Encyclopedia of Prophetic Hadiths

จากท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม แท้จริงแล้วท่านห้ามการนะซัร คือ โดยท่านกล่าวว่า “มันไม่ได้นำมาซึ่งความดี แต่มันจะถูกดึงออกมาใช้จากคนตระหนี่”

"ผู้ใดที่สาบานอย่างเท็จเพื่อให้ได้ทรัพย์สินของบุคคลมุสลิมมาโดยไม่ชอบธรรม ผู้นั้นจะได้พบอัลลอฮ์ในสภาพที่พระองค์ทรงกริ้วเขา " อัชชะอัษกล่าวว่า: "ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ เรื่องนี้เกิดขึ้นกับข้าพเจ้าเอง มีข้อพิพาทระหว่างข้าพเจ้าและชายยิวคนหนึ่งเกี่ยวกับที่ดิน เขาปฏิเสธไม่ยอมรับสิทธิ์ของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจึงนำเรื่องไปฟ้องท่านท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ท่านนบีถามข้าพเจ้าว่า: 'ท่านมีหลักฐานหรือไม่?' ข้าพเจ้าตอบว่า: 'ไม่มี' ท่านนบีจึงกล่าวกับชายยิวนั้นว่า: 'จงสาบาน' ข้าพเจ้ากล่าวว่า: 'โอ้ท่านศาสนทูตของอัลลอฮ์ หากเขาสาบาน เขาก็จะเอาทรัพย์สินของข้าพเจ้าไป' จากนั้นอัลลอฮ์ได้ประทานโองการที่ว่า:"แท้จริงบรรดาผู้ที่แลกเปลี่ยนพันธสัญญาของอัลลอฮ์และคำสาบานของพวกเขาเป็นราคาที่เล็กน้อย..." (จนถึงตอนท้ายของโองการ)"

ฉันมาหาท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม พร้อมกับพรรคพวกของฉัน โดยหวังจะขอยานพาหนะจากท่าน (สัตว์สำหรับขี่บรรทุกหรือลากเข็น) ท่านพูดว่า: "ขอสาบานด้วยพระเจ้า ฉันไม่อาจให้ยานพาหนะแก่พวกเจ้า ฉันไม่มียานพาหนะที่จะให้แก่พวกเจ้า” จากนั้นเราก็พักอยู่กับท่านได้สักพัก ก็ได้มีอูฐ(จำนวนหนึ่ง)ถูกนำมาให้ท่าน ดังนั้นท่านจึงสั่งมอบอูฐให้เราสามตัว เมื่อเราออกเดินทาง พวกเราบางคนก็พูดกันว่า: พระเจ้าคงไม่ทรงประทานความจำเริญแก่เราหรอก เราไปหาท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม แล้วเราก็ได้ขอยานพาหนะจากท่าน แต่ท่านกลับสาบานว่าจะไม่ให้ยานพาหนะแก่เรา และท่านก็ให้มันแก่เรา อบู มูซา กล่าวว่า: เราได้ไปหาท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม และได้กล่าวถึงเรื่องดังกล่าวแก่ท่าน และท่านกล่าวว่า: “ไม่ใช่ฉันที่จะให้ยานพาหนะแก่สูเจ้า แต่พระผู้เป็นเจ้าจะทรงประทานให้แก่สูเจ้า ฉันขอสาบานต่ออัลลอฮ์ - หากพระเจ้าทรงประสงค์” - ฉันจะไม่สาบาน และฉันคิดว่ามีสิ่งอื่นดีกว่านั้น เว้นแต่ฉันจะชดใช้คำสาบานของฉัน และฉันจะนำมาในสิ่งที่ดีกว่านั้น”