Encyclopedia of Prophetic Hadiths

ในพระดำรัสของพระเจ้าผู้ทรงอำนาจ ที่ว่า: {และถ้าผู้ใดปรารถนาที่จะออกนอกทางด้วยความอธรรม เราก็จะให้เขาลิ้มรสการลงโทษอย่างเจ็บปวด} (อัลฮัจญ์: 25) เขากล่าวว่า “หากมนุษย์มีความตั้งใจที่จะประกอบการงานที่ออกนอกทางขณะที่เขาอยู่ในเอเดน พระเจ้าจะทำให้เขาลิ้มรสการลงโทษอันเจ็บปวด”

เมื่อครั้งที่อบูฎอลิบใกล้จะเสียชีวิต ท่านเราะซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ได้เข้าไปหาเขา แล้วพบว่ามีอบูญะฮัลและอับดุลลอฮ์ บิน อบูอุมัยยะฮ์ บิน อัลมุฆีเราะฮ์ร่วมอยู่ด้วย แล้วท่านเราะซูลก็กล่าวว่า "โอ้ลุงของฉัน จงกล่าว ลาอิลาฮะ อิลลัลลอฮ์ (ไม่มีพระเจ้าที่แท้จริงที่ควรเคารพภักดี นอกจากอัลลอฮ์) ซึ่งเป็นคำที่ฉันจะใช้พิพาทให้แก่ท่านต่อหน้าอัลลอฮ์" อบูญะฮัลและอับดุลลอฮ์ บิน อบูอุมัยยะฮ์ กล่าวถามอบูฏอลิบว่า เจ้าจะละทิ้งศาสนาของอับดุลมุฏเฏาะลิบกระนั้นหรือ? ท่านเราะซูลก็ยังคงเสนอให้อบูฏอลิบกล่าวคำดังกล่าว และทั้งสองก็ตอบกลับด้วยคำพูดเช่นเดิม จนกระทั่งอบูฏอลิบกล่าวคำสุดท้ายว่า ฉันจะอยู่บนศาสนาของอับดุลมุฏเฏาะลิบ และปฏิเสธที่จะกล่าว ลาอิลาฮะ อิลลัลลอฮ์ บิดาของซะอีดกล่าวว่า ท่านเราะซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม กล่าวว่า "ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ แน่นอน ฉันจะขออภัยโทษให้แก่เจ้า ตราบใดที่ฉันยังไม่ถูกห้ามจากเจ้า" จากนั้นอัลลอฮ์ก็ประทานอายะฮ์ลงมาว่า {ไม่สมควรแก่นะบีและบรรดาผู้ศรัทธาที่จะขออภัยโทษให้แก่พวกตั้งภาคี} [อัตเตาบะฮ์ : 113] และพระองค์ประทานอายะฮ์เกี่ยวกับอบูฏอลิบ โดยกล่าวแก่เราะซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ว่า {แท้จริง เจ้าไม่สามารถที่จะชี้แนะทางที่ถูกต้องแก่ผู้ที่เจ้ารักได้ แต่อัลลอฮ์ทรงชี้แนะทางที่ถูกต้องแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์} [อัลเกาะศ็อศ: 56]

”จงอ่านอัลกุรอานเถิด เพราะแท้จริงมันจะมาเป็นผู้ช่วยขอความเมตตา (ชะฟาอฺ) ให้แก่ผู้เป็นสหายของมันในวันกิยามะฮฺ และจงอ่านสองซูเราะฮฺที่ส่องแสง คือ ซูเราะฮฺอัลบะเกาะเราะฮฺ และซูเราะฮฺอาลิ ‘อิมรอน เพราะแท้จริงทั้งสองจะมาปรากฏในวันกิยามะฮฺ ประหนึ่งเป็นกลุ่มเมฆสองกลุ่ม หรือประหนึ่งเป็นเงาทึบสองเงา หรือประหนึ่งเป็นหมู่ของนกที่แผ่ปีกบินเรียงแถว ซึ่งจะทำหน้าที่โต้แย้งแทนผู้ที่เป็นสหายของมัน จงอ่านซูเราะฮฺอัลบะเกาะเราะฮฺเถิด เพราะแท้จริงการยึดมั่นมันคือความจำเริญ และการละทิ้งมันคือความเสียใจ และพวกนักไสยศาสตร์ไม่สามารถรับมือกับมันได้”

ขณะฉันอยู่ที่ธรรมาสน์ของศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม ชายคนหนึ่งกล่าวว่า: “ฉันไม่สนใจว่าหลังจากเข้ารับอิสลามแล้ว ฉันจะไม่ทำความดีใดๆ เลย นอกจากจะจัดหาน้ำให้ผู้ทำหัจญ์” อีกคนหนึ่งกล่าวว่า: “ฉันไม่สนใจว่าหลังจากเข้ารับอิสลามแล้ว ฉันจะไม่ทำความดีใดๆ เลย นอกจากจะธำรงรักษามัสยิดหะรอม” อีกคนหนึ่งกล่าวว่า: การญิฮาดในหนทางของอัลลอฮ์นั้นดีกว่าสิ่งที่พวกเจ้าพูด อุมัรตำหนิพวกเขาและกล่าวว่า: อย่าได้เปล่งเสียงของพวกเจ้า ณ ธรรมาสน์ของศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์เลย ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม เพราะมันเป็นวันศุกร์อีกด้วย แต่เมื่อฉันละหมาดวันศุกร์ ฉันเข้าไปถามท่านถึงเรื่องที่ท่านมีความเห็นแตกต่างออกไป จากนั้นอัลลอฮ์ ผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงยิ่งใหญ่ ได้ทรงประทานวะฮีย์แก่ท่าน ความว่า {พวกเจ้าได้ถือเอาการให้น้ำดื่มแก่ผู้ประกอบพิธีฮัจญ์ และการบูรณะมัสยิดอัล-ฮะรอม ดั่งผู้ที่ศรัทธาต่ออัลลอฮ์และวันปรโลก.....” [อัตเตาบะฮ์: 19] ไปจนจบอายะฮ์

สิ่งที่ถูกประทานลงมา ว่า: {แท้จริงเราได้เปิดชัยชนะอันชัดเจนแก่พวกท่าน เพื่ออัลลอฮ์จะทรงอภัยโทษแก่พวกท่าน} จนถึง: {ชัยชนะอันยิ่งใหญ่} [อัลฟัตห์: 1-5] ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัมอยู่ในระหว่างการกลับจากฮุดัยเบียห์ และผู้คนที่อยู่ร่วมกับท่านกำลังเผชิญกับความเศร้าโศกและความวิตกกังวล เพราะพวกเขาได้เชือดสัตว์ชดเชยที่ฮุดัยเบียห์ ท่านจึงกล่าวว่า: "แท้จริงมีอายะฮ์หนึ่งที่ถูกประทานแก่ฉัน ซึ่งมันมีค่ายิ่งกว่าสิ่งทั้งปวงในโลกนี้สำหรับฉัน"

"ผู้ใดอ่านสองโองการสุดท้ายของสูเราะฮฺ อัล-บะเกาะเราะฮฺในตอนกลางคืน เป็นที่เพียงพอแล้วสำหรับเขา"

ท่านเราะซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้กล่าวคุฏบะฮ์ในวันพิชิตมักกะฮ์ ท่านกล่าวว่า "โอ้มนุษย์ทั้งหลาย แท้จริงอัลลอฮ์ได้ทรงขจัดความเย่อหยิ่งของพวกญาฮิลียะฮ์ออกจากพวกเจ้า และความอวดดีของพวกเขาเกี่ยวกับบรรพบุรุษของพวกเขา ดังนั้น มนุษย์มีอยู่สองประเภท คือ คนดี ผู้ที่ยำเกรง และผู้ที่มีเกียรติสำหรับอัลลอฮ์ และคนชั่ว น่าสมเพช และไม่มีค่าสำหรับอัลลอฮ์ มนุษย์คือลูกหลานของอาดัม และอัลลอฮ์ทรงสร้างอาดัมจากดิน อัลลอฮ์ตรัสว่า {มนุษย์เอ๋ย เราได้สร้างเจ้าจากชายและหญิง และเราได้ให้เจ้าเป็น ประชาชาติและเผ่าต่างๆ เพื่อที่พวกเจ้าจะได้รู้จักกัน แท้จริงแล้ว ผู้ที่มีเกียรติที่สุดในหมู่พวกเจ้า ณ ที่อัลลอฮ์นั้น เป็นผู้ยำเกรงที่สุดในหมู่พวกเจ้า แท้จริง อัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงตระหนัก} [ซูเราะฮ์ อัลหุญุรอต : 13]"

"โองการต่างๆ ถูกประทานลงมาแก่ข้าพเจ้า ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่เคยเห็นเช่นนั้นมาก่อน คือ อัลมุเอาวิสะตัย"