Encyclopedia of Prophetic Hadiths

"ความดีนั้นคือ การมีจรรยามารยาทที่ดีงาม ส่วนความชั่วนั้นคือ สิ่งที่ทำให้กระสับกระส่ายในตัวท่าน และท่านก็ไม่ชอบให้ใครรู้เห็น"

"พวกเจ้าพึงระวังและอย่าดูถูกบาปเล็กๆ ทั้งหลาย เพราะแท้จริงอุปมาของบาปเล็กๆ นั้น อุปไมยดั่งกลุ่มชนหนึ่งที่ลงพักที่ก้นหุบเขา เเล้วคนนี้ก็เอากิ่งไม้มา คนนั้นก็เอากิ่งไม้มา (กิ่งไม้เล็กๆ) จนกระทั่งพวกเขาสามารถทำให้ขนมปังของพวกเขาสุกได้ (ด้วยเชื้อเพลิงจากกิ่งไม้เล็กๆเหล่านั้น) และแท้จริงบาปเล็กทั้งหลายนั้น เมื่อใดที่เจ้าของของมันถูกเอาโทษ มันก็ทำให้เขาประสบกับความหายนะได้เช่นกัน"

ฉันกล่าวว่า: โอ้ท่านเราะซูลุลลอฮ์ สิ่งใดที่ทำให้เกิดความปลอดภัย? ท่านกล่าวว่า: “จงควบคุมลิ้นของเจ้า และให้บ้านของเจ้าเพียงพอสำหรับเจ้า และจงร้องไห้กับบาปของเจ้า”

“ไม่มีใครที่ทำบาป จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นอาบน้ำละหมาด แล้วทำการละหมาด จากนั้นก็ขอการอภัยโทษจากอัลลอฮ์ นอกจากอัลลอฮ์จะทรงอภัยโทษให้แก่เขา” หลังจากนั้นท่านก็อ่านโองการที่ว่า {وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ} [آل عمران: 135].ความว่า"{และบรรดาผู้ที่เมื่อพวกเขากระทำความผิดหรืออธรรมต่อตนเองแล้ว พวกเขาก็รำลึกถึงอัลลอฮ์ และขออภัยโทษต่อความผิดของพวกเขา}"(อาลา-อิมรอน:135)

"ไม่มีภาชนะใดที่มนุษย์บรรจุใส่อาหารจนเต็มจะเลวร้ายไปกว่าท้องของเขาเอง เพียงพอแล้วสำหรับลูกหลานอาดัมด้วยอาหารเพียงไม่กี่คำที่สามารถทําให้กระดูกสันหลังของเขาเเข็งเเรง(หมายถึงสามารถประทังชีวิตและสร้างความแข็งแรงแก่ร่างกาย) และหากจำเป็นต้องกินจริง ๆ แล้ว ก็ (จงเตรียมท้องไว้เป็นสามส่วน) ส่วนหนึ่งสำหรับอาหาร ส่วนหนึ่งสำหรับเครื่องดื่ม และอีกส่วนหนึ่งสำหรับลมหายใจ"

ฉันได้กล่าวว่า: “โอ้ท่านเราะซูลุลลอฮ์ ได้โปรดบอกถ้อยคำหนึ่งให้แก่ฉันที่เกี่ยวกับอิสลามที่เป็นถ้อยคำที่ฉันไม่ต้องถามผู้อื่นนอกจากท่านด้วยเถิด” ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม จึงกล่าวว่า: “ท่านจงกล่าวเถิดว่า ฉันได้ศรัทธาต่ออัลลอฮ์แล้ว หลังจากนั้นก็จงยืนหยัดอยู่บนความถูกต้องอย่างสม่ำเสมอ"

ท่านเราะซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้ถูกถามถึงสิ่งที่ทำให้ผู้คนได้เข้าสวรรค์มากที่สุดคืออะไร ท่านตอบว่า "การยำเกรงต่ออัลลอฮ์ และการมีมารยาทที่ดี" และท่านได้ถูกถามถึงสิ่งที่ทำให้ผู้คนตกนรกมากที่สุดคืออะไร ท่านตอบว่า "ปากและอวัยวะเพศ"

"อัลลอฮ์ได้เปรียบเทียบเส้นทางของพระองค์ที่เที่ยงตรง ถูกล้อมรอบด้วยผนังทั้งสองด้าน มีประตูเปิดอยู่หลายบานที่กำแพง ซึ่งปิดด้วยผ้าม่าน และเบื้องหน้าประตูศิรอฎนั้น มีผู้เรียกร้องอยู่ "โอ้มนุษย์ทั้งหลาย จงเข้ามาสู่เส้นทางที่เที่ยงตรงเถิด และอย่าได้เบี่ยงเบนไปทางอื่นเลย”ขณะเดียวกัน ก็มีคนเรียกร้องเหนือเส้นทางนั้น เขาเตือนขณะที่มีคนกำลังจะเปิดประตูเหล่านี้ ว่า: "ความวิบัติจงประสบแก่เจ้า เจ้าอย่าเปิด เพราะถ้าเจ้าเปิด เจ้าก็จะถลำเข้าไป" และ ศิรอฎนั้น คือ ศาสนาอิสลาม ในขณะที่ผนังทั้งสอง คือ ขอบเขตของอัลลอฮ์ และประตูที่เปิดออกนั้น คือ สิ่งต้องห้ามของพระองค์ ส่วนผู้เรียกร้องที่อยู่หน้าศิรอฎนั้น คือ คัมภีร์ของอัลลอฮ์ และผู้เรียกร้องที่อยู่เหนือศิรอฎนั้น คือ คำตักเตือนของอัลลอฮ์ในหัวใจของมุสลิมทุกคน”