Encyclopedia of Prophetic Hadiths

مردی از اهالیِ نجد، با موهايی ژوليده نزد رسول الله صلى الله عليه وسلم آمد؛ پژواک صدايش را از دور می شنيديم، ولی نمی فهميديم چه می گويد تا اينکه به رسول الله صلى الله عليه وسلم نزديک شد و دريافتيم که درباره ی اسلام می پرسد. پس رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند: «در شبانه روز پنج وقت نماز است». پرسيد: آيا جز اين پنج نماز ديگری هم بر من واجب است؟ فرمودند: «خير؛ مگر اينکه خود بخواهی نماز بخوانی». آنگاه رسول الله صلى الله عليه وسلم افزودند: «و روزه ی رمضان نيز واجب است». آن مرد سؤال کرد: آيا روزه ی ديگری هم بر من واجب است؟ رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند: «خير؛ مگر اينکه خود بخواهی روزه بگیری». سپس رسول الله صلى الله عليه وسلم زکات را برايش ذکر کردند، آن مرد پرسيد: آيا جز زکات، صدقه ی ديگری هم بر من واجب است؟ رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند: «خير؛ مگر اينکه خود بخواهی صدقه بدهی»، آنگاه مرد مذکور درحالی بازگشت که می گفت: به الله سوگند بر اين واجبات نه چيزی می افزايم و نه چيزی از آنها می کاهم. این بود که رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند: «اگر راست بگويد، رستگار است».

رسول الله صلی الله علیه وسلم برای ما نماز صبح را در حدیبیه ادا نمود در حالی که شب باران باریده بود، چون نماز تمام شد رو به مردم کرد و فرمود: «آیا می‌دانید پروردگار شما چه گفت؟» گفتند الله و رسولش داناترند، فرمود: «بعضی از بندگانم در حالی صبح نمودن که به من ایمان آوردند و بعضی دیگر به من کفر ورزیدند، پس کسی که گفت: به لطف و رحمت الله بالای ما باران شد، این به من ایمان آورده و به ستارگان کفر ورزیده است، و اما آن که گفت: با درخشش ستاره فلان و فلان بالای ما باران شد، این به من کفر ورزیده و به ستارگان ایمان آورده است».

مردی گفت: ای رسول الله، آیا برای آنچه در جاهلیت انجام داده ایم بازخواست خواهیم شد؟ ایشان فرمودند: "هرکه در اسلام نیکوکاری کند برای آنچه در جاهلیت انجام داده است مؤاخذه نخواهد شد، و هر که در اسلام بدی کند برای آنچه در آغاز و پایان انجام داده است، بازخواست خواهد شد».

«اسلام بر پنج [بنا] استوار است: شهادت دادن به اینکه معبودی [به‌حق] نیست جز الله، و اینکه محمد بنده و پیامبر اوست، و برپا داشتن نماز و پرداخت زکات و حج خانه [کعبه] و روزهٔ رمضان».

«امر شده‌ام تا با مردم بجنگم تا آنکه شهادت دهند که معبودی [به حق] نیست جز الله، و اینکه محمد فرستادهٔ الله است، و زکات بدهند، پس چون چنین کردند جان‌ها و اموالشان را از من حفظ کرده‌اند مگر به حق اسلام، و حسابشان با الله است».

که وی به رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: اگر من با مردی از کفار مواجه شدم و با او جنگیدم، و یک دستم را با شمشیر زد و آن را قطع کرد، سپس به درختی از من پناه برد و گفت: به الله تسلیم هستم، یا رسول الله پس از این که این جمله را بگوید آیا من او را بکشم؟ رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «او را نکشید»، فرمود: ای رسول الله او یک دست مرا قطع کرد، و این جمله را پس از قطع کردن دستم گفت، رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «او را نکشید، اگر او را بکشید او در جایگاه تو قرار می گیرد که قبل از جنگ داشتید، و تو در جایگاه او قرار می گیری قبل از این که آن جملۀ را گفته است».

اگر کسی به برادر دینی‌اش «کافر» خطاب کند، گناه این نسبت را یکی از آن دو به دوش می‌کشد، اگر راستگو باشد که هیچ، و الّا به خود او برمی‌گردد.

«مثال مؤمنان در مودت و مهربانی و عطوفتی که با یکدیگر دارند مانند یک بدن هستند، که اگر عضوی از آن به درد آید، بقیهٔ بدن با بی‌خوابی و تب با آن همراهی می‌کنند».