหนึ่งไม่มีอูฐ แกะ หรือที่ดินเล่า?" ท่านตอบว่า: "จงนำดาบของเขาไปทุบปลายคมด้วยหิน แล้วจงพยายามเอาตัวรอดเท่าที่จะสามารถทำได้ โอ้อัลลอฮ์ ข้าพระองค์ได้เผยแผ่สารของพระองค์แล้วไช่หรือไม่? โอ้อัลลอฮ์ ข้าพระองค์ได้เผยแผ่สารของพระองค์แล้วไช่หรือไม่?โอ้อัลลอฮ์ ข้าพระองค์ได้เผยแผ่สารของพระองค์แล้วไช่หรือไม่? แล้วมีชายคนหนึ่งถามว่า: "โอ้ท่านรอซูลุลลอฮ์ หากฉันถูกบังคับจนถูกนำไปยังฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง หรือกลุ่มหนึ่ง แล้วชายคนหนึ่งใช้ดาบฟันฉัน หรือมีลูกศรมาปักจนฉันเสียชีวิต?" ท่านตอบว่า: "เขาจะต้องรับบาปของเขาและบาปของเจ้า และเขาจะอยู่ในหมู่ชาวนรก”

“พวกที่แต่งตั้งผู้หญิงเป็นผู้นำบริหารงานของพวกเขา จะไม่ได้รับความสำเร็จโดยเด็ดขาด”

ท่านรอซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้แต่งตั้งชายคนหนึ่งชื่อว่า “อิบนุลลุตบียะฮฺ” ให้ทำหน้าที่เก็บเศาะกาตจากเผ่าบนีสุลัยม์ เมื่อเขากลับมา (แล้ว) ท่านนบีจึงสอบบัญชีกับเขา เขากล่าวว่า: “นี่คือทรัพย์ของพวกท่าน และนี่คือของขวัญ(ที่มีคนมอบให้แก่ข้าพเจ้า)” ท่านรอซูลุลลอฮฺศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม จึงกล่าวว่า: “ทำไมเจ้าไม่ไปนั่งอยู่ที่บ้านของพ่อแม่ของเจ้าเสียล่ะ? แล้วดูซิว่า ของขวัญจะมาหาเจ้าหรือไม่ หากเจ้าพูดจริง” จากนั้นท่านได้ขึ้นกล่าวคุตบะฮฺ โดยกล่าวสรรเสริญอัลลอฮฺ แล้วจึงกล่าวว่า: “ต่อไปนี้ ข้าพเจ้าขอบอกว่า แท้จริงข้าพเจ้าได้แต่งตั้งชายคนหนึ่งในหมู่พวกท่านให้รับหน้าที่จากสิ่งที่อัลลอฮฺมอบหมายแก่ข้าพเจ้า แล้วเขากลับมาพูดว่า: นี่คือทรัพย์ของพวกท่าน และนี่คือของขวัญที่มีคนมอบให้แก่ข้าพเจ้า…เหตุใดเขาไม่อยู่ที่บ้านพ่อแม่ของเขา แล้วดูว่า ของขวัญจะมาถึงเขาหรือไม่?” ขอสาบานต่ออัลลอฮฺว่า! จะไม่มีผู้ใดจากพวกท่านรับเอาสิ่งใดโดยไม่ชอบธรรม เว้นแต่เขาจะได้พบกับอัลลอฮฺในวันกิยามะฮฺ โดยที่เขาแบกสิ่งนั้นไว้บนบ่าของเขา ฉันจะรู้จักพวกท่านคนหนึ่งที่ไปพบนั้นโดยแบกอูฐซึ่งมีเสียงร้อง, หรือวัวที่มีเสียงร้อง, หรือแพะที่ร้องแบะๆ อยู่บนบ่าของเขาในวันกิยามะฮฺ!” จากนั้นท่านก็ยกมือขึ้นสูง จนเห็นสีขาวใต้รักแร้ของท่าน แล้วกล่าวว่า:“โอ้อัลลอฮฺ ข้าพเจ้าได้ถ่ายทอด (คำตักเตือนนี้) แล้วใช่หรือไม่?”(โดยที่) สายตาของข้าพเจ้าได้เห็น และหูของข้าพเจ้าได้ยิน (พยานในสิ่งที่พูด)”