Encyclopedia of Prophetic Hadiths

"หลังจากอัลลอฮ์สร้างสวรรค์และนรก พระองค์ได้ส่งมลาอิกะฮ์ญิบรีล อะลัยฮิสสลาม ไปยังสวรรค์ โดยกล่าวว่า “จงดูมันและสิ่งที่เราได้เตรียมไว้สำหรับผู้ที่จะอยู่ในมัน” ดังนั้น เขาจึงไปและมองดูมันและดูสิ่งที่อัลลอฮ์ได้เตรียมไว้ในนั้น เขากล่าวว่า “ด้วยเกียรติของพระองค์จะไม่มีผู้ใดได้ยินเรื่องนี้เว้นแต่เขาจะเข้าไปในนั้น” จากนั้นพระองค์ทรงสั่งให้มันล้อมรอบด้วยความยากลำบาก พระองค์ตรัสว่า “จงกลับไปดูมันและพิจารณาสิ่งที่เราได้เตรียมไว้สำหรับผู้ที่จะอยู่ในนั้น” ดังนั้น เขาจึงกลับไปที่นั่นและพบว่ามันเต็มไปด้วยความยากลำบาก เขากลับมา และกล่าวว่า “ด้วยเกียรติของพระองค์ ฉันเกรงว่า จะไม่มีผู้ใดเข้าไปในนั้น” พระองค์ตรัสว่า “เจ้าจงไปที่นรกและมองดูมัน และดูสิ่งที่เราได้เตรียมไว้สำหรับผู้ที่จะอยู่ในนั้น” ดังนั้นเมื่อเขามองดูมัน พบว่าส่วนหนึ่งกำลังขี่ทับบนอีกส่วน” จากนั้น เขากลับมาหาพระองค์ และกล่าวว่า: “ด้วยเกียรติของพระองค์ จะไม่มีผู้ใดเข้าไปในนั้น” จากนั้นพระองค์ทรงสั่งให้มันล้อมรอบด้วยตัณหา แล้วพระองค์ตรัสว่า “จงกลับไปดูมัน” เขาก็กลับไปดูมันอีกครั้ง และมันก็ถูกห้อมล้อมด้วยเรื่องความอยาก ตัณหา แล้วกล่าวว่า “ด้วยเกียรติของพระองค์ ฉันเกรงว่าจะไม่มีผู้ใดรอดพ้นจากมัน เว้นแต่เขาจะเข้าไปในนั้น"

"ในสวนสวรรค์มีหนึ่งร้อยระดับ โดยระหว่างแต่ละสองระดับนั้นมีระยะห่างเท่ากับระยะระหว่างฟ้ากับแผ่นดิน และ "อัลฟิรเดาส์" คือระดับที่สูงที่สุด ซึ่งจากที่นั่นแม่น้ำทั้งสี่สายในสวนสวรรค์จะไหลออกมา และเหนือมันคือบัลลังก์ของอัลลอฮ์ ดังนั้นหากพวกท่านวอนขอสิ่งใดจากอัลลอฮ์ จงขอ "อัลฟิรเดาส์" เถิด”

วันหนึ่งท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้ลุกขึ้นยืนในหมู่พวกเราและได้ให้คำเทศนา ซึ่งเป็นการเทศนาที่กินใจมาก ทำให้ใจเราสั่นและน้ำตาไหล แล้วมีคนกล่าวว่า: โอ้ท่านเราะซูลุลลอฮ์ ท่านได้ให้คำเทศนาแก่พวกเราเหมือนเป็นการเทศนาอำลาแก่เรา แล้ว ดังนั้นโปรดมอบพันธสัญญาแก่เราด้วยเถิด ท่านกล่าวว่า: “ พวกเจ้าจงยำเกรงต่ออัลลอฮ์ จงฟังและปฏิบัติตาม แม้ทาสจากชาวเอธิโอเปียเป็นผู้นำพวกเจ้าก็ตาม และหลังจากฉัน พวกเจ้าจะได้เห็นความขัดแย้งอย่างรุนแรง ดังนั้นพวกเจ้าจงปฏิบัติตามซุนนะฮ์ของฉันและซุนนะฮ์ของบรรดาคอลีฟะฮ์ผู้ทรงธรรม จงกัดมันด้วยฟันกราม และจงระวังสิ่งต่างๆ ที่ประดิษฐ์ขึ้นมา(ในศาสนา) เพราะทุกสิ่งที่เป็นบิดอะฮ์ถือเป็นความหลงผิด”

ฉันได้ยินท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า: “อัลลอฮ์ ตะอาลา ตรัสว่า 'โอ้ ลูกหลานอาดัมเอ๋ย! ตราบใดที่เจ้ายังคงวิงวอนและคาดหวังจากข้า ข้าจะอภัยให้เจ้าในสิ่งที่มีอยู่ในตัวเจ้า และข้าไม่ถือสาอะไรเลย โอ้ ลูกหลานอาดัมเอ๋ย! ถึงแม้ว่าบาปของเจ้าจะสูงถึงฟากฟ้า แต่หากเจ้าขออภัยโทษจากข้า ข้าจะอภัยให้เจ้า และข้าไม่ถือสาอะไรเลย โอ้ ลูกหลานอาดัมเอ๋ย หากเจ้ามาพร้อมกับความผิดมากมายจนเต็มแผ่นดิน และพบกับข้าโดยไม่ตั้งภาคีต่อข้า ข้าจะมอบการอภัยให้เจ้าจนเต็มแผ่นดินเช่นกัน”

"ผู้ใดที่ประวิงเวลาให้กับลูกหนี้ที่ขัดสนหรือยกหนี้ให้แก่เขา อัลลอฮ์จะทรงให้เขาอยู่ใต้ร่มเงาบัลลังก์ของพระองค์ในวันฟื้นคืนชีพ ซึ่งเป็นวันที่ไม่มีร่มเงาใดนอกจากร่มเงาของพระองค์”

"พึงทราบเถิด แท้จริง! ในไม่ช้า หะดีษจากฉันจะถูกส่งไปยังชายคนหนึ่ง ในขณะที่เขาเอนกายอยู่บนโซฟาของเขา และเขากล่าวว่า: "ระหว่างพวกเราและพวกเจ้าคือคัมภีร์ของอัลลอฮ์ ดังนั้นสิ่งใดก็ตามที่เราพบในนั้นที่เป็นสิ่งอนุมัติ เราก็ถือว่าสิ่งนั้นถูกอนุมัติ และสิ่งใดที่เราพบในนั้นที่เป็นสิ่งต้องห้าม เราก็ถือว่าสิ่งนั้นเป็นสิ่งต้องห้าม" แท้จริงสิ่งใดก็ตามที่ท่านเราะซูลุลลอฮ์ได้ห้าม ก็ดั่งเช่นกับที่อัลลอฮ์ได้ห้ามไว้”

ท่านเราะซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม เมื่อครั้งที่ท่านได้ออกไปยังหุนัยน์ ท่านได้เดินผ่านต้นไม้ต้นหนึ่งของบรรดาผู้ตั้งภาคี มีชื่อเรียกว่า "ซาตุอันวาฏ(ต้นไม้มงคล)" ซึ่งพวกเขาเอาไว้แขวนดาบของพวกเขา(เพื่อขอความสิริมงคล) บรรดาเศาะหาบะฮ์(ที่เป็นมุสลิมใหม่) ก็พูดขึ้นว่า โอ้นบี ขอท่านทำให้เราได้มีต้นไม้มงคลเหมือนกับที่พวกเขามีบ้าง ท่านนบีตอบว่า "ซุบฮานัลลอฮ์ นี่ก็เหมือนกับที่กลุ่มชนของนบีมูซาได้เคยพูดไว้ว่า "ขอท่านทำให้พวกเรามีพระเจ้าสักองค์เหมือนกับที่พวกเขามีพระเจ้าหลายองค์บ้าง"[อัลอะรอฟ : 138] นบีพูดต่อว่าขอสาบานต่ออัลลอฮ์ผู้ที่ชีวิตฉันอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์ แน่นอนพวกเจ้า กำลังจะเลียนแบบกลุ่มชนก่อนหน้าพวกเจ้า"

"แท้จริงพันธสัญญาระหว่างเรากับพวกเขาคือการละหมาด ดังนั้นใครก็ตามที่ละทิ้งมัน แท้จริงเขาได้ปฏิเสธศรัทธา"