Encyclopedia of Prophetic Hadiths

พวกเราอยู่กับท่านเราะซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม พวกเรามีเก้าคนหรือแปดคนหรือเจ็ดคน แล้วท่านก็กล่าวว่า: "พวกเจ้าจะไม่ให้สัตยาบันต่อท่านเราะซูลุลลอฮ์หรือ?" ซึ่งพวกเราพึ่งให้สัตยาบันได้ไม่นาน พวกเราจึงกล่าวว่า: เราได้ให้สัตยาบันต่อท่านแล้ว โอ้ ท่านเราะซูลุลลอฮ์ จากนั้นท่านก็กล่าวอีกว่า: "พวกเจ้าจะไม่ให้สัตยาบันต่อท่านเราะซูลุลลอฮ์หรือ?" พวกเราจึงกล่าวว่า: เราได้ให้สัตยาบันต่อท่านแล้ว โอ้ ท่านเราะซูลุลลอฮ์ จากนั้นท่านก็กล่าวอีกว่า: "พวกเจ้าจะไม่ให้สัตยาบันต่อท่านเราะซูลุลลอฮ์หรือ?" เอาฟ์ กล่าวว่า: พวกเราเลยยื่นมือของพวกเราออกไปและกล่าวว่า: เราได้ให้สัตยาบันต่อท่านแล้ว โอ้ ท่านเราะซูลุลลอฮ์ แล้วเราจะให้สัตยาบันต่อท่านในเรื่องอะไรอีก? ท่านตอบว่า: "ให้สัตยาบันในเรื่องการเคารพภักดีต่ออัลลอฮ์ และไม่ตั้งสิ่งใดเป็นภาคีกับพระองค์ การละหมาดห้าเวลา การเชื่อฟัง -ท่านได้กล่าวคำหนึ่งด้วยเสียงเบา- และการไม่ขอสิ่งใดจากผู้ใดเลย" ซึ่งแท้จริง ฉันได้เห็นบรรดาชายเหล่านั้นบางคน เมื่อแส้ของคนหนึ่งตกลงพื้น เขาจะไม่ขอให้ใครหยิบส่งให้เขา

“อิสลามถูกสร้างขึ้นบนหลักห้าประการ คือ ปฏิญาณว่า ไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่ควรแก่การเคารพสักการะอย่างแท้จริงนอกจากอัลลอฮ์ และมุฮัมหมัดคือบ่าวและศาสนทูตของพระองค์ ดำรงการละหมาด จ่ายซะกาต บำเพ็ญหัจญ์ ณ บัยตุลลอฮ์ และถือศีลอดในเดือนเราะมาฎอน”

ท่านเราะซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม กล่าวว่า "แท้จริงอัลลอฮ์ได้ทรงตรัสว่า: ผู้ใดที่เป็นศัตรูกับคนรักของข้า แท้จริงข้าได้ประกาศสงครามกับเขา และไม่มีสิ่งใดที่บ่าวของข้าได้ปฏิบัติเพื่อให้ใกล้ชิดกับข้าที่ข้าจะรักยิ่งไปกว่าสิ่งที่ข้าได้กำหนดเป็นศาสนบังคับ(ฟัรฎู)เหนือเขา และบ่าวของข้าจะยังคงปฏิบัติเพื่อให้ใกล้ชิดกับข้าด้วยกับสิ่งที่เป็นสุนนะฮ์ต่างๆ จนกระทั่งข้ารักเขา เมื่อใดที่ข้ารักเขา ข้าจะเป็นหูของเขาที่เขาใช้ฟัง เป็นดวงตาของเขาที่เขาใช้มอง เป็นมือของเขาที่เขาใช้หยิบจับ และเป็นเท้าของเขาที่เขาใช้เดิน หากเขาวิงวอนขอต่อข้า แน่นอนข้าจะประทานให้แก่เขา และหากเขาขอความคุ้มครองจากข้า แน่นอนข้าจะให้ความคุ้มครองแก่เขา และข้าไม่ลังเลกับสิ่งใดที่ข้าทำเหมือนที่ข้าลังเลกับการเอาชีวิตของผู้ศรัทธา เขาไม่อยากตายและฉันก็ไม่อยากทำในสิ่งที่เขาไม่ชอบ"

