Encyclopedia of Prophetic Hadiths

"ในวันกิยามะฮ์สองเท้าของบ่าวแต่ละคนจะไม่เคลื่อนจนกว่าเขาจะถูกสอบสวนเกี่ยวกับอายุของเขาว่าเขาใช้หมดไปในทางใด ความรู้ของเขาว่าเขานำมันไปปฏิบัติอย่างไร ทรัพย์สินของเขาว่าเขาได้มาอย่างไรและใช้จ่ายไปในทางใด และร่างกายของเขาว่าเขาใช้งานไปอย่างไร"

"เมื่ออัลลอฮ์ได้กำหนดให้บ่าวคนใดคนหนึ่งเพื่อให้เสียชีวิตที่ใดสักที่หนึ่ง พระองค์จะกำหนดกิจกรรมอะไรสักอย่างเพื่อให้เขาต้องไปที่นั้น".

หลังจากที่โองการ(แล้วในวันนั้นพวกเจ้าจะถูกสอบถามเกี่ยวกับความโปรดปรานที่ได้รับ ในโลกดุนยา)ได้ถูกประทานลงมา ท่านอัซซุบัยร์กล่าวว่า: "โอ้ ท่านเราะซูลุลลอฮ์ ความโปรดปรานอันใดหรือ ที่เราจะถูกถาม แท้จริงมันก็คือสีดำทั้งสองนั้นคืออินทผาลัมและน้ำใช่หรือไม่?" ท่านกล่าวว่า "สิ่งนี้จะเกิดขึ้นอย่างแน่นอน".

"ผู้ใดที่ทำให้ผู้อื่นได้รับอันตราย อัลลอฮ์จะทำให้เขาได้รับอันตรายเช่นกัน และผู้ใดที่สร้างความลำบากแก่ผู้อื่น อัลลอฮ์จะทำให้เขาได้รับความลำบากเช่นกัน"

ฉันอยู่กับท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ในการเดินทางครั้งหนึ่ง และวันหนึ่งฉันได้ใกล้ชิดกับท่านในขณะที่เรากำลังเดิน ฉันก็กล่าวว่า: โอ้ท่านเราะซูลุลลอฮ์ โปรดบอกฉันเกี่ยวกับการกระทำที่จะทำให้ฉันได้เข้าสวรรค์ และจะได้ปกป้องฉันให้ห่างจากไฟนรก ท่านกล่าวว่า “เจ้าได้ถามฉันเกี่ยวกับสิ่งที่ยิ่งใหญ่ และแท้จริงมันเป็นเรื่องง่ายสำหรับผู้ที่อัลลอฮ์ทรงทำให้มันง่ายสำหรับเขา เจ้าจงเคารพสักการะอัลลอฮ์และอย่าตั้งภาคีใด ๆ กับพระองค์ และเจ้าจงทำการละหมาด จ่ายซะกาต และถือศีลอด และประกอบพิธีฮัจญ์” จากนั้นท่านก็กล่าวว่า “เอาไมจะให้ฉันแนะนำเจ้าประตูแห่งความดี? (มันคือ) การถือศีลอดเป็นเกราะกำบัง การบริจาคย่อมดับบาปเช่นเดียวกับน้ำดับไฟ และการละหมาดของชายคนหนึ่งในยามราตรี" เขากล่าว: จากนั้นเขาก็อ่านโองการอัลกุรอาน ความว่า: "พวกเขาจะอยู่ห่างจากเตียงของพวกเขา" จนถึงโองการที่ว่า "พวกเขากำลังทำอยู่" ถึงข้อความนี้แล้วท่านก็กล่าวว่า: “จะให้ฉันแจ้งให้เจ้าทราบเกี่ยวกับหัวและเสาของเรื่องทั้งหมดและส่วนบนสุดของมันหรือไม่?” ฉันกล่าวว่า ใช่แล้ว โอ้ท่านเราะซูลุลลอฮ์ เขากล่าวว่า “หัวเรื่องคืออิสลาม เสาหลักของมันคือการละหมาด และจุดสูงสุดคือการญิฮาด” จากนั้นเขาก็กล่าวว่า “หรือฉันจะบอกเจ้าเกี่ยวกับผู้ควบคุมสิ่งทั้งหมดนี้??” ฉันกล่าวว่า: ใช่แล้ว โอ้ท่านเราะซูลุลลอฮ์ จากนั้นท่านก็จับลิ้นของท่านแล้วพูดว่า: “จงระวังสิ่งนี้” ฉันกล่าวว่า: โอ้ท่านเราะซูลุลลอฮ์ เราต้องรับผิดชอบต่อสิ่งที่เราพูดหรือ? เขากล่าวว่า “แม่เจ้าได้สูญเสียเจ้าแล้วโอ้มุอาซเอ๋ย ผู้คนจะไม่ถูกโยนลงนรกด้วยใบหน้าหรือจมูกของพวกเขา นอกเหนือจากการเก็บเกี่ยวผลจากลิ้นของพวกเขา"

“โอ้เด็กน้อย แท้จริงฉันจะสอนเจ้าบางประโยค เจ้าจงรักษา (ศาสนาของ) อัลลอฮ์ แล้วอัลลอฮ์จะทรงรักษาเจ้า จงรักษาอัลลอฮ์ แล้วเจ้าจะพบว่าพระองค์อยู่บนทางของเจ้า เมื่อจะขอ ก็จงขอจากอัลลอฮ์ และเมื่อจะขอความช่วยเหลือ ก็จงขอความช่วยเหลือจากอัลลอฮ์เถิด และพึงทราบเถิดว่า ชนกลุ่มใดหากพวกเขารวมกันเพื่อจะทำประโยชน์เรื่องใดให้แก่เจ้า พวกเขาจะไม่สามารถทำประโยชน์ให้ได้นอกจากเป็นสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงกำหนดมันไว้แก่เจ้าแล้วเท่านั้น และหากพวกเขารวมกันเพื่อจะทำร้ายเรื่องใดแก่เจ้า พวกเขาจะไม่สามารถทำร้ายได้นอกจากเป็นสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงกำหนดมันไว้แก่เจ้าแล้ว ปากกาได้ถูกยกออกไปแล้ว และน้ำหมึกสำหรับการบันทึกก็เหือดแห้งไปแล้ว”

“การทดสอบจะดำเนินต่อไปสำหรับผู้ศรัทธาทั้งชายและหญิงในชีวิตของเขา ลูกๆ ของเขา และทรัพย์สินของเขา จนกว่าเขาจะพบกับอัลลอฮ์ โดยไม่มีบาปใดๆ เกิดขึ้นกับเขา”

"พวกยิวคือกลุ่มชนที่ได้รับความโกรธกริ้วจากอัลลอฮ์ และพวกคริสเตียนคือกลุ่มคนที่หลงทาง"