Encyclopedia of Prophetic Hadiths

“แท้จริง อัลลอฮ์ทรงยกโทษให้แก่ประชาชาติของฉัน ในเรื่องความผิดพลาด ความลืมเลือน และสิ่งที่พวกเขาถูกบังคับให้กระทำ”

“แท้จริง อัลลอฮ์จะทรงเรียกชายคนหนึ่งจากประชาชาติของฉันออกมาต่อหน้าผู้คนมากมายในวันกิยามะฮ์ จากนั้นก็เปิดบันทึกของเขาเก้าสิบเก้าเล่ม แต่ละเล่มนั้นจะมีความยาวไกลสุดสายตา แล้วพระองค์ตรัสว่า “เจ้าจะปฏิเสธสิ่งนี้หรือไม่? ผู้บันทึกของข้าได้อธรรมต่อเจ้าหรือไม่” เขาจะกล่าวว่า “ไม่เลย ข้าแต่พระผู้อภิบาลของฉัน” ดังนั้นพระองค์ตรัสว่า: “เจ้ามีข้อแก้ตัวไหม?” เขาจะตอบว่า “ไม่มี ข้าแต่พระผู้อภิบาลของฉัน” ดังนั้นพระองค์จึงตรัสว่า “ เปล่าเลย แท้จริงแล้ว เจ้ามีความดีอย่างหนึ่งอยู่ที่เรา แท้จริงจะไม่มีความอธรรมใดๆ เกิดขึ้นกับเจ้า” จากนั้นพระองค์ก็ได้นำการ์ดใบหนึ่งออกมาซึ่งในนั้นได้บันทึกว่า: “أشهد أن لا إله إلا الله وأشهد أن محمداعبده ورسوله ความว่า “ฉันขอปฏิญาณตนว่าไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่ควรแก่การเคารพสักการะนอกจากอัลลอฮ์เท่านั้น และฉันขอปฏิญาณตนว่ามูฮัมมัดเป็นบ่าวและเป็นศาสนทูตของพระองค์” พระองค์ตรัสว่า “จงนำตาชั่งของเจ้ามา” เขากล่าวว่า: “โอ้ พระผู้อภิบาลของฉัน การ์ดใบนี้กับบรรดาบันทึกเหล่านี้จะมีประโยชน์อะไร? พระองค์ทรงตรัสว่า “แท้จริงเจ้าจะไม่ถูกอธรรม ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า “จากนั้น บันทึกเหล่านั้นก็ถูกวางบนถาด (ของตาชั่งข้างหนึ่ง) และการ์ดนั้นก็ถูกวางบนถาด (อีกข้างหนึ่ง) ดังนั้นบรรดาบันทึกจะมีน้ำหนักเบาและการ์ดใบนั้นจะหนัก เพราะไม่มีสิ่งใดจะมีน้ำหนักเมื่อเทียบกับพระนามของอัลลอฮ์”

หลังจากที่โองการ(แล้วในวันนั้นพวกเจ้าจะถูกสอบถามเกี่ยวกับความโปรดปรานที่ได้รับ ในโลกดุนยา)ได้ถูกประทานลงมา ท่านอัซซุบัยร์กล่าวว่า: "โอ้ ท่านเราะซูลุลลอฮ์ ความโปรดปรานอันใดหรือ ที่เราจะถูกถาม แท้จริงมันก็คือสีดำทั้งสองนั้นคืออินทผาลัมและน้ำใช่หรือไม่?" ท่านกล่าวว่า "สิ่งนี้จะเกิดขึ้นอย่างแน่นอน".

"ผู้ใดที่ทำให้ผู้อื่นได้รับอันตราย อัลลอฮ์จะทำให้เขาได้รับอันตรายเช่นกัน และผู้ใดที่สร้างความลำบากแก่ผู้อื่น อัลลอฮ์จะทำให้เขาได้รับความลำบากเช่นกัน"

ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวถึงบางสิ่ง และกล่าวว่า: "นั่นคือเวลาที่ความรู้จะหายไป" ฉันกล่าวว่า: "โอ้ท่านเราะซูลุลลอฮ์ ความรู้จะหายไปได้อย่างไร เมื่อเราอ่านอัลกุรอาน ได้สอนลูกๆ ให้อ่านอันกุรอาน และพวกเขาก็สอนมันให้กับลูกหลานของพวกเขาจนถึงวันกิยามะฮ์" ท่านกล่าวว่า: "ขอให้แม่ของเจ้าถูกพรากไปจากเจ้า โอ้ ซิยาด! ฉันคิดว่าเจ้าเป็นคนที่มีความรู้มากที่สุดในเมืองมะดีนะฮ์ ชาวยิวและชาวคริสต์เหล่านี้ พวกเขาไม่ได้อ่านคัมภีร์เตารอตและอินญีลหรอกหรือ?! แต่พวกเขาก็ไม่ได้ปฏิบัติตามสิ่งที่มีอยู่ในนั้น"

ฉันอยู่กับท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ในการเดินทางครั้งหนึ่ง และวันหนึ่งฉันได้ใกล้ชิดกับท่านในขณะที่เรากำลังเดิน ฉันก็กล่าวว่า: โอ้ท่านเราะซูลุลลอฮ์ โปรดบอกฉันเกี่ยวกับการกระทำที่จะทำให้ฉันได้เข้าสวรรค์ และจะได้ปกป้องฉันให้ห่างจากไฟนรก ท่านกล่าวว่า “เจ้าได้ถามฉันเกี่ยวกับสิ่งที่ยิ่งใหญ่ และแท้จริงมันเป็นเรื่องง่ายสำหรับผู้ที่อัลลอฮ์ทรงทำให้มันง่ายสำหรับเขา เจ้าจงเคารพสักการะอัลลอฮ์และอย่าตั้งภาคีใด ๆ กับพระองค์ และเจ้าจงทำการละหมาด จ่ายซะกาต และถือศีลอด และประกอบพิธีฮัจญ์” จากนั้นท่านก็กล่าวว่า “เอาไมจะให้ฉันแนะนำเจ้าประตูแห่งความดี? (มันคือ) การถือศีลอดเป็นเกราะกำบัง การบริจาคย่อมดับบาปเช่นเดียวกับน้ำดับไฟ และการละหมาดของชายคนหนึ่งในยามราตรี" เขากล่าว: จากนั้นเขาก็อ่านโองการอัลกุรอาน ความว่า: "พวกเขาจะอยู่ห่างจากเตียงของพวกเขา" จนถึงโองการที่ว่า "พวกเขากำลังทำอยู่" ถึงข้อความนี้แล้วท่านก็กล่าวว่า: “จะให้ฉันแจ้งให้เจ้าทราบเกี่ยวกับหัวและเสาของเรื่องทั้งหมดและส่วนบนสุดของมันหรือไม่?” ฉันกล่าวว่า ใช่แล้ว โอ้ท่านเราะซูลุลลอฮ์ เขากล่าวว่า “หัวเรื่องคืออิสลาม เสาหลักของมันคือการละหมาด และจุดสูงสุดคือการญิฮาด” จากนั้นเขาก็กล่าวว่า “หรือฉันจะบอกเจ้าเกี่ยวกับผู้ควบคุมสิ่งทั้งหมดนี้??” ฉันกล่าวว่า: ใช่แล้ว โอ้ท่านเราะซูลุลลอฮ์ จากนั้นท่านก็จับลิ้นของท่านแล้วพูดว่า: “จงระวังสิ่งนี้” ฉันกล่าวว่า: โอ้ท่านเราะซูลุลลอฮ์ เราต้องรับผิดชอบต่อสิ่งที่เราพูดหรือ? เขากล่าวว่า “แม่เจ้าได้สูญเสียเจ้าแล้วโอ้มุอาซเอ๋ย ผู้คนจะไม่ถูกโยนลงนรกด้วยใบหน้าหรือจมูกของพวกเขา นอกเหนือจากการเก็บเกี่ยวผลจากลิ้นของพวกเขา"