มีชายคนหนึ่งมาหาท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม โดยกล่าวว่า "โอ้ท่านเราะซูลุลลอฮ์ แท้จริงมีคนหนึ่งในหมู่พวกเราเขารู้สึกในตัวของเขามีบางสิ่งซึ่งเขารู้สึกว่า ถ้าเขากลายเป็นขี้เถ้าจะดีกว่าการที่จะพูดคำนั้นออกมา ท่านนบีกล่าวว่า "อัลลอฮุอักบัร อัลลอฮุอักบัร อัลหัมดุลิลลาฮ์ ที่พระองค์ทรงทำให้แผนการของชัยฏอนนั้นเป็นได้แค่การกระซิบ"

ฉันถามท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ว่า บาปใดที่ใหญ่หลวงที่สุด ณ อัลลอฮ์? ท่านกล่าวว่า “การที่เจ้ากำหนดสิ่งอื่นมาเทียบเท่าอัลลอฮ์ทั้งที่พระองค์ทรงสร้างเจ้ามา” ฉันกล่าวว่า: แท้จริงการกระทำเช่นนั้น มันเป็นความผิดที่ใหญ่มาก ฉันกล่าวว่า: แล้วอะไรอีก? ท่านกล่าวว่า: “และการที่เจ้าฆ่าลูกของตัวเอง เพราะกลัวเขาจะกินอาหารกับเจ้า” ฉันกล่าวว่า: แล้วอะไรอีก? ท่านกล่าวว่า “การล่วงประเวณีกับภรรยาของเพื่อนบ้าน”

“มะลาอิกะฮ์ไม่เข้าไปในบ้านที่มีสุนัขหรือรูปภาพ”

ท่านเราะซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม เมื่อครั้งที่ท่านได้ออกไปยังหุนัยน์ ท่านได้เดินผ่านต้นไม้ต้นหนึ่งของบรรดาผู้ตั้งภาคี มีชื่อเรียกว่า "ซาตุอันวาฏ(ต้นไม้มงคล)" ซึ่งพวกเขาเอาไว้แขวนดาบของพวกเขา(เพื่อขอความสิริมงคล) บรรดาเศาะหาบะฮ์(ที่เป็นมุสลิมใหม่) ก็พูดขึ้นว่า โอ้นบี ขอท่านทำให้เราได้มีต้นไม้มงคลเหมือนกับที่พวกเขามีบ้าง ท่านนบีตอบว่า "ซุบฮานัลลอฮ์ นี่ก็เหมือนกับที่กลุ่มชนของนบีมูซาได้เคยพูดไว้ว่า "ขอท่านทำให้พวกเรามีพระเจ้าสักองค์เหมือนกับที่พวกเขามีพระเจ้าหลายองค์บ้าง"[อัลอะรอฟ : 138] นบีพูดต่อว่าขอสาบานต่ออัลลอฮ์ผู้ที่ชีวิตฉันอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์ แน่นอนพวกเจ้า กำลังจะเลียนแบบกลุ่มชนก่อนหน้าพวกเจ้า"

"พวกท่านจงอย่ากล่าวคำว่า: “มาชาอัลลอฮ์ วะชาอะ ฟุลาน” (เป็นความประสงค์ของอัลลอฮ์และความประสงค์ของคนนั้น) แต่จงกล่าวว่า “มาชาอัลลอฮ์ ษุมมะ มาชาอะ ฟุลาน” (มันเป็นความประสงค์ของอัลลอฮ์จากนั้นเป็นความประสงค์ของคนนั้น)